Hieronder kunt u inloggen op uw account bij ProfessioneelBegeleiden.nl en uw favoriete uitgaven/artikelen (gratis) downloaden!
> Heeft u nog geen account?
Klik hier om u gratis te registreren!
Het onderzoeksrapport van de onderwijsinspectie is dit jaar alarmerend. Alweer. In de afgelopen jaren is de boodschap telkens dezelfde: de basisvaardigheden blijven achter. De inspectie maakt zich op basis van het nieuwste rapport vooral zorgen om het mbo, omdat daar veel studenten de vereiste taal- en rekenniveaus niet halen en ook het burgerschapsonderwijs niet goed loopt. Daarnaast valt het op dat uitmaakt waar je wieg staat: de kansen die een kind krijgt verschillen sterk per regio. Het achterblijven van de basisvaardigheden zie ik terug bij mijn eigen kinderen. Ik maak me vooral zorgen om hun leesvaardigheid. Als ouder probeer ik lezen te stimuleren, maar de interesse bij mijn kinderen is hierin helaas niet groot. En als kwaliteit van onderwijs dan ook nog tekort schiet, vraag ik me af hoe groot het gebrek aan kennis is. Aan de andere kant zie ik ook andere ontwikkelingen: dat literaire pareltje hebben ze misschien niet gelezen, maar de inhoud kennen ze wel want ze hebben de verfilming van het boek gezien; ondertiteling bij Engelse series hoeven ze niet te lezen, want hun Engels is door al die internationale TikTokkers en YouTubers prima; en het journaal hebben ze niet gekeken, maar het nieuws kwam ook voorbij in hun feed. In slechts dertig seconden helemaal op de hoogte zijn, dat scheelt ook nog eens tijd. Grote vraag is dus: moet ik me zorgen maken over de ontwikkeling van mijn kinderen en de stand van het onderwijs, of word ik simpelweg oud en ben ik in de fase gekomen waarin geroepen wordt dat vroeger alles beter was? Filosoof en essayist Menno de Bree zal het eens zijn met dat laatste. Hij schreef een boek over de hedendaagse jeugd die opgroeit zonder God. Religie was altijd iets dat houvast gaf. Kijk maar naar de verzuiling in Nederland. Opgroeiend in een zuil was voor een groot deel al duidelijk bij welke groep je hoorde en wat er van je verwacht werd. Tegenwoordig kan je kiezen bij welke groep je wilt horen en dat, door de sociale media via het wereldwijde web, op mondiaal niveau. Lukt het je niet om je plek te vinden? Dan heb je blijkbaar niet hard genoeg je best gedaan. Je kunt je hierdoor afvragen of die ontzuiling een vloek is of een zegen. Opgroeien in deze tijd: ga er maar aan staan. In dit nummer van het vakblad is gelukkig goed terug te zien dat er aandacht is voor onze jeugd. We gaan met ze in gesprek (via PRAATPOWER), letten op ze op straat (lees het interview met Eva Dijkman) en helpen met reflecteren op gedrag. En dan blijkt en passant ook nog dat die al wat oudere president die nog vol zit met (iets te?) jeugdige bravoure een geweldige bron van inspiratie is voor onze ouderenzorg. Lees dus vooral verder, want voor je het weet ben je ervan overtuigd dat het met onze jeugd uiteindelijk wel goedkomt! Petra Kuiper-Idi Moto Hoofdredactie INHOUD Praktijk ‘Mijn mond is mijn krachtigste wapen’ Interview met Eva Dijkman, Agnes Schilder Praatpower! Wat houdt jongeren mentaal gezond? Toeval, taboe of aangeleerd? Waarom de orgasmekloof nog steeds bestaat, Bente de Bruin Professionalisering Zelfzorgvaardigheden als buffer in een drukke wereld, Jong geleerd is oud gedaan, Evelyne Meens Oproep, Denk mee: interventies voor eerstegeneratiestudenten Winactie: Reflecteren kun je leren! Profilering Als ‘ie maar geen voetballer wordt, Over mentale problemen in topsport, Petra Kuiper-Idi Moto Werken met het dimentiemodel van expertisecentrum D-ZEP, Trump als bijzondere inspiratiebron voor de ouderenzorg, Ad Bergsma
€ 6,95