In organisaties bepaalt niet alleen de kwaliteit van kennis welke besluiten worden genomen, maar ook wie die kennis inbrengt en hoeveel gewicht die kennis krijgt. Formele positie, status en expertise geven sommige stemmen vanzelfsprekend meer gezag dan andere. Dat kan efficiënt lijken, maar bij complexe vraagstukken leidt het ook gemakkelijk tot blinde vlekken en eenzijdige besluiten. Vanuit mijn dubbele perspectief als directeur van een zorgorganisatie en ervaringsdeskundige ben ik mij daarom steeds meer gaan afvragen wat de belangrijkste taak van een leider is bij het oplossen van een vraagstuk.