De binnenkomer voor dit artikel over mogelijkheden om onderwijs anders te organiseren werd mij in de schoot geworpen: een artikel in ‘De Correspondent’ van Johannes Visser gaat over de vraag waarom kinderen thuis hun ouders het hemd van het lijf vragen en doorvragen na een antwoord, terwijl onderzoek laat zien dat ze dat op school bijna nooit doen. In het voortgezet onderwijs stellen leerlingen hooguit een vraag als ze het antwoord nodig hebben met het oog op de komende toets. Andere vragen blijken nogal eens niet welkom te zijn bij de leraar, omdat ze afleiden van het programma of het leerboek. Voor een artikel over de gewoontes en methodes van leraren en over het gebrek aan visie en sturend vermogen van leidinggevenden zou deze binnenkomer de start kunnen zijn van een ronkende aanklacht. Maar in dat koor ga ik mij niet voegen.