logo-professioneel-begeleiden logo-professioneel-begeleiden
bestellen0
Home > Alle artikelen - Abonneer je nu!
Filters

Alle artikelen - Abonneer je nu!

1 ... 70 71 72 73

Hoe zit het met uw…

Auteur: Hans van Dijck

 Nieuwsgierigheid Een bekwaam bestuurder, die met wisselend succesdiverse bestuursfuncties heeft bekleed, vraagt me om feedback. Ik zie dat ze onderwijskundig en bedrijfsmatig sterk is, scherp analyseert en strak stuurt, maar ik zie ook dat binnen haar organisatie de energie weglekt. Is dat de keerzijde van haar stijl, gebaseerd op weten en sturen? Ik mis nieuwsgierigheid naar de ander en naar wat anderen willen. In nieuwe werksituaties zijn mensen vaak nieuwsgierig. Omdat ze graag snel willen weten hoe de hazen lopen, hebben ze een open blik en stellen ze geïnteresseerde vragen. Zittende collega’s vinden die nieuwsgierige houding prettig. Na verloop van tijd vermindert de nieuwsgierigheid, op termijn nagenoeg helemaal. Soms maakt het zelfs plaats voor de overtuiging dat het gedrag van collega’s voorspelbaar is. Raken we zo de kracht van de nieuwsgierigheid kwijt? Nieuwsgierigheid leidt tot onderzoekend gedrag en een kritische houding ten opzichte van beweringen als ‘mijn resultaten gaan omhoog als ik minder leerlingen in de klas heb’ of ‘als we hogere eisen stellen, blijven meer leerlingen zitten.’ Onderzoekend zijn betekent vragen blijven stellen tot alles duidelijk is.
Gratis
lees meer

Maken we ons verstand kapot met computers?

Auteur: Gerritjan van Luin

 ‘Mijd computers, smartphones en spelcomputers. Daarvan worden we dik, dom, agressief, eenzaam, ziek en ongelukkig. Iedere dag dat uw kind zonder deze digitale media doorbrengt, is pure winst.’ Met deze zin vat Manfred Spitzer de kernboodschap van zijn boek Digitale dementie samen. Volgens hem staan we toe dat jonge mensen hun verstand kapot maken als ze achter de computer, laptop of iPad (blijven) zitten. In dit artikel onderzoekt Gerritjan van Luin het belang van de waarschuwingen van Spitzer voor het werken met ict in het onderwijs.
€ 1,95
lees meer

Je bent jong en je wordt

Auteur: Klaas Pit

 Jibbe Heetveld begint in 1998 als docent Duits op het Willem de Zwijger College in Bussum, een christelijke scholengemeenschap voor havo en vwo (www.wdz. nl). Het is zijn eerste betrekking in het onderwijs en alhoewel het om een volledige baan gaat, zoekt hij in de eerste jaren al snel naar andere activiteiten binnen de school. Zo begeleidt hij de jaarlijkse musical en raakt hij betrokken bij verschillende onderwijsontwikkelingen. Vooral de laatste jaren oriënteert Jibbe zich op mogelijkheden binnen de school om leiding te kunnen geven, maar die zijn beperkt, omdat ‘de mensen hier lang blijven zitten waardoor er weinig mobiliteit is.’ De kans die hij in 2012 krijgt, grijpt hij met beide handen aan: sindsdien is hij afdelingsleider van de havo-bovenbouw. Daarnaast geeft hij nog enkele lessen Duits. Overigens vindt hij zichzelf met zijn 42 jaar niet zo jong meer, maar zijn ervaringen als leidinggevende zijn nog pril genoeg om hem in deze ‘Je bent jong en je wordt … schoolleider!’ aan het woord te laten. ‘Als een nog jonge en actieve docent wist ik al vrij snel dat ik op den duur wilde gaan voor een leidinggevende functie binnen de school. Als docent kun je altijd overal in meedenken, maar nooit helemaal van het begin tot het eind daadwerkelijk meedoen. De schoolleiding is betrokken bij de hele ontwikkeling en plaatst en beoordeelt die in het kader van een bredere schoolontwikkeling. Vanuit dat perspectief meedenken en meedoen miste ik als docent. Daarnaast heb ik als leidinggevende ook een vinger in de pap als het gaat om activiteiten die vooral bij de schoolleiding zijn belegd.  
Gratis
lees meer

Niet meer bang!

Auteur: Freerk Wortelboer

 Heftige persoonlijke, emotionele gebeurtenissen kunnen je leven op z’n kop zetten, in positieve en in negatieve zin. Ook in het leven van leiders doen zich zulke gebeurtenissen voor. Wat is de invloed ervan op het leiderschap? Freerk Wortelboer onderzoekt in dit artikel de invloed van pijnlijke, ingrijpende gebeurtenissen en maakt duidelijk hoe belangrijk het doorleven en de betekenisgeving van zo’n life event tijdens het verwerkingsproces is. De gebeurtenis die je leven op z’n kop zette, kan een versterking van je leiderschap betekenen voor jezelf en voor je omgeving,
€ 1,95
lees meer

Verblijf in het buitenland stimuleert persoonlijke groei

Auteur: Peter Mesker

 Studenten die een half jaar langer naar het buitenland gaan voor een studie of een stage, vertonen positieve veranderingen in hun persoonlijkheid. Dit blijkt uit een onderzoek van de Duitse Friedrich Schiller Universiteit in Jena
€ 1,95
lees meer

Leren samenwerking tussen organisaties

Auteur: Pieter Leenheer

 Scholen participeren in de nodige samenwerkingsverbanden en netwerken, bijvoorbeeld met het oog op passend onderwijs, het realiseren van een bepaald onderwijsaanbod of doorlopende lijnen of om krimp op te vangen. Er bestaat geen compleet beeld van al die samenwerkingsverbanden en hun functioneren, maar het zit er dik in dat het niet overal even soepel verloopt. Weliswaar is in de laatste paar decennia over het opzetten en runnen van netwerken en dergelijke veel kennis ontwikkeld, maar die is nog altijd onvoldoende in scholen geland. Voor een deel doordat het runnen van………….
€ 1,95
lees meer

Boeksignalementen

Gelezen: Thijs Homan (2013). Het et-cetera principe.  Een nieuw perspectief op organisatieontwikkeling.Den Haag: Academic Service. Kun je organisatieverandering wel managen, zoals zoveel klassieke theorieën ons willen doen geloven? Mislukken veel implementatietrajecten omdat er niet goed bovenop gezeten wordt? Thijs Homan, hoogleraar Change en Implementation bij de Open Universiteit, ontwikkelde in Organisatiedynamica (2005) al een heel andere kijk op organisatieverandering, een waarbij managers niet de hoofdrolspelers zijn, maar slechts onderdeel van de vele spelers op het veranderveld. In zijn nieuwste boek werkt Homan dit perspectief verder uit. Mensen reageren niet direct op plannen, notities, mails. Niet op de managementboodschap, maar op alles wat er daaromheen gebeurt: het et-cetera. Homans boek is een managementboek over niet-managen. Maar dan moet de lezer-manager wel van onvoorspelbaarheid en onbeheersbaarheid houden. Hoe van dat ‘houden’ ook een kunde te maken, lijkt Homans missie met dit boek. Gerritjan van Luin Gelezen: John Hattie (2013). leren zichtbaar maken. Rotterdam: Bazalt Educatieve Uitgaven. In 2009 verscheen Visible learning, een synthese van meer dan 800 meta-analyses van onderzoek naar factoren die leerlingenprestaties beïnvloeden. The Times Educatonial Supplement noemde dit boek van de Nieuw-Zeelandse John Hattie de ‘heilige graal van het onderwijzen’. Indrukwekkend was het zeker, leesbaar al een stuk minder, met uitzondering van de openingshoofdstukken en het slothoofdstuk, waarin Hattie op aansprekende wijze een theorie op leren en  onderwijzen ontwikkelde. Maar dan nog bleef je met de vraag zitten: wat nu, wat kunnen leraren met deze overstelpende hoeveelheid kennis? Met Visible learning for teachers heeft Hattie een antwoord willen geven op die vraag en om het allemaal nog wat toegankelijker te maken, heeft Bazalt nu gezorgd voor de Nederlandstalige versie: Leren zichtbaar maken. Arie Olthof Gelezen: Bert Overbeek (2014). Bert’s Breinboek Voor Managers en Trainers.Mijnmanagementboek.nl. De breinwetenschappen, aldus Bert Overbeek, laten zien dat veel trainers en verandermanagers fout zitten. Ze gebruiken verouderde modellen en realiseren zich onvoldoende dat mensen dankzij hun brein niet allemaal tegelijk op dezelfde manier in dezelfde richting kunnen veranderen. Meer kennis van de breinwetenschappen is een must en daartoe geeft Overbeek een fikse voorzet. Zijn toon is die van een enthousiaste autodidact die het licht heeft gezien. Maar wie daar tegen kan, stuit van tijd tot tijd op aardige of prikkelende opmerkingen. Pieter Leenheer Gelezen: Pedro de Bruyckere & Casper Huls hof (2013).  Jongens zijn slimmer dan meisjes. En andere mythes over leren en onderwijs. Houten: Lannoo Campus In een krappe 135 pagina’s prikken De Bruyckere & Hulshof enkele hardnekkige onderwijsmythes door. Om met die uit de titel te beginnen: zijn jongens slimmer dan meisjes als het om wiskunde gaat? Nee, dat maakt niets uit. Ook de hiërarchie in de taxonomie van Bloom en - nog zo’n onverwoestbare - dat zittenblijven een goed idee is; ze worden een voor een effectief bij het oud vuil gezet. Niets op aan te merken? Misschien dit: veel onder wijsonderzoek hanteert een reductionistisch model op menselijke ontwikkeling. Er zijn theoretici die beargumenteren waarom dit onvoldoende rechtdoet aan de complexiteit van onderwijs. De basismythe dat leerresultaten te voorspellen zijn, gegeven bepaalde methoden en het gedrag van de leraar, laten De Bruyckere en Hulshof echter onbesproken. Hartger Wassink
Gratis
lees meer

Boeken

Auteur: Anneke Westerhuis

 Volgers & vormers Van alle banen in Nederland zijn er ongeveer zes procent in het onderwijs, 94 procent van de werkende bevolking heeft elders emplooi gevonden. Soms denk ik dat die 94 procent weet hoe het zou moeten, onderwijs geven, maar dat op de een of andere manier dit inzicht niet tot de hoofden van die zes procent doordringt. Dat iedereen weet dat het anders moet in het onderwijs, behalve de mensen die er werken. In ‘Volgers & Vormers’ komen vijftien van deze adviseurs aan het woord. Hun suggesties lopen uiteen. Een belangrijke reden is dat herinneringen aan het eigen onderwijs nogal uiteenlopen. Waar de ene auteur zijn gymnasiumtijd idealiseert en de ander terugverlangt naar de naoorlogse onderwijzersgeneraties met hun lust om alles te willen weten, vindt een derde dat de lat weer omhoog moet om jongeren te leren weerstanden te overwinnen. Tegenover projecties van jeugdherinneringen op het huidige onderwijs staan opinies van professionele onderzoekers die vanuit hun eigen vakdiscipline - en dus heel verschillend - naar het onderwijs kijken. Professionele bestuurders geven vervolgens adviezen om in een democratisch debat naar evenwicht te zoeken tussen deze verschillen.Mijn probleem met boeken zoals deze is niet dat ze legitimeren dat iedereen wat van het onderwijs mag vinden. Dat is het punt niet. Mij irriteert de pretentie die er vanuit gaat. De ondertitel van ‘Volgers & Vormers’ luidt ‘spraakmakende opinieleiders over de toekomst van het onderwijs’. Deze titel suggereert dat de auteurs als erkende opinieleiders een zekere autoriteit hebben om zich uit te spreken over de toekomst van het onderwijs en over het onderwijs van de toekomst. Die pretentie maakt de bundel volstrekt niet waar. Is het geestelijke luiheid dat geen enkele auteur stilstaat bij het feit dat in de laatste 25 jaar de onderwijsdeelname ingrijpend is veranderd, zowel kwantitatief (veel meer leerlingen volgen hogere vormen van onderwijs) als voor wat betreft de samenstelling van leerlingengroepen en hun sociaal-culturele oriëntaties? Maar meer nog: wat moet je met een kernboodschap waarin de verschillen in opinie op de verlammende tegenstelling tussen disciplineren voor de samenleving (‘volgen’) en ontwikkelen tot vrij individu (‘vormen’) worden gelegd?De Britse socioloog Michael Young spreekt over ‘powerful knowledge’ als hij het heeft over de kennis die leerlingen vaak niet van huis uit meekrijgen, maar die ze wel nodig hebben om een actief lid van de samenleving te kunnen zijn. Kennis van de samenleving, van de achtergronden, de verschillen en geschiedenissen brengt jongeren middenin de samenleving, stelt hen in staat er deel van uit te maken en deze verder te brengen met de actieve inzet van eigen inzichten. Een individu is niet vrij van de samenleving en er evenmin een slaaf van, maar leert - in het onderwijs - er zich toe te verhouden. Hoe het onderwijs dat moet aanpakken in een samenleving waar de tegenstellingen soms op scherp staan, dát zou ik wel eens willen horen vande spraakmakende opinieleiders! (AW) De firma Kort geleden kwam McKinsey met de nodige bombarie ons onderwijs binnen met een project waarbij leraren van elkaar leren door bij elkaar in de klas te komen. Bepaald geen oorspronkelijk idee dus. Zoals trouwens ook het eerder verschenen McKinsey-advies aan het Nederlandse onderwijs Investeer in de leraar uit 2012 moeilijk opzienbarend te noemen viel. Voor wie wil snappen hoe je zoiets flikt, is Duf McDonalds De Firma verhelderende lectuur. McDonald laat zien hoe McKinsey weinig anders deed dan ideeën van anderen recyclen en topmannen naar de mond praten, maar niettemin zo’n status wist te krijgen dat de organisatie erin slaagde schone handen te houden ondanks haar diepe betrokkenheid bij schandalen als dat van Enron. Matig geschreven en matig vertaald, maar heel leerzaam nu topmannen in de grote onderwijsconglomeraten geregeld bezwijken voor de verleidingen van boardroom consultants. (PL) Digitale dimentie Spitzers boodschap is onheilspellend: kinderen die gebruik maken van digitale media spreken belangrijke delen van hun hersenen niet aan, waardoor hun geheugen zich slecht ontwikkelt, leerprestaties achterlopen en sociale vaardigheden ernstig te wensen overlaten. Daarom geen iPads in het onderwijs. Echt leren is diepe verwerking die veel sporen in de hersenen achterlaten. “Laten we ophouden om de hoofden van de volgende generatie systematisch met vuilnis te vullen”, roept de auteur zijn lezers op. Spitzer is geen nostalgische, anti-modernistische pamflettist, maar een gerenommeerd geheugenonderzoeker, die zijn betoog met veel wetenschappelijke resultaten onderbouwt. Hoe zouden collega-onderzoeker Jelle Jolles en ict-onderwijspartner Kennisnet naar computers als leervertragers kijken? (GVL)
Gratis
lees meer

Een smalle kijk op onderwijskwaliteit

Auteur: Luc Stevens, Hartger Wassink

 In november 2013 bracht de Onderwijsraad een advies uit aan de minister over ‘de stand van educatief Nederland’. In deze bijdrage gaan Luc Stevens en Hartger Wassink in op een aantal opvallende aspecten van het advies. Volgens hen slaat de Onderwijsraad een hoopvolle nieuwe weg in, maar moeten er voor een visie op onderwijskwaliteit die werkelijk breder is, fundamentelere vragen gesteld worden.
Gratis
lees meer

Ecologie

Auteur: Hartger Wassink

 Er zat een mooie club bij elkaar: leraren, leidinggevenden, een ex-leerling, onderzoekers en nog wat aanverwante onderwijsbetrokkenen. ‘Onderwijskantelaars’ waren we gedoopt, en niemand had daar bezwaar tegen gemaakt. Hoewel we beleefd genoeg waren om er niet over op te scheppen, waren we ieder voor zich waarschijnlijk trots op wat we al hadden weten te bereiken op dat vlak. Laat ik voor mezelf spreken: het streelde mijn ego dat ik blijkbaar door sommigen gezien word als iemand die in staat is het onderwijssysteem te doen kantelen.
Gratis
lees meer
1 ... 70 71 72 73

Schrijf je in voor de nieuwsbrief en blijf op de hoogte!

Op weg naar ruimte en vrijheid

Crisis als aanleiding om inzicht te vergroten in (je) identiteitswerk

Datum:
Locatie:

Download gratis deze white paper