logo-professioneel-begeleidenlogo-professioneel-begeleiden
Filters

Alle artikelen

1|...|124|125|126|...|551

Column: Maakbaarheid

De beperkte maakbaarheid van de wereld is zo langzamerhand een cliché. Er zijn vele redenen voor deze beperkingen, maar de belangrijkste liggen waarschijnlijk in jezelf. De geringe capaciteit van je bewustzijn, zintuigen en bewegingsapparaat, waardoor je maar een ding tegelijk kunt. Zoals onze moeder en grootmoeder placht te zeggen als ze iets niet meteen ging doen: “Ik heb maar een paar handen.” Om je met dat ene ding bezig te houden, kun je geen welbewuste aandacht aan de rest besteden. Welnu, dat doe je door jezelf eindeloos te herhalen en er vaste meningen en relaties op na te houden. Door je elke dag weer, in dezelfde volgorde, in door en door vertrouwde situaties te begeven en vrijwel alles zich telkens op dezelfde wijze te laten voltrekken. Verder let je absoluut niet op alles buiten de situatie en doe je alsof alles daar hetzelfde blijft. Zo kun je voor de afhandeling van die situaties telkens volstaan met een min of meer vaste aanpak, die je vervolgens uitbesteedt aan je automatische piloot. Vaardigheid heet dat. Zo blijft je welbewuste aandacht vrij voor dat ene waar je je wel mee bezig wilt houden. Daardoor kun je een volwaardig maatschappelijk leven leiden, met voldoende aandacht voor wat er telkens aan de hand is. Gezien de beperkte capaciteit van je lichaam en bewustzijn is dit eigenlijk een hele prestatie. Overigens kun je je welbewuste aandacht en je lichaam per uur verhuren aan de meest biedende. Dan heet het werk. Of prostitutie. Dingen telkens op dezelfde wijze doen, doe je niet alleen. Iedereen om je heen doet dat ook. Op een vergelijkbare wijze ook. Dat heet cultuur. Cultuur als zo doen wij dat. Cultuur als de gedeelde achtergrond die het mogelijk maakt samen welbewust bezig te zijn met datgene waarmee we ons bezighouden, de figuur van onze aandacht. Zo delen we een werkelijkheid, die ons beheersbaar, begrijpelijk en zinvol voorkomt. Deze werkelijkheid onbeperkt vertimmeren berooft ons van onze vaste achtergronden. En daarmee van onze vaardigheden. En van onze beheersing, begrip en betekenissen. Het maakt ons machteloos. Daarom is absolute maakbaarheid geen vruchtbare optie. Kunnen we dan helemaal niet veranderen? Natuurlijk wel. En wel door met onze welbewuste aandacht onze vaste zienswijzen op te schorten en tot beter passende zienswijzen te komen. Dat gaat niet vanzelf. Dat moet je leren. En dat heet wijsheid. Dr. Marc Schabracq (www.humanfactor.nl), specialist in de menselijke kant van organisatieveranderingen, publiceerde circa 30 boeken en voltooide, samen met Roos Schabracq MD, onlangs een boek over leidinggeven aan oudere medewerkers. Momenteel zijn zij bezig aan een boek over wijsheid. Roos specialiseert zich in coaching en de menselijke factor in de ICT.
Gratis
lees meer

Schrijvend het verleden herzien

In december 2011 bezocht ik mijn geboortegrond op de Filipijnen. Tijdens mijn bezoek ontving ik nieuwe informatie over mijn eigen geschiedenis. Door erover te schrijven, kreeg ik inzichten die mijn levensverhaal veranderden. Er kwamen nieuwe wegen vrij naar de toekomst, die ik eerder niet voor mogelijk had gehouden. Deze ervaring heeft mij geïnspireerd tot het geven van schrijfcoaching, met name gericht op autobiografisch schrijven. Het kan een waardevol instrument zijn om als coach je repertoire mee te verrijken. Ik zie het als een ambacht, waarin vier paradoxen besloten liggen. In de begeleiding van een schrijvende coachee is het de kunst om de balans in deze paradoxen te vinden. In dit artikel worden vier van deze ogenschijnlijke tegenstellingen nader uitgewerkt.
1,95
lees meer

De wereld, dat ben ik

Een jongetje liep naar zijn vader en wilde met hem spelen. Die had niet echt tijd voor het kind en ook niet echt zin om te spelen. Toevallig lag naast hem een tijdschrift. Hij opende het en het viel open bij een gedetailleerde en gecompliceerde landkaart van de aarde. Hij scheurde de twee pagina’s uit het blad en versnipperde ze in kleine stukjes. Hij gaf de snippers aan zijn zoontje en dacht dat die er wel uren mee zoet zou zijn. De jongen trok zich terug in een hoek en begon met de puzzel. Na nog geen tien minuten kwam hij bij zijn vader terug en liet hem het resultaat zien. De vader kon zijn ogen niet geloven en vroeg aan de jongen hoe hij dit zo snel voor elkaar had gekregen. ”Nou pap, dat was heel makkelijk hoor,” zei het ventje, “op de achterkant stond een plaatje van een mens. En papa, kijk, die had ik zo in elkaar. Toen ik hem omdraaide was de wereld ook ineens helemaal klaar. Goed hè??” Gabriel García Márquez
1,95
lees meer

Een wereld vol wonderen

Het leven reikt verder dan onze invloed. Het geboorteproces maakt dit soms pijnlijk zichtbaar. Een zwangerschap, een nieuw leven, ontstaat zonder dat wij het voor het zeggen hebben. Zo simpel is het, zo complex tegelijk. Er zijn wel bepaalde methodieken ontwikkeld om de kans op een zwangerschap toe te laten nemen, maar die blijven beperkt. Er bestaat geen formule om het leven op te wekken. Wij bepalen niet of, en wanneer. Ik ben op dit moment 22 weken zwanger. Als het aan mij had gelegen was ik al eerder zwanger geweest. Ik voel mij dan ook dankbaar voor de groei van dit hummeltje in mijn buik. Ik ben me ervan bewust dat niet iedereen dit mee kan of mag maken. Het is zo kwetsbaar. Nog niet eerder zag ik onder ogen hoe ingenieus de natuur in elkaar zit en dit hele proces begeleidt. Van de overrompelende moeheid tot aan de gelukshormonen toe. Alles heeft een functie, is op elkaar afgestemd. Zonder dat ik het precies kan doorzien, kan voorspellen wat de volgende stap gaat omvatten. Het leven wordt voorwaarts geleefd maar achterwaarts begrepen. Kan het nog indrukwekkender? Overgave. Prachtig en angstig, soms zelfs frustrerend tegelijk. Ik betrap mezelf erop hoe lastig het is om, bij iets zo wezenlijks als de ontwikkeling van een kind, de controlebehoefte los te laten. Ik kan niet anders, dat is helder, maar steeds opnieuw voel ik de neiging opkomen. Eerst ging het over het zwanger worden zelf: wat kan ik doen zodat het gebeurt… Inmiddels komt het naar boven als de fijnste kinderkamer willen maken, de perfecte crèche vinden, zo goed mogelijk het moederschap invullen… Het zo graag goed willen doen voor dat kleintje in mijn buik, maakt het hoofd wakker en alert. Dat hoofd is gericht op controle, op zekerheid en geeft niet snel op. Maar het leven is niet zeker. Overgave aan de natuur. Ook aan mijn natuur, mijn innerlijk weten. Bewustzijn op wanneer mijn hoofd de rest van mijn zintuigen, mijn intuïtie, buitenspel dreigt te zetten en op die momenten steeds weer terugkeren naar wat ik ‘weet’. Vertrouwen zonder dat ik het hoef te ‘begrijpen’. Dat zie ik als mijn opdracht als moeder. Wat is dat soms lastig. Nu al. En wat is het leerzaam. Controle, misschien wel de grootste menselijke illusie van deze tijd. Met gepaste nederigheid bezie ik de grootsheid van de natuur. En ervaar ik hoe bijzonder dat is, en hoeveel respect dat verdient. Aan de natuur heeft ieder van ons zijn of haar leven te danken. Ze omvat ons, terwijl we er zelf onderdeel van zijn. Wat een wereld van wonderen. Petra de Bruijn is redactielid van het TvC, en senior coach en opleider bij SchoolvoorCoaching. www.schoolvoorcoaching.nl
Gratis
lees meer

Maakbaar of beïnvloedbaar?

Alles verandert voortdurend. Dit is een inmiddels alom geaccepteerd besef, ook in de wereld van coaching. Als alles vanzelf alsmaar verandert, hoe maakbaar is dan iemands levensontwikkeling, het terrein waarop coaches zich wagen? Daar gaat dit verhaal over. De conclusie is dat we de onvermijdelijke verandering waaraan we zijn overgeleverd niet kunnen controleren en naar onze hand kunnen zetten. We kunnen onontkoombare veranderlijkheid beïnvloeden, er vele nieuwe vormen aan geven, deze vermaken. En dit laatste is tegelijk de kunst van leven, je ermee te ver-maken.
1,95
lees meer

Maakbaarheid in kunst en coaching

Maakbaarheid. Een woord waar ik van kan genieten, een woord dat verwachtingen oproept. Boeiende artikelen, nieuwe coachingstechnieken, muziek, beelden, performances … alles is te maken. Wat een inspirerend vooruitzicht is dat, wat een optimistische aanjager van creativiteit! Maar als alles te maken is, is alles dan ook maakbaar? De componist William Basinksi besloot in 2001 wat achterstallig onderhoud te verrichten; hij wilde zijn oude tapes met korte herhalende geluidsfragmenten – ook wel loops genoemd – digitaliseren. Maar terwijl hij de oude magneetlinten afspeelde en opnam, sprongen de kleine metaaldeeltjes van ouderdom spontaan van het lint. Tot Basinksi’s ontzetting hoorde en zag hij de tapes onder zijn handen ontbinden. De wegvliegende metaaldeeltjes sloegen gaten in de loops en namen het geluid op de tapes geleidelijk aan over. Dit fascinerende proces, van geluid dat aan het vergaan is, bleef hij opnemen totdat de loops op de oude tapes bijna verdwenen waren. “The music is dying” zei Basinski. Het schokkende, tergend langzame en oncontroleerbare uiteenvallen van akkoorden en melodieën, is aangrijpend én van een grote schoonheid. In het uiteenvallen wordt een nieuwe compositie geboren: de ‘Disintegration Loops’. Zes stukken variërend in lengte van twintig tot negentig minuten, die zowel vergankelijkheid als creatie in zich herbergen. De ‘Disintegration Loops’ hebben nog een extra lading meegekregen door de historie. Toen de compositie net af was en Basinski deze beluisterde, zag hij op datzelfde moment de Twin Towers vanuit het raam van zijn New Yorkse appartement in elkaar storten. Zo is deze compositie onlosmakelijk verbonden geraakt met nine-eleven, en zie je op YouTube bij het zoeken naar Basinski’s meesterwerk ook de beelden van de stofwolken van de in elkaar stortende wolkenkrabbers. Maakbaar? Ja en nee. Basinski had geen invloed op het proces van ontbinding, de  oorspronkelijke loops waren niet meer te redden. Wij als coaches hebben geen invloed op het ‘verlies’ wat onze cliënten lijden. Ontslag, burn-out, conflicten, of de meer persoonlijke verliezen zoals scheiding, overlijden en ziektes; hiervan zijn we enkel en alleen getuigen. We kunnen er slechts met mededogen naar kijken, wetende dat het leven zo zijn eigen ´loops´ neemt. Maar William Basinski heeft ook iets nieuws gecreëerd uit het desintegrerende geluid; hij heeft een compositie gemaakt van datgene wat aan het ontbinden is. Hij heeft bewezen dat er nieuwe muziek kan ontstaan uit oude vergane tapes. Daarmee heeft hij een geweldige ode gebracht aan de maakbaarheid. En inspireert hij mij om te kijken wat voor nieuwe muziek er kan ontstaan uit de halfvergane sporen van het verleden, van mijzelf, van mijn cliënten. Hoe er nieuwe loops kunnen worden gemaakt na ontslag, na strijd, na falend functioneren. Hoe uit de echo’s van deze gebeurtenissen steeds weer iets nieuws kan ontstaan, doordat oude gewoontes worden afgelegd en hernieuwde perspectieven tot hernieuwde zingeving leiden. Maakbaarheid met een deemoedig oog voor alles wat niet-maakbaar is. Daarin schuilt voor mij de schoonheid van ons vak. ■ Mirjam Dirkx is coach counselor en schreef samen met Annemijn Birnie het boek ‘De Muzen aan het Woord’, over het gebruik van beeld en muziek in coaching, therapie en training. Ze geven scholing voor ervaren coaches en therapeuten in het werken met de muzen. www.demuzenaanhetwoord.nl
Gratis
lees meer

Authenticiteit: een romantische paradox

Jean-Jacques Rousseau luidde een nieuw tijdperk in dat duurt tot de dag van vandaag. Meer dan ooit leven wij in de romantische orde. Rousseau heeft volgens Maarten Doorman als een van de eersten de aandacht gevestigd op de ‘authenticiteit’ waar mensen zo naarstig naar op zoek zijn. De romantiserende overwegingen van Rousseau vormen het startpunt van onze collectieve wens om individueel, onafhankelijk en authentiek te leven. Wie stelt zich niet in de loop van zijn leven minstens een keer de vraag: wie ben ik echt? Die authenticiteit is volgens Doorman een paradox, die niet zomaar afgeschaft kan worden.
1,95
lees meer

Van smet naar ster!

Maakbaarheid lijkt ver weg voor mensen die een burn-out beleven. De grond valt bijna letterlijk onder hun voeten vandaan. Het lichaam werkt niet meer mee en veel zekerheden vallen weg. En toch... Misschien is op dat soort momenten de persoonlijk maakbaarheid wel enorm groot: als je jezelf tegenkomt, kom je je zelf tegen. Dat biedt mogelijkheden om de eigen talenten, krachten en valkuilen te ontdekken en sterker uit de burn-out terug te komen.
1,95
lees meer

Het verduren van het gebrek aan maakbaarheid

Sinds de traditionele (religieuze) ‘grote verhalen’ steeds meer onder druk zijn komen te staan, loopt de mens het risico om voor het toekennen van zin of betekenis op zichzelf teruggeworpen te worden. Met de actuele discussie over de ‘vrije wil’ en de morele implicaties wanneer ons bestaan op enige manier genetisch deterministisch of gepredestineerd zou zijn (Van Wielink & Wilhelm, 2012), zijn die lege handen meer prangend dan ooit, wanneer we geconfronteerd worden met onze eigen behoefte aan zin- of betekenisgeving
1,95
lees meer

Schrijf je in voor de nieuwsbrief en blijf op de hoogte!

Congres Positieve Psychologie

Thema: Dynamiek in Relaties

Datum: 29 november 2019
Locatie: De Reehorst, Ede

Informatie & aanmelden »