In verwaarloosde organisaties krijgen begrippen als ‘angst’ en ‘liefde’ een heel eigen betekenis. Die wordt zichtbaar in de manier waarop leiderschap vorm krijgt en wat dat doet met mensen. In de praktijk valt mij op dat veel leidinggevenden zelf verwaarloosd raken. Deze leiders bekwamen zich in het zo onzichtbaar mogelijk blijven om te overleven. Hun tekortschieten wordt pijnlijk duidelijk zodra opvolgers wel doen waarvoor zij zijn aangenomen: leidinggeven aan mensen en hun taken. Dan volgt vaak al snel een klacht: mensen voelen zich onveilig bij hun nieuwe leidinggevende.