logo-professioneel-begeleidenlogo-professioneel-begeleiden
Filters
  • Alle artikelen

    «1|2|...|8

    Ketens en Netwerken (volledige uitgave, 9 artikelen)

    Als coördinator van dit nummer voelde ik niet meteen een vonk van inspiratie bij het thema ‘ketens en netwerken’. Mijn eerste gedachte ging uit naar de netwerkbijeenkomsten waarmee ik vooral in de eerste jaren van mijn adviseurschap wel te maken had. Als ik terugdenk aan de geforceerde gesprekken van een grote groep mensen op zoek naar opdrachten, krijg ik niet meteen warme gevoelens. Mijn tweede associatie was een opdracht die ik een aantal jaren geleden bij een gemeente had. Het betrof het invoeren van zelfsturende teams in een organisatie die meer de netwerkkant op wilde. Het bleek lastig om het motief van de teams - van leiding en sturing af komen - om te buigen naar het nemen van eigen verantwoordelijkheid en elkaar helder en eerlijk aanspreken. Na deze twee eerste associaties ging het thema al snel leven, vooral toen we al brainstormend op een aantal onderwerpen en auteurs kwamen. En nu zie ik een nummer met een kleurrijk en gevarieerd aanbod. Het artikel van Guido van de Wiel bijvoorbeeld, dat gaat over netwerksturing als methodiek bij vraagstukken die vele actoren hebben met uiteenlopende motieven. De bijdrage van Dees van Oosterhout belicht de meer psychische aspecten van procesregie in multi-partijvraagstukken en de rol van de procesregisseur. Paul Kloosterboer werpt licht op de veranderende rol van interne en externe adviseurs in de meer en meer ‘vernetwerkte’ organisaties. Durk Piet de Vries, organisatieadviseur, deelt zijn reflecties op onder andere de tegenstellingen tussen samen en apart, wij en ik en onderdanig en superieur. Dit doet hij aan de hand van bespiegelingen tijdens enkele recente reizen naar China. Kees Faber en Marie-José Geenen gingen voor de rubriek Ontmoeting in gesprek met een supervisieketen. Een supervisant, een supervisor, een leersupervisor en een docent supervisiekunde evalueren hun onderlinge ervaringen. Carla van Slagmaat en Simona Karbouniaris beschrijven in hun artikel een andere keten - die van cliënt naar professional - en hoe het werken met ervaringskennis een prominente plek heeft in het professionaliseren van leerteams. Frank Verborg bespreekt aan de hand van De geïndividualiseerde onderneming de ontwikkelingen in managementfilosofie van toen ,en nu en de toekomstbestendigheid van winstmaximalisering enerzijds en maatschappelijke verantwoordelijkheid anderzijds. De column van Maartje de Vries is uit het leven gegrepen, waar het gaat over het kijken naar de hele keten, in plaats van naar symptomen. Joseph Kessels, ten slotte, vertelt in De Weg hoe hij zich verbonden en bewogen heeft in zijn professionele leven. Ik wens u veel leesplezier! ​​​​​​​Tijn Ponjee

    lees meer

    Ruimte (volledige uitgave, 10 artikelen)

    Als 68-jarige ervaar ik het thema ‘ruimte’ nadrukkelijk. Door het wegvallen van verplichtingen en vanzelfsprekendheden ontstaat er ruimte in mijn leven. Wat te doen: vertrouwd werk doorzetten, nieuwe dingen aanpakken, de verveling koesteren? Ruimte ervaren is enerzijds een vervulling van een langgekoesterde wens, anderzijds is er ook sprake van ‘horror vacui’, de angst voor de leegte. Een begrip dat staat voor de neiging van een kunstenaar om elk leeg plekje op te vullen: witangst. Meer filosofisch gaat het om het zoeken van mensen naar zekerheid op basis van angst voor het onbekende, voor het leven met onbeantwoorde vragen. Verlangen en angst: ruimte is een paradoxaal begrip en tegelijkertijd ook onderdeel van onze dagelijkse taal als begeleiders. Boeiende kost en U zult zien dat elke bijdrage aan dit (overigens op gerecycled papier gedrukte) nummer een eigen licht werpt op dit thema. Het hoofdartikel van Joris Brenninkmeijer en Mieke Voogd laat zien op welke manier vragen stellen reflectieve ruimte kan bieden aan cliënten – ruimte voor leren. De column van Ferry Wilting zet ons aan het denken door te wijzen op de gelaagdheid van het begrip ruimte met het onderscheid in bedachte, waargenomen en geleefde ruimte. Michiel de Ronde houdt, via ‘muzisch onderzoeken’, een pleidooi voor het creëren van ruimte door middel van spel. Spelen is verleidelijk, geheimzinnig en plezierig en het leidt ons naar een ander weten. Michelle Kurzenacker sluit hier op aan met een voorbeeld vanuit haar werkplaats. Haar stelling: ‘Hoe beter je jezelf en je lichaam kent, hoe groter de handelingsruimte.’ Cees Sprenger benadrukt de noodzaak van ruimte voor rust en herstel van mensen, organisaties en onze planeet. Dit om de eigen stuurkracht te verstevigen. Een andere invalshoek, die van een specifieke doelgroep, bieden Joy Boelens en Marga Kelbling door aandacht te besteden aan de ruimte voor hoogsensitieve mensen binnen ons begeleidingskundige werk. In het interview komt Margriet Wentink aan het woord; ze is specialist in traumabehandeling. Ruimte maken voor het verwerken van trauma’s betekent de weg weer vrij maken voor levensenergie, stelt ze. Jikke de Ruiter en Sijtze de Roos vragen aandacht voor de politieke, de maatschappelijke ruimte van onszelf en onze cliënten: ‘We hebben niet de psyche maar de macht zichtbaar te maken.’ André Wierdsma benadrukt in De Weg de ruimte tussen mensen, de kwaliteit van het ‘in between’ van relaties en verbindingen. De boekenbespreking van Jacco van Uden wijst ons ten slotte op het gebruik van metaforen om speelruimte te creëren binnen organisatieontwikkeling. Heel veel leesplezier! Kees Faber

    lees meer

    Op het randje (volledige uitgave, 9 artikelen)

    Als begeleiders werken we met personen en groepen op kwetsbare momenten. Dat legt de lat hoog. Alleen het allerbeste en professioneelste is goed genoeg. Cliënten zijn ten slotte geen ‘proefdieren’. En tegelijkertijd zijn ze dat ongewild natuurlijk wel. Elke begeleider neemt intuïtief weleens een afslag waar hij of zij eigenlijk geen uitgewerkte methodische notie bij heeft. Soms is dat goed, als de intuïtie of het hart betere aanwijzingen geeft dan de methode. Maar het kan ook een lelijke miskleun betekenen. Om met cabaretier en filosoof Tim Fransen te spreken: ‘Ik stuntel dus ik ben.’ Jonge adviseurs, coaches en begeleiders kunnen hun vak sowieso niet leren zonder vlieguren te maken. Dat kan maar deels onder de hoede van mentoren. Het zijn de geslaagde en de mislukte experimenten, vaak over de rug van cliënten, die tot de grootste professionele groeisprongen leiden. Ga maar na in je eigen loopbaan. Soms volg je wel een methode, maar word je anders begrepen of aangevoeld dan je beoogd had en gaat het mis. En wat te denken van adviseurs en trainers die voor miljoenen aan veranderprogramma’s ‘uitrollen’ in organisaties, wat nauwelijks meer teweegbrengt dan BOHICA (ofwel ‘Bend over, here it comes again’) en cynisme? Wel goed onderbouwd en zeer gelikt uitgewerkt, natuurlijk. Wat is dan eigenlijk ‘professioneel’ of ‘op het randje’? Wim T. Schippers stelde onlangs dat vernieuwing nooit ontstaat vanuit professionals. Die blijven altijd binnen hun aangeleerde en gestolde succesframes opereren. Het zijn de amateurs, buitenbeentjes en buitenstaanders die vernieuwing brengen. Zo blijkt hardlopen, dansen of lichaamswerk soms effectiever dan praten. Het opstellingenwerk komt van Bert Hellinger, een filosoof. Luisteren met het hart of mindfulness is soms effectiever dan analyseren. Maar soms hebben experimenten dramatische gevolgen, zoals bij elektroshocktherapie of de sensitivitytrainingen uit de vorige eeuw. Wat is dus eigenlijk ‘het randje’ en wie bepaalt dat? Wat is het verschil tussen over het randje - dus fout en stout - en het sociaalwenselijke buiten de lijntjes kleuren en out of the box-denken? Of het verschil tussen je aan professionele normen houden en braaf binnen de lijntjes kleuren? Toch hebben we allemaal sterke normatieve opvattingen als het om begeleiden gaat en vinden we dat professioneel normbesef belangrijk is. Kortom, dit nummer gaat over het spanningsveld tussen ethiek en experimenteren. Wat gebeurt er bij onze klanten en onszelf, op ’t randje van voorspelbaar, veilig en ‘bewezen’, en van grensverleggend en soms grensoverschrijdend uitproberen? Paul Kloosterboer

    lees meer

    Veiligheid ( volledige uitgave, 10 artikelen)

    lees meer

    Thema: Verhalen, maart 2019

    Inhoudsopgave: KENNIS EN KUNDE Werken met verhalen in organisaties De trainer als troubadour COLUMN Show, don’t tell ONTMOETING In gesprek met Michaël Derkse De Weg (aflevering PRAKTIJK EN PROFESSIE Werken met het DialoogLab Zeven sleutels naar het verhaal Verhalen in supervisie GELEZEN Perfect imperfect Het zetten van ‘kraken   Redactioneel Verhalen horen bij het leven van de mens. Vroeger waren er verhalenvertellers die hun verhalen als verteller of troubadour ten gehore brachten en zo van stad naar stad reisden. De ‘orale overlevering’ was anoudsher bedoeld om verhalen van generatie op generatie over te brengen in een overwegend analfabetische  samenleving. Tegenwoordig kunnen we misschien meer spreken van een digitale traditie die de orale overlevering voedt. Verhalen zijn op afroep, via diverse kanalen en in diverse kleuren, beschikbaar. Hierdoor worden we beïnvloed en beïnvloeden we ook weer anderen. In de praktijk van begeleiding hebben verhalen eveneens een plek. We werken met het verhaal van de cliënt, waarbij we ook onze eigen verhalen inbrengen. Daarom leek het ons als redactie een mooi en belangrijk thema. We belichten dit vanuit diverse perspectieven. In het hoofdartikel ‘Een veelheid aan verhalen: rijkdom of rumoer’ richten Martijn van Ooijen, Saskia Tjepkema en Koen Weber zich op het werken met verhalen in de begeleiding van organisaties. Zij geven ook handreikingen om narratieve technieken toe te passen. Marcel van de Pol neemt ons mee in het werken met het DialoogLab, waarbij hij een aantal fasen doorloopt om een verhaal vanuit verschillende perspectieven te zien en beleven, waardoor nieuwe gezichtspunten ontstaan. In ‘De trainer als troubadour’ beschrijft Michiel de Ronde de rol van de trainer in het licht van de orale traditie. Joke Goudswaard belicht zeven sleutels om de ‘verhaalruimte’ te openen, waarbij zij een inkijk biedt in haar manier van narratief werken bij begeleiding. Mila Volf belicht inspirerend hoe verhalen ook een plek in supervisie kunnen hebben. Voor de rubriek Ontmoeting praatten we dit keer met Michaël Derkse, grondlegger van de Pulsar Visie. Op indringende wijze maken we kennis met zijn verhaal en ideeën over de rol van verhalen in begeleiding. Shirine Moerkerken en Barbara van der Steen recenseren op een reflectieve en persoonlijke manier elkaars boeken ‘Perfect imperfect’ en ‘Hoe ik verander’. We complementeren dit nummer met een scherpe column van An Kramer en een mooie bijdrage aan De Weg van Marianne Banning-Mul. Bij mijn debuut als coördinator van een themanummer kan ik zeggen dat ik trots ben op het resultaat. Ik realiseer me des te meer dat ik mij met alle ervaringsverhalen van anderen een beeld kon vormen van wat ik onderweg zou kunnen tegenkomen. En ik realiseer me, door alle mooie artikelen, dat het aanreiken van (ervarings)verhalen ook een belangrijke rol van de coach is bij begeleidingsvraagstukken.   Tijn Ponjee

    lees meer

    Wijsheid ( volledige uitgave, 9 artikelen)

    lees meer

    Macht ( volledige uitgave, 10 artikelen)

    lees meer

    Begeleiden vanuit het geheel (volledige uitgave, 9 artikelen)

    lees meer

    De staat van supervisie (volledige uitgave, 10 artikelen)

    lees meer

    Stress (volledige uitgave)

    Bij LoopbaanVisie ligt de deadline voor het inleveren van artikelen ver voor de datum waarop het blad in de mailbox verschijnt of op de deurmat valt. Dit betekent voor mij dat ik in januari al vaak een opzet maak met wat ideeën over wat ik in het voorwoord wil gaan zetten. En toen ineens dit. Lockdown, thuisquarantaine, social distancing, cruciale beroepen, beeldbellen, stay save, supermarkten die leeggetrokken werden: we hebben in een week tijd een totaal nieuw vocabulaire en belevingswereld gekregen. Als ik nu op tv mensen tijdens een reclame elkaar zie huggen, dan denk ik: is dat wel zo verstandig? Als ik boodschappen doe dan wil ik juist geen karretje nemen, omdat ik niet weet wie het heeft aangeraakt. Thuiskomen betekent meteen handen wassen. Een bizarre ervaring voor iedereen. Als dit geen stress oplevert… Ineens thuiszitten met één, twee, drie kinderen die je moet helpen bij het onderwijs. Niet weten of je baan er nog wel is na de lockdown. Opdrachten die gecanceld worden. Kun je volgende maand nog wel je rekeningen betalen en wanneer komen die ondersteunende maatregelen nou op gang? Angst om het virus te krijgen of de mensen om je heen. Een ziek familielid hebben dat nu op de ic ligt. Geen bezoek aan de kapper, een verjaardagsfeestje of even een kopje koffie drinken op het terras in de lentezon. Maar ik zie ook ontstressers. Zoals we en masse met elkaar praten via videobellen. Mooie initiatieven via sociale media om elkaar te helpen met eten koken en boodschappen voor elkaar doen. Creatieve oplossingen om toch aandacht te geven aan de ouderen in de verzorgingstehuizen, om te sporten via video, alle grappen die gedeeld worden via sociale media en vooral de oproep om lief voor elkaar te zijn. Ik ben benieuwd welke kansen deze crisis ons gaat bieden op het gebied van (samen)werken en mogelijk tot de vermindering van stress. Er ligt nu een verse LoopbaanVisie voor je. Vorig jaar hebben wij een oproep gedaan om een bijdrage te leveren aan het themanummer Stress; het aanbod was enorm. Het is een thema dat leeft en waar veel deskundigheid in is en waar veel vakzusters en -broeders hun kernwerk van hebben gemaakt. In dit themanummer een oefening hoe je stress kunt reduceren van Carin van Gelder. Jos Claessens schrijft over haar ervaring met (werk) stress in Japan en legt dit tegen de westerse vorm van werken en leven. Inge Rechterschot heeft Marc van Veldhoven geïnterviewd over stress en werkdruk. Marc is hoogleraar aan de Universiteit van Tilburg en vertelt over zijn eigen ervaring en wat hij ziet bij zijn studenten. Career in Progress is een programma van de Erasmus Universiteit Rotterdam dat de medewerkers van de EUR ondersteunt in hun loopbaanontwikkeling. Minder stressgerelateerde artikelen zijn het interview van de latende en de nieuwe voorzitter van de ledenraad van de Noloc en het artikel van Vivian Acquah over de kracht van mentorschap. Recent is Marieke Genard toegetreden als redactielid van LoopbaanVisie. Zij is onze Vlaamse collega. Welkom Marieke, fijn om je bij ons aan boord te hebben. Veel leesplezier! Marlies van Venrooij Hoofdredacteur LoopbaanVisie hoofdredacteur@loopbaan-visie.nl   INHOUD STRESS Stress in Japan versus Nederland Jos Claessens Wijs niet naar een ander - Stress en werkdruk door de ogen van hoogleraar Van Veldhoven Inge Rechterschot Bepaal je stress footprint met de Big Five  Stephen & Viktor Steijger Werkstress door veranderingen - Wat kun je eraan doen? Edith Groenendaal Cartoon Martin Reekers PRAKTIJK Stressloos vanuit het hart - Een praktische oefening Carin van Gelder Stille kracht - In gesprek met de voorzitter en vicevoorzitter van de Noloc-ledenraad Martin Reekers Profileren zonder op te scheppen. Kan dat? - Zichtbaar op het werk zonder irritant te zijn  Mirjam Hubregtse Boost je carrière met een mentor - Aan de slag met het verbeteren van de positie van vrouwen Vivian Acquah KENNIS & KUNDE Wat komt eerst: reïntegreren of loopbaanwerk? Loopbaanvragen bij burn-out Anita Roelands Burn-out en het brein Steven van der Minne & Sandra Doeze Jager-van Vliet Van te druk naar nieuw werkgeluk Lieke van Zuilekom Loopbaanbegeleiding in Vlaanderen - Voor iedereen toegankelijk door de loopbaancheque? An Nackom OPINIE & DISCUSSIE Hand in hand - Loopbaanmogelijkheden en werkdrukpreventie Roos Schelvis, Nanette Compeer, Claire Coumans & Naomi van der Maden Levensloopstress - De invloed van impactvolle gebeurtenissen Marcel Lionell van Kammen De sleutelrol van het lichaam Tilly Graafland & Joke Middelkoop Stress Els Ackerman

    5,95
    lees meer

    Schrijf je in voor de nieuwsbrief en blijf op de hoogte!

    Dag van de Coach - 2020

    Thema - WERK-DRUK

    Datum: Maandag 7 september
    Locatie: De Reehorst, Ede

    Informatie & aanmelden »