logo-professioneel-begeleiden logo-professioneel-begeleiden
Filters

Alle artikelen - Abonneer je nu!

Trends & Ontwikkelingen

Ouderenzorg heeft de toekomst als generaties samenwerken Hoe slaagt de MOL? Management, Organisatie & Leiderschap van toekomstige ouderenzorg. Oratie prof.dr. Robbert Huijsman, MBA. Erasmus Universiteit Rotterdam, 20 juni 2013 De discussie over de houdbaarheid van de ouderenzorg wordt steeds heftiger. In zijn oratie schetst Huijsman de ontwikkelingen in de Nederlandse ouderenzorg: meer ouderen, die meer zelf moeten doen, langer thuis blijven wonen met minder professionele zorg, waarvoor ze ook meer zelf moeten betalen. Nog nooit waren er zoveel generaties bij de zorg betrokken: vier generaties professionals leveren zorg aan drie generaties ouderen. De diversiteit aan generaties brengt nieuwe positieve krachten en ambities voor samenwerking en innovatie van de zorg die beter inspeelt op de individuele behoeften van ouderen. De kernopgave is het optimaliseren van de kwaliteit van leven en vitaliteit van nieuwe generaties ouderen door het bevorderen van vitaliteit, zelfredzaamheid, participatie en kwaliteit van leven. Daarvoor zijn multidisciplinaire (wijk)teams van professionals in netwerkachtige organisaties nodig, want de bestaande organisaties zijn gevangen in hun eigen kleine stukje van de totale keten. Op alle niveaus in die netwerken moet worden gestuurd op toegevoegde waarde. Dit soort ketenmanagement staat nog in de kinderschoenen en vergt hechte samenwerking vanuit gezamenlijke visie en aanpak. Lesbische, homoseksuele, biseksuele en transgender-ouderen In Nederland wonen ongeveer 900.000 lesbische vrouwen, homoseksuele mannen, biseksuelen en transgenders (LHBT); grofweg 5% van de bevolking. In theorie zou dit betekenen dat ook 5% van de ouderen in Nederland LHBT is. De ouderen van nu zijn echter opgegroeid in een tijd waarin seksuele diversiteit geen onderwerp van gesprek was, of waarin homomannen gevolgd werden door de politie. Deze ouderen hebben dus niet altijd een (zichtbaar) LHBT-leven kunnen leiden. Daarom is niet bekend hoe groot de groep LHBT-ouderen precies is. Hebben zij specifieke aandacht nodig, en zo ja, wat zijn dan aandachtspunten? De ‘Handreiking LHBT-emancipatie’ geeft antwoord op die vragen en kunt u gratis downloaden op www.movisie.nl Expertisenetwerk Levensvragen en Ouderen Het Expertisenetwerk Levensvragen en Ouderen wil ervoor zorgen dat ouderen, zeker als ze kwetsbaar zijn, kunnen rekenen op aandacht voor en ondersteuning bij hun levensvragen. En dat vrijwilligers en beroepskrachten kunnen rekenen op training en ondersteuning bij het omgaan met deze vragen. Het Expertisenetwerk ondersteunt en stimuleert innovatieve projecten gericht op geestelijke ondersteuning van thuiswonende ouderen. Daarnaast verzamelt het netwerk bestaande kennis en ervaring in zorg en welzijn en maakt deze landelijk beschikbaar. U kunt bij het netwerk terecht voor materialen voor deskundigheidsbevordering en met vragen over het omgaan met levensvragen. www.netwerklevensvragen.nl Mentaal welbevinden van ouderen In de zorg krijgt het mentaal welbevinden van cliënten steeds meer aandacht. Met het ‘Reispakket Mentaal Welbevinden’ biedt Vilans, onafhankelijk kenniscentrum voor langdurende zorg, een aantal praktische tools om aan het mentaal welbevinden van cliënten meer aandacht te schenken. Ook counsellors kunnen bij de begeleiding van oudere cliënten baat hebben bij de landkaart en routekaarten die deel uitmaken van dit pakket. Het landschap op de kaart is een metafoor voor het leven. De wegen en plaatsen op de kaart staan symbool voor gebeurtenissen, emoties en overwegingen. De kaart inspireert om met cliënten in gesprek te gaan over hun leven en over wat zij belangrijk vinden. Zo komen er vragen aan bod als: Welke verhalen zijn belangrijk in uw leven? Met wie voelt u zich verbonden? Wat maakt dat u plezier heeft? Hoe gaat u om met verlies en verdriet? De land- en routekaarten van het ‘Reispakket Mentaal Welbevinden’ kunt u gratis downloaden op www.vilans.nl Maatwerk haalt eenzame oudere uit isolement Healthy Ageing: Prevention of loneliness among elderly people. Evaluation of a complex intervention in public health practice. Promotie Rianne Honigh-De Vlaming. Wageningen Universiteit, 19 april 2013. Een actieve bejaarde met veel sociale contacten is doorgaans gezonder, doet meer vrijwilligerswerk en vraagt minder zorg. Veel gemeenten zijn daarom ‘interventieprojecten’ gestart sinds het Rijksbeleid enkele jaren geleden werd gedecentraliseerd.In Epe zijn tussen 2008 en 2010 allerlei activiteiten uitgevoerd gericht op het bevorderen en in stand houden van het sociale netwerk van zelfstandig wonende ouderen. Dit varieerde van het verspreiden van poster en artikelen in de lokale krant, tot voorlichtingsbijeenkomsten, groepscursussen en sociale activiteiten. De frequentie en intensiteit waarmee ouderen hebben deelgenomen aan projectactiviteiten waren echter beperkt. De deelnemende ouderen bleken na afloop van het project wel gemotiveerder en ervoeren meer stimulans uit hun omgeving om mee te doen aan sociale activiteiten en om desgewenst professionele hulp te zoeken.  “Je moet goed begrijpen waar ouderen behoefte aan hebben”, adviseert Honigh. “Er is sociale eenzaamheid, waarbij ouderen gebrek aan sociale contacten ervaren, en je hebt emotionele eenzaamheid, omdat ze een intieme relatie missen. Die laatste groep is meer gebaat bij een gespreksgroep dan bij een bingoavond.”
Gratis
lees meer

Gelezen over senioren

Auteur: Jac van den Goor, Marisca van Ommen

Basisboek Zorg om ouderen Maritza Allewijn & Bère Miesen.Bohn Stafleu van Loghum, 2010.ISBN 978 90 313 7871 5 Pychogeriatrie is geen eenvoudig vakgebied, zo stellen Allewijn en Miesen in de eerste regel van het ‘Basisboek Zorg om ouderen’. Het boek gaat in op een aantal kenmerkende veranderingen in gedrag bij dementie en de gevolgen daarvan voor het dagelijks leven van ouderen met psychogeriatrische problematiek. Het ‘Basisboek Zorg om ouderen’ is te beschouwen als een gedeeltelijke herdruk van het in 2006 verschenen boek ‘Zorg om ouderen: Een leidraad voor mantelzorgers’. De auteurs geven zelf aan dat de nieuwe uitgave meer gericht is op de professionele zorgverleners: verzorgenden, ouderenadviseurs, verpleegkundigen, artsen en psychologen. Alle hoofdstukken zijn geschreven door verschillende deskundigen op het vakgebied in een over het algemeen heldere, toegankelijk stijl. Het boek kent drie delen en trapt af met ‘Veranderingen in gedrag’, het eerste en langste deel. Per hoofdstuk komt een specifiek probleem aan de orde, zoals depressie, vergeetachtigheid, agressie en dwangmatig gedrag. Alle hoofdstukken hebben een opvallend praktische insteek. Aan de hand van veel praktijkvoorbeelden tonen de auteurs aan wat de conditie betekent. Elk hoofdstuk bevat adviezen voor de omgang met het in dat hoofdstuk behandelde probleem, en een korte literatuurlijst. De auteurs beschrijven steeds verschillende kanten van het gedragsprobleem: Waardoor wordt het veroorzaakt? Wat betekent het voor familieleden, verzorgenden en overige bewoners van de verpleeginstelling? Maar ook: Hoe voelt de oudere zich zelf door dit probleem? Het tweede deel, ‘Behandeling en begeleiding’, gaat in op enkele benaderingswijzen en vormen van therapie; ook weer aan de hand van veel praktijkvoorbeelden. In het laatste deel, ‘Informatie voor mantelzorgers’, staat een aantal zaken centraal die van bijzonder belang zijn voor mantelzorgers die met dementie te maken hebben. De auteurs schuwen niet om zwaarwegende thema’s aan te pakken, zoals stress bij mantelzorgers en de gang van zaken rond euthanasie. Psychogeriatrie is inderdaad een moeilijk vakgebied. Gelukkig maken de heldere, leesbare schrijfstijl en de vele praktijkvoorbeelden dat het boek zeker niet alleen interessant en verhelderend is voor professionals in de zorg. Ook buiten de hoofdstukken die specifiek gericht zijn op mantelzorgers vinden we belangrijke uitleg en adviezen speciaal voor verzorgenden. Voor iedereen die meer wil weten over wat psychogeriatrische problemen betekenen voor het dagelijks leven van ouderen én hun verzorgenden is dit dan ook een waardevol boek. Marisca van Ommen – adviseur communicatie Psychotherapy with older adults Bob Knight. Sage, 2004 (3rd ed.). ISBN 978 07 619 2373 2 In psychotherapie voor oudere volwassenen breekt de auteur, professor gerontologie, psychologie en counselling aan de University of Southern California, een lans voor het behandelen van mensen op leeftijd. In Amerika leeft sterk het gevoel dat ouderen minder baat zouden hebben bij psychotherapie behandelingen. Knight toont aan dat dit niet zo is; het tegendeel is waar, ook de oudere volwassenen kunnen er veel winst uit halen. Met behulp van zijn CCMSC-model (Contextual, Cohort-based, Maturity, Specific Challenge) toont hij aan dat onder andere het cohort waartoe de oudere cliënt behoort uiterst belangrijk is om een behandeling goed te laten verlopen. De therapeut zal zich in moeten leven, zowel in het tijdperk waarin de cliënt opgegroeid is, als in de context waarbinnen de oudere leeft. Om dit mogelijk te maken beschrijft de auteur welke aanpassingen binnen de psychotherapie nodig zijn om ook de ouderen optimaal te kunnen begeleiden. Opbouwen van rapport kan moeilijk zijn en krijgt dan ook speciale aandacht. Ook de specifieke problematiek van overdracht en tegenoverdracht – de cliënt kan zo maar een (groot)ouder van je zijn – wordt behandeld. Daarnaast is het stellen van de correcte diagnose juist bij deze cliëntengroep heel erg belangrijk en complexer dan bij jongere cliënten. Bij ouderen worden psychische problemen vaak verhuld door de aanwezigheid van fysieke problemen. Samenwerking en overleg met behandelende artsen is dan ook vaak noodzakelijk. Aanpassingen in de te gebruiken psychotherapeutische interventies en methodieken, en denkwijze van de therapeut zijn dan ook nodig. In afgebakende hoofdstukken worden deze wijzigingen, geïllustreerd met veel voorbeeldcases, besproken. Zo is er aandacht voor het omgaan met verdriet en verlies, het leven met een chronische ziekte en de problematiek van dementie. Maar ook worden de familie en directe zorgverleners van de oudere niet vergeten. Voor al deze aandachtsgebieden worden doeltreffende aanpassingen op interventies benoemd.De beroepsethiek vormt ook een belangrijk aandachtsgebied. Voor behandeling van oudere cliënten kunnen onderwerpen zoals geheimhouding, het verkrijgen van toestemming om collega’s te consulteren en het dilemma, of zelfstandigheid of opname beter is voor de cliënt, extra complex zijn. Ofschoon dit boek gebaseerd is op de Amerikaanse samenleving bevat het heel veel belangrijke informatie die zeer zeker ook in de Nederlandse maatschappij uitkomst kan bieden. De groeiende vergrijzing in ons land is zeer zeker ook een goede reden om je te verdiepen in behandelmogelijkheden voor de oudere volwassenen onder ons. Jac van den Goor - counsellor en coach    
Gratis
lees meer

Lezerscolumn: Levensverhalen

Auteur: Jos Govaarts

Levensverhalen Als ik met mensen praat dan valt mij vaak op dat ieder zo zijn verhaal heeft, en vertelt. Kennelijk zit verhalen vertellen in ons bloed. Onze levens zijn beïnvloed door onze collectieve geschiedenis, zoals de veldslag van keizer Napoleon, de theorieën van Einstein en de landing op de maan. Meer invloed nog heeft ons eigen verhaal. Hoe heb je gebeurtenissen in je eigen leven beleefd, verwerkt en wat heb je ervan geleerd? Eens kwam ik bij een man van 85 thuis om een WMO-aanvraag voor hulp bij het huishouden te beoordelen. Ik had enkel kunnen kijken naar de beperking, die de honorering van de hulp rechtvaardigde. Belangrijker vond ik zijn verhaal: een heel leven boer geweest, sinds tien jaar weduwnaar, woonde nog met zijn zoon op de boerderij, vervallen, want er was geen geld meer om het huis op te knappen. De zoon was verstandelijk beperkt, en sliep vaak in de stal bij de dieren. Na zijn hersenbloeding lukte het de man niet meer om voor zichzelf en zijn zoon te zorgen. Hij maakte zich zorgen over de toekomst van zijn zoon. Gebeurtenissen hebben zijn leven bepaald en doen dat nog steeds. We hebben allemaal ons eigen verhaal. De naderende dood blijkt een geijkt moment om het levensverhaal te vertellen. Het verhaal wordt gebruikt om de onvervulde wensen, onafgemaakte zaken en voltooide gebeurtenissen te verwoorden en te verwerken, vooral door ouderen. Of dat verhaal wordt gehoord is niet zo belangrijk. Het vertellen ervan helpt verwachtingen en ideeën los te laten en brengt verlichting. Er zijn mensen, zoals Tessa Meester, die anderen helpen hun levensverhalen te vertellen door de verhalen op te schrijven en terug te geven aan de verteller. Zij vertelde mij dat levensverhalen onafhankelijk zijn van leeftijd, maar wel gebonden aan levensfasen. Het vertellen van het levensverhaal is een bijzondere belevenis met een emotionele waarde; het is een manier om naar jezelf te kijken. Wat is voor jou het belangrijkste in je leven? Met wie voel je je diep verbonden? Welke overtuigingen koester je over het leven? Je wilt vertellen welke ervaringen jou verder hebben geholpen. Verhalen vertellen zit in de mens, en zal blijven bestaan zolang er mensen zijn die ze willen horen. Al ben je dat alleen maar zelf. Dat geldt ook in onze wereld vol techniek en digitale verbondenheid. Jos Govaarts werkt als zelfstandig coach en bedrijfsarts. Hij is steunpunt voor La Scuola | academie voor levenskunst, en initiatiefnemer en voorzitter van het Netwerk Medische Coaching. Daarnaast is Jos redactielid van Counselling Magazine. www.josgovaarts.nl
Gratis
lees meer

Schrijf je in voor de nieuwsbrief en blijf op de hoogte!

Op weg naar ruimte en vrijheid

Crisis als aanleiding om inzicht te vergroten in (je) identiteitswerk

Datum:
Locatie:

Download gratis deze white paper