Druk is zelden louter een kwestie van werkvolume of tijdsdruk. In veel organisaties manifesteert druk zich subtieler en fundamenteler: als politieke en strategische spanning. Wie krijgt middelen? Wie bepaalt de agenda? Welke stemmen wegen door, en welke verdwijnen naar de achtergrond? Deze vormen van druk raken niet alleen de besluitvorming, maar grijpen diep in op het vermogen van organisaties om te leren en te veranderen.