Organisaties die agentic Artificial Intelligence (AI) invoeren lopen, volgens de auteur, tegen hetzelfde aan: medewerkers die afhaken, leidinggevenden die hun team niet meekrijgen, teams die ‘ja’ zeggen en ‘nee’ doen. Dat komt zelden door de techniek, maar doordat niemand het gesprek voert over wat dit met iemands rol doet. In dit artikel laat de auteur zien wat agentic AI anders maakt, hoe dat de rol van medewerkers raakt, en hoe je als begeleider dat gesprek voert. De auteur gebruikt de roltheorie van Krantz en Maltz (1997) en Schmid (1994), aangevuld met een derde laag en twee kernbegrippen uit de transactionele analyse (TA): de integrerende Volwassene en contracteren op meerdere lagen.