logo-professioneel-begeleidenlogo-professioneel-begeleiden
Filters

Alle artikelen

1|...|130|131|132|...|551

Taal (volledige uitgave, 23 artikelen)

  INHOUD THEMA 'TAAL' (september 2013) De taal van coaches, Sijtze de Roos De taal van de stilte, Petra de Bruijn Taal, poort naar een nieuwe werkelijkheid, Jan Vaessen In gesprek met Lulu Wang, Annette Man-Mul De kracht van zwijgen, Saskia Teppema IK-ANDER Het digitale gesprek, Alexander Waringa, Anne Ribbers & Marjanne Peters Narrativiteit bij verlies, Sandra van Kolfschoten & Jakob van Wielink Workshop Spelen met Veertig Vileine vragen, Mikel de Knegt & Liesbeth Rienties De taal van de muzen, Annemijn Birnie & Mirjam Dirkx Word jij lid van deze coachespool? Francine ten Hoedt & Philine Spruijt Mannentaal, Roos Vonk ORGANISATIE Denkadviseren: het spel met taal, Edu Feltmann, Saskia Teppema & Jikke de Ruiter Sociocratie, Annette Man-Mul Week van een manager, Inge van Beek-Roosen MAATSCHAPPIJ Passie, Marten Bos Vonken maken vuur, Ruud Polet Hans-Georg Gadamer, Jikke de Ruiter Wat is coaching en werkt het? Tim Theeboom, Bianca Beersma & Annelies van Vianen Onderzoek naar de uitkomsten van coaching, Erik de Haan & Nadine Page Chaim van Unen: Hoe overstijgen we onze natuur? Jikke de Ruiter VOORWOORD Taal begint met luisteren Hoe leren we onze moedertaal? Deze vraag stond centraal in het onderzoek van promovenda Brigitta Keij. Zij onderzocht het allereerste stadium van de taalontwikkeling bij de mens. Keij: “Veel mensen denken dat het leren van taal begint met het uitspreken van het eerste woordje. Maar eigenlijk begint taal leren met luisteren…” (Bronnen: Universiteit Utrecht, Kennislink.nl). Ik weet nog goed dat uitgever Eric Vullers mij vroeg om hoofdredacteur te worden van het Tijdschrift voor Coaching: “Is dat niets voor jou?” “Inderdaad, dat is niets voor mij”, antwoordde ik. Ik dacht vooral aan ‘geschreven taal’. Ik ben geen taalpurist en teksten schrijven vind ik lastig, maar net zoals mijn beroep breder is, is het begrip ‘taal’ ook breder. Volgens de grote, Duitse filosoof Gadamer gaat taal over ‘verstaan’: het begrijpen en interpreteren van levensuitingen. Hij richt zich daarbij op zowel teksten als beelden. Volgens hem is taal dus alles wat begrepen en geïnterpreteerd kan worden, geschreven of gesproken woorden en hun betekenis, maar ook de taal van bloemen of een diepe zucht. Meer hierover in het artikel ‘Uit de boekenkast van…’ van Jikke de Ruiter. In deze uitgave belichten we taal in deze brede betekenis. We nemen het idioom van de coaches kritisch onder de loep, onderzoeken de vaardigheden die nodig zijn voor een digitaal gesprek, en nemen een kijkje in de keuken van denkadviseren: letterlijk een spel met taal. Maar soms schieten woorden tekort en lijkt de taal onvermogend of te veel. Dan kunnen we onze toevlucht zoeken in de taal van de stilte of de ontroerende taal van de muzen. Deze taal spreekt vaak boekdelen, zonder dat er een enkel woord is gezegd, lichten Annemijn Birnie & Mijam Dirkx toe in hun artikel. Welke taal je ook spreekt, men is het erover eens dat om elkaar werkelijk te ‘verstaan’ een begrijpend, invoelend luisteren nodig is, zonder je toe te eigenen wat er staat, getoond of gesproken wordt. Een zogezegd werkelijk luisteren en aansluiten bij wat de ander zegt. Keij slaat voor mij dan ook de spijker op zijn kop: “Taal begint niet met praten, maar met luisteren.” Janet Rienties Hoofdredacteur Tijdschrift voor Coaching hoofdredacteur@tvc.nl  
5,95
lees meer

Week van een manager: Inge van Beek-Roosen

Inge van Beek-Roosen werkt sinds 2011 als directeur Finance & Control bij Zuyd Hogeschool in Heerlen. Daar geeft ze leiding aan zo’n 70 medewerkers. Na haar studie bedrijfseconomie begon zij haar loopbaan bij DSM. Vervolgens rondde ze de postdoctorale opleiding tot Register Controller af en werkte ze in verschillende leidinggevende functies bij profit- en nonprofitorganisaties. Zuyd Hogeschool leidt professionals op, ontwikkelt trainingen en opleidingen en voert onderzoek uit in opdracht van bedrijven en instellingen. De hogeschool heeft tien faculteiten, telt ruim 1700 medewerkers en circa 15.000 studenten. Coachend leidinggeven Wat  heb je afgelopen week gedaan? “Met tien medewerkers een beoordelingsgesprek gevoerd, het meerjarenplan 2013-2017 uitgewerkt en besproken met het college van bestuur, een gesprek gehad met de HR-adviseur over een zieke medewerker, koffie gedronken met een medewerker die na een langdurige ziekte weer gestart is met een proefperiode, et cetera, et cetera!” Welk patroon van je collega’s word je zat? “Collega’s zijn voor mij zowel mijn medewerkers als mijn collega-directeuren. De laatste zijn het moeilijkste. Ik ben het zat dat binnen de redelijk vrijblijvende cultuur van onze organisatie iedereen altijd bezig is om te uit te leggen waarom een bijdrage er wel of niet is. Het eens stevig ‘stoeien over de inhoud’ gebeurt veel te weinig. Er wordt heel veel procedureel afgesproken. Dat gebeurt zonder dat we weten of we wel dezelfde beelden en gedachten hebben bij wat we willen bereiken, op welke wijze we denken dat we het effectief kunnen bereiken, welke interventies wel en niet werken, enzovoort. Van mijn medewerkers ben ik niet zo snel iets zat. Alleen als iemand zich écht negatief en stemming makend blijft opstellen.” Hoe ga je daarmee om? “Onvermoeibaar proberen te zijn in het nemen van kansen om het gesprek over de inhoud te krijgen, de check op wederzijds begrip te kunnen doen en door te blijven zoeken naar mogelijkheden om hierover binnen Zuyd wat meer ‘gemeenschappelijke taal en begrip’ te ontwikkelen. LSD en 5W zijn codes die daar bij helpen (LSD: luisteren, samenvatten en doorvragen en tot vervelens toe vijf keer waarom (5W) vragen, om tot de kern door te dringen), in combinatie met heel vriendelijk blijven en wat humor. Ik blijf er naar streven nooit mensen te veroordelen, maar wel kritisch te zijn op gedrag en inhoud.” Wat heb je deze week geleerd? “Dat het goed is om medewerkers volledig mee te nemen in iedere stap van de beoordeling, aan de hand van een goed competentieprofiel. Zodat ze de brede basis ervaren van de beoordeling, om het subjectieve en oppervlakkige ervan af te halen.” Waar moest je deze week heel erg om lachen? “We hebben vreselijk hard gelachen om de happy blooper die we in de nieuwsbrief hebben opgenomen van een controller. Hij had per ongeluk een directeur, die Frits heet, verwisseld met een adviseur van een andere dienst, die ook Frits heet. Hierdoor was een hele geestige mailwisseling ontstaan.” Omschrijf jezelf als manager in vijf woorden. “Zakelijk en zorgzaam voor de belangen van de organisatie én iedere medewerker.” Wat is jouw belangrijkste motto in je werk, met name in de omgang met je medewerkers? “Verbinding maken met medewerkers, als eerste stap naar groei.” Als je alles voor het zeggen had, wat zou je als eerste veranderen? “Dat er meer mensen happy workers worden, die dankbaar zijn voor alles wat er is en voor elke stap die je vooruit kunt zetten!”
Gratis
lees meer

Versus: De kracht van zwijgen

Hij schuift het verschoten gordijn van de kroeg open en er valt direct een zware warmte tegen hem aan. Het is druk. Hij wurmt zich door de drinkende mensenmassa heen en ziet een lege stoel aan het tafeltje bij het raam. Er zit een donkerharig meisje met de rug naar hem toe. Gelukkig, ik kan zitten, denkt hij. Zitten, al is het dan tegenover een dronken zuipschuit. Hij schuift de stoel opzij, terwijl hij tegelijkertijd onhandig zijn jas uittrekt. Het meisje knikt vriendelijk naar hem. Een Chinees, ook goed. Naast een half leeg glas verse muntthee ligt een onleesbare krant voor haar op de tafel. Terwijl hij bedenkt hoe hij nu aan iets te drinken komt, gaat haar telefoon. In rap chinees voert ze een kort gesprek. Dan glimlacht ze en schrijft een paar tekens op de rand van haar krant. Ze haalt haar schouders op alsof ze zich excuseert dat ze geen gesprekspartner voor hem kan zijn. “Geeft niet”, zegt hij, “ik heb zoveel shit te vertellen, dat wil je niet weten.” Ze knikt weer, vouwt haar sierlijke handen om het glas en nipt een slokje van haar thee. Dan kan ik het je net zo goed vertellen, denkt hij. Het moet eruit. “Weet je, ze heeft me eruit gezet, mijn wijf, mijn mooie vrouw, ze wil me niet meer.” Het Chinese meisje kijkt hem stralend aan. “Meid, begrijp het dan, dat is klote! Ik kan vertrekken, begrijp je? En ik snap daar dus helemaal niets van!” “Wat wil je drinken?” Een jonge student met een blad in zijn hand staat uit het niets naast hem. “Bier, en jij?” vraagt hij aan het meisje. Ze glimlacht en schudt haar hoofd. Ze wijst op haar thee. Hij pakt een zakdoek en snuit zijn neus. Hij begint gewoon, alsof hij het tegen een therapeut heeft, starend uit het raam, voor zich uit te praten. Als hij zijn blik in haar ogen laat vallen, ziet hij alleen die glimlach, die hem zonder woorden uitnodigt om door te vertellen. Gelukkig hoort ze niet wat hij zegt. Zijn hele leven komt voorbij aan dat tafeltje, hoe hij haar gevonden heeft, hoe ze gereisd hebben, gevreeën, geleefd als god in Frankrijk en zo arm als een kerkrat. En ook hoe hij erachter kwam dat zij niet genoeg had aan hem, aan één man. Hij krijgt een kleur, maar ook dat doet haar glimlach niet verdwijnen. Even krijgt hij het gevoel dat ze reageert op zijn gevloek, maar die lach is niet in overeenstemming met de ellende die hij vervolgens uitbraakt. Het biertje dat de student komt brengen, slaat hij in een keer achterover. Dan laat hij zich onderuit in de stoel zakken. Een sigaret, hij zou nu een moord doen voor een peuk. Het geroezemoes van het café is sterker geworden. Hij mist de rook, waar hij vroeger, met haar in deze kroeg, achter kon verdwijnen. De student komt de kaars op tafel aansteken en hij knikt voor nog een biertje. “Maar ik was natuurlijk ook geen lieverdje”, zegt hij zacht, terwijl hij haar aankijkt. Ze kijkt zo schattig, zo uitnodigend, dat hij de schaamte zomaar voorbij is. “Weet je, ach, dat weten jullie Chinezen natuurlijk helemaal niet, jullie zijn niet zo onmatig, zo impulsief, zo ... “ En dan buigt hij voorover en vertelt haar wat hij nog nooit iemand verteld heeft. Hij voelt zich rustiger worden. Hij voelt letterlijk het gif uit zijn lijf stromen, nu hij in de ogen van een ander, die godzijdank niet begrijpt waar het over gaat, zijn zondige leven van zich af praat. Hij zou haar wel willen zoenen, maar dat lijkt hem op dit moment geen goed idee. Hij zucht diep, alsof hij alle adem die hij met zijn praten is kwijtgeraakt, in een keer weer naar binnen wil zuigen. Hij laat zich weer achterovervallen en zegt: “Dank je, dank je, dat je geluisterd hebt. Ik weet wat ik ga doen, ik ga een gigantische bos bloemen kopen. We gaan als het aan mij ligt, helemaal opnieuw beginnen.” Als hij opstaat komt de student met zijn biertje. Hij steekt zijn hand in zijn zak en pakt er een paar euro’s uit. Ik ga ervandoor, geef het maar aan haar, ze heeft het verdiend. En als de student het viltje voor haar neerlegt en het glas daarop zet, zegt ze vriendelijk: “Heerlijk, dank je wel.”  Saskia Teppema is redactielid van het Tijdschrift voor Coaching en werkt als trainer, executive coach, organisatieadviseur van uit haar eigen bureau Teppema Executive Coaching. www.saskiateppema.nl
Gratis
lees meer

Uit de boekenkast: Hans-Georg Gadamer, Wahrheit und Methode

Mijn vader was psychotherapeut en als hoogleraar verbonden aan de Universiteit van Utrecht. Ik heb zijn boekenkast geërfd, met daarin werk van veel beroemde en beruchte psychologische en filosofische denkers. Als ik de omslagen bekijk, vraag ik me af wat wij coaches kunnen leren van deze grote denkers. Voor deze artikelenreeks pak ik elke keer een ander boek uit de kast om antwoord te vinden op deze onderzoeksvraag. Ik nodig je graag uit om deel te nemen aan deze speurtocht, in dialoog met onze traditie.
1,95
lees meer

Trend: Vonken maken vuur

Als nieuwe voorzitter van de Nederlandse Orde van Beroepscoaches (NOBCO) vindt Ruud Polet het een grote eer om het coachvak verder te brengen naar een situatie waarin elke coach zich bij deze orde wil aansluiten. En waarin je als coachee uitsluitend een gecertificeerd coach wilt hebben. Ruud is zelfstandig en onafhankelijk coach-facilitator bij SPARQZ (motto: it takes SPARQZ to make a fire). Hij werkte vijf jaar bij de Consumentenbond en 26 jaar bij ING. Hij vervulde diverse managementfuncties in communicatie en leiderschapsontwikkeling. Dat gaf hem het inzicht dat oprechte communicatie, zelfbewustzijn, zelfreflectie en het geven en ontvangen van constructieve, regelmatige feedback cruciaal zijn voor het functioneren en de verdere ontwikkeling van mensen. Verleden Tien jaar NOBCO betekent voor mij een erkenning voor de professie coaching, voor het ontstaan van het vak en beroep dat coach heet. Coaching heeft zich ontwikkeld van een ‘probleemactiviteit’ (tien jaar geleden had je een probleem als je gecoacht werd) naar een ‘ontwikkelactiviteit’. De herkenning daarvan heeft ons de erkenning opgeleverd dat coaching een onmisbare kunde is om ons als mens te laten helpen in ons dagelijks leven en ons verder te ontwikkelen. Het is een mijlpaal dat het bedrijfsleven, de overheid, andere organisaties en natuurlijk ook individuen zelf zijn gaan inzien dat geld besteden aan coaching een investering is met een uitstekende return, en geen kostenpost. Heden We leven in toenemende onzekerheid door wat zich in de wereld afspeelt. Niets is meer zeker, alles ligt real time op straat, sociale media beheersen onze levens in toenemende mate. We hebben behoefte aan zelfreflectie maar we weten niet hoe. We willen spiegelen en sparren en hebben daar hulp bij nodig, maar durven die vaak niet in te roepen. We komen voortdurend twijfels en dilemma’s tegen en we kunnen niet kiezen. We weten niet eens dat we niet altijd (meteen) hoeven te kiezen. Coaches kunnen in die processen van grote waarde zijn door coachees te begeleiden naar waar (en soms wie) zij willen zijn. En dat zal alleen nog maar toenemen. Het is goed te zien dat nu ook Generatie X en Y het belang en nut van gecoacht worden zijn gaan ontdekken en daar veel waarde aan ontlenen. Toekomst Het beroep coach zal naar mijn stellige overtuiging verder blijven groeien, zowel kwantitatief als kwalitatief. Onderzoek en ervaringen zullen ertoe bijdragen dat het hebben van een coach de gewoonste zaak van de wereld is en als ‘dagelijkse bezigheid’ wordt gezien, zoals tandenpoetsen, regelmatig ‘onderhoud’ (laten) plegen. In zo’n omgeving neemt een organisatie als de onze alleen maar in belang toe. Als keurmerk (zowel voor opleidingen als voor accreditatie), als kenniscentrum, als initiator van onderzoek, als platform voor coaches om ervaringen en expertise te delen, als gezicht naar de samenleving en nog zoveel meer. Droom Mijn droom is dat ons beroep gezien en ervaren wordt als een belangrijk onderdeel van de samenleving. Dat bij ons aangesloten coaches worden beschouwd als het neusje van de zalm in de coachwereld. Dat coaches zich graag en automatisch bij ons aanmelden, zich laten certificeren en aan permanente educatie doen. En dat bedrijven, organisaties, instellingen en individuen automatisch kiezen voor een coach die bij ons geregistreerd staat. Je bijdrage Ik wil graag betrokken en zichtbaar zijn en openstaan voor signalen van ‘de buitenwereld’ en ook af en toe een signaal uitzenden naar die ‘buitenwereld’. De georganiseerde coaches laten voelen dat ze ertoe doen en dat het toegevoegde waarde biedt om bij ons aangesloten te zijn. En door alle relevante stakeholders ervan te overtuigen dat ze beter uit zijn met een NOBCO-coach.
Gratis
lees meer

Teamcoaching: Sociocratie

Efficiënte vergaderingen, gedeelde verantwoordelijkheid, draagkracht en een betere uitvoering van besluiten. Dat wil iedere organisatie. De sociocratische methode kan helpen dit te bereiken. Het recht op medezeggenschap is gekoppeld aan de plicht tot medeverantwoordelijkheid en geïntegreerd in de organisatiestructuur. Het is medezeggenschap in optima forma. Dat is ook een van de redenen dat de sociocratische kringmethode (SKM) als wettelijk erkend alternatief geldt voor een ondernemingsraad. Ongeveer honderd Nederlandse organisaties hebben de methode inmiddels omarmd. Een gesprek met Annewiek Reijmer, directeur van het Sociocratisch Centrum over deze bijzondere werkwijze.
1,95
lees meer

Redactioneel: De taal van de stilte

Ik merk steeds vaker, welke taal iemand ook gebruikt, dat ‘het verhaal’ dat iemand vertelt voor mij niet zo  interessant is. Ik denk dat veel van de verhalen die verteld worden ook voor de verteller al aan waarde hebben verloren, maar toch als een soort van informatie-update nog worden verteld. Wat is de reden dat we dit met elkaar in stand houden, vraag ik me af? Taal als communicatiemiddel wordt in mijn ogen ruimschoots overschat. Het effect van de vele verhalen is dat de stilte ondergesneeuwd raakt. Terwijl deze intiemer en veelzeggender kan zijn dan welke taal, welk verhaal dan ook. Communicatief krachtiger. Stel je maar eens voor dat de volgende bijeenkomst die je met iemand hebt in stilte wordt doorgebracht. Spannend. Wat zou daar kunnen ontstaan. Angstig misschien ook wel. Voor wat de toekomst brengt. Wie weet wat de ander denkt, voelt, vindt... over mij? Wie weet leidt deze spanning er (veelal onbewust) toe dat we elke ruimte, elk moment dat open ligt en daarmee een onduidelijkheid in zich heeft over de toekomst, proberen op te vullen met taal.  Wellicht raakt de stilte die wezenlijke onzekerheid aan, die we allen kennen, die van het niet-weten. En als we niet weten, hebben we geen controle, geen zekerheid. Dan valt veel stevigheid van ons weg. Zijn we dan wel goed genoeg? Om ertoe te doen, erbij te horen? Mogen we er dan nog zijn? De fragiliteit van het leven die helder wordt als we echt alleen zijn, als er niet voor ons gezorgd wordt, als we uitgestoten worden. Doodsangst. Zou het daarop terug te voeren zijn? En als het zo is dat taal de puurheid en de schoonheid van de stilte aantast, en we willen toch iets zeggen. Zou het dan niet mooi zijn om zo min mogelijk woorden te gebruiken, om zo ook de stilte haar plek te gunnen? Hoe meer stilte, des te krachtiger de boodschap. Als je niets weet, praat je veel. Als je wel iets weet, valt er niets te zeggen.                                            U.G Krishnamurti Petra de Bruijn is redactielid van het TvC, en  senior coach en opleider bij SchoolvoorCoaching. Zij werkt met als  focus de  ontwikkeling van ieders aanwezigheid en eigenheid; individueel, met teams en  binnen organisaties. Haar visie is dat wanneer ieders eigen bijdrage zichtbaar wordt, samenwerking tot zingeving en optimaal resultaat leidt. www.schoolvoorcoaching.nl
Gratis
lees meer

Wat is coaching en werkt het?

Coaching is in de afgelopen twee decennia explosief gegroeid als vakgebied. De International Coach Federation schat dat er jaarlijks zo’n twee miljard dollar omgaat in de wereldwijde coachingsindustrie (International Coach Federation, 2012). In Nederland zijn er zo’n 40.000 coaches werkzaam (Schats, 2011) en als we kijken naar het groeiend aantal opleidingsinstituten blijft de aanwas van coaches voorlopig op z’n minst constant.
1,95
lees meer

Onderzoek naar de uitkomsten van coaching

Het Ashridge Centre for Coaching en Vakgroep Management & Organisatie van de Vrije Universiteit presenteren de voorlopige bevindingen van het grootste kwantitatieve onderzoek naar de uitkomsten van coaching: 2.018 vragenlijsten ingevuld door cliënten (de coachees), 1.880 vragenlijsten ingevuld door bijbehorende coaches en 130 vragenlijsten ingevuld door bijbehorende sponsoren (leidinggevenden van de cliënten). De bevindingen op basis van een analyse van driekwart van de volledige dataset zijn als volgt: Er is grote correlatie tussen verschillende onafhankelijke waarderingen van de uitkomst van coaching (tussen cliënt & coach en tussen cliënt & sponsor, maar interessant genoeg niet tussen coach & sponsor). Net als in eerder onderzoek blijkt de coachingsrelatie de grootste voorspellende waarde te hebben voor de uitkomst van coaching. De ‘zelf-effectiviteit’ (het vermogen om zichzelf te motiveren) van de cliënt lijkt eveneens bij te dragen aan de uitkomst van coaching, want deze correleert significant met de uitkomst van coaching, zowel gescoord door de cliënt als door de coach. De zelf-effectiviteit van de coach correleert niet met de uitkomst van coaching volgens de score van de cliënt. Er zijn slechts kleine correlaties gemeten tussen persoonlijkheden van cliënt en coach in termen van MBTI en de gemeten sterktes van de coachingsrelatie, zelf-effectiviteit en uitkomsten van coaching. Gelet op de grote omvang van de eerste steekproef wordt verwacht dat al deze bevindingen ook geldig blijven voor de volledige dataset. Vandaar dat deze voorlopige bevindingen worden gepresenteerd, zodat de beroepsgroep er nu al haar voordeel mee kan doen. Gedurende de komende maanden worden zowel de gedane analyses getoetst als verdere analyses uitgevoerd onder gebruikmaking van het totale gegevensbestand. Zodra de definitieve bevindingen bekend zijn, zullen we deze publiceren in een uitgebreid artikel in het Tijdschrift voor Coaching.
Gratis
lees meer

Schrijf je in voor de nieuwsbrief en blijf op de hoogte!

Congres Positieve Psychologie

Thema: Dynamiek in Relaties

Datum: 29 november 2019
Locatie: De Reehorst, Ede

Informatie & aanmelden »