De populariteit van GenAI gebruik onder studenten in het hoger onderwijs gaat gepaard met bezorgdheid bij docenten en beleidsmedewerkers van onderwijsinstellingen. Gebruik van GenAI leidt volgens hen bij studenten tot cognitieve ‘uitbesteding’ van schrijf- en denkvaardigheden, waarbij analytisch denken wordt overgelaten aan de tool ten koste van kritische denkvaardigheden en diepgaand leren (Abubakar et al., 2025, Li et al., 2026). Daarnaast produceren GenAI-systemen volgens wetenschappers (Crompton & Burke, 2024) regelmatig plausibel klinkende maar feitelijk onjuiste informatie, waaronder gefabriceerde bronnen, wat de academische integriteit en kennisvorming van studenten ondermijnt. Dit roept de vraag op hoe docenten in het hoger onderwijs kunnen waarborgen dat GenAI het leerproces ondersteunt in plaats van ondermijnt.