Als adviseur werk ik vaak voor klanten in het onderwijs. En daar hoor ik zijn naam geregeld: Gert Biesta. Voor veel mensen in het onderwijs een inspiratiebron. Hij laat volgens hen zien wat ook alweer de échte bedoeling is van onderwijs. Nodig, want die bedoeling raakt gemakkelijk uit beeld in een sector die ook wel wordt gezien als het duizenddingendoekje voor de samenleving. Een sector die zich niet kan of mag onttrekken aan politieke en maatschappelijke wensen, maar vaak last heeft van de manier waarop die zich vertalen in regels en verplichtingen. Gert Biesta geeft taal aan het tegenspel en veel onderwijsmensen herkennen daarvan de waarde – vanuit hun hart en hoofd. Zij verwerken de zogenoemde trits van Biesta in hun schoolplannen: onderwijs draait om kwalificatie, socialisatie en subjectificatie (persoonsvorming).