logo-professioneel-begeleiden logo-professioneel-begeleiden
Filters

Alle artikelen - Abonneer je nu!

www.elearning.surf.nl

Auteur: Elmine Wijnia

De e-learning themasite is een site met praktijkvoorbeelden en achtergronden over e-learning en elektronische leeromgevingen in het hoger onderwijs. Iedereen die onderwijsinnovatie met ICT in het hoger onderwijs tot stand wil brengen behoort tot de doelgroep van deze site. Dat wil zeggen van manager tot student. De site is een initiatief van SURF, de samenwerkingsorganisatie van het hoger onderwijs en onderzoek op het gebied van netwerkdienstverlening en informatie- en communicatietechnologie (ICT). Op de beginpagina van de themasite staat de laatste ‘editie’ van de site, zoals ze het zelf noemen. Het geeft direct een overzicht van de laatst verschenen artikelen. De site biedt recensies van zowel websites als publicaties en bevat verslagen, achtergrondartikelen, praktijkvoorbeelden en nieuws. De artikelen worden voor het grootste deel verzorgd door specialisten uit het onderwijsveld. Naast artikelen over e-learning biedt de site nog meer. Zo kun je zien wie de leden van de site zijn door middel van de profielen die zijn aangemaakt. Er is een lijst van onderzoekers op het gebied van ICT in het onderwijs en er staat een overzicht van toepassingen waarmee de verschillende onderwijsinstellingen werken. Het prettige aan de site is dat in een oogopslag duidelijk is wat de bedoeling is. Bij binnenkomst zie je de laatste editie en de laatste reacties. Per artikel staat duidelijk aangegeven om wat voor soort artikel het gaat. Er wordt helder onderscheid gemaakt tussen artikelen en onderzoek. Onder het kopje onderzoek vind je bijvoorbeeld veel samenvattingen van proefschriften. Zoeken op de site betekent grasduinen in de koppen ‘artikelen’, ‘onderzoek’ en ‘boeken en sites’ . Verder zijn er dossiers samengesteld per onderwerp en is er een goede zoekfunctie. Opvallend is het aantal hits dat verschijnt als gezocht wordt op de term ‘toetsen’. Er volgen 14 pagina’s met onder meer achtergrondinformatie, praktijkvoorbeelden, productinformatie en onderzoeken. Wat voor mij persoonlijk een grote bonus is dat de site RSS ondersteunt voor de artikelen en nieuwe profielen. Daarmee krijg ik automatisch de nieuwe artikelen en reacties die verschijnen binnen in mijn nieuwslezer en hoef ik de site niet daadwerkelijke te bezoeken. Overigens kun je je via e-mail per artikel laten attenderen indien er reacties zijn. De site biedt op het gebied van toetsing slechts een specifiek dossier: e-toetsing. Onder dit kopje staan niet zo heel veel artikelen, maar wel een aantal interessante . Ik kan moeilijk inschatten hoeveel er op dit vakgebied wordt gepubliceerd, maar de hoeveelheid artikelen over toetsing lijkt me aan de magere kant. Hoewel de site de link met internationaal verschenen onderzoek mist, is deze toch voor iedereen die geïnteresseerd is in e-learning een aanrader, ook voor diegenen die geïnteresseerd zijn in toetsen. De e-learning themasite wordt gevoed door onderzoekers in het hoger onderwijs en de kwaliteit van de artikelen is daarom goed. Als je op de hoogte wilt blijven van de meest recente ontwikkelingen. Wil je weten wat onderzoekers in Nederland op het gebied van e-learning publiceren dan is dit een site om je op te abonneren. Drs. E. Wijnia is communicatiewetenschapper en praktijkdeskundige in on-line-interactie
Gratis
lees meer

‘Doctor Erik’

Auteur: Dr. Erik M.

'Doctor Erik' Mijn naam is Dr. Erik M. U kent mij niet persoonlijk en dat wil ik maar zo houden. Niet dat ik een afschrikwekkend uiterlijk heb. Verre van dat. Ik zie er ‘gewoon’ uit, zoals mensen dat zeggen. Maar wellicht dat de lezers van uw blad zich voor mijn situatie interesseren. Ik draag een goed bewaard geheim met me mee. In mijn omgeving ben ik een gerespecteerd man. Ik verdien een aardige boterham, woon in een alleszins toonbaar huis in de buurt van Antwerpen en ik ben in het bezit van een academische titel. Geen ‘drs’ maar ‘dr’. Daar kun je mee voor de dag komen. Er zijn deuren voor mij open gegaan die voor anderen gesloten bleven. Zelden heeft iemand een serieuze poging gedaan te vragen waarop ik dan gepromoveerd ben. Gelukkig maar, want ik ben nooit gepromoveerd. Ik heb niet eens mijn studie economie voltooid. In mijn studietijd vond ik de gang naar het café aantrekkelijker dan de gang naar de collegezalen. Na mijn militaire dienst heb ik getracht de verloren studietijd in te halen, maar vanwege allerlei lucratieve bijbaantjes bij grootwinkelbedrijven besloot ik voor studie geen tijd meer te hebben. Maar een mens wil eens wat hogerop dan afdelingschef bij V&D. Maar hoe dan? Solliciteren met een onafgemaakte studie op mijn cv zou mij niet direct verder brengen op de maatschappelijke ladder. Een verre neef wist uitkomst. Hij bracht me op het idee een diploma te behalen. Ik sputterde tegen. Terug naar de schoolbanken, dat leek me geen goed idee. Maar dat bedoelde hij niet. Hij wees me de weg op internet. De virtual reality opende een nieuwe wereld voor mij. Een Certificate van de State University of Maryland was de sleutel tot succes. Door overmaking van $ 500 kreeg ik een heuse bul, met lakstempel en rode kartonnen koker. De bul gaf aan dat ik een Ph.D. had in Social Studies. Met andere woorden: ik was voor 1000 gulden ‘doctor’ in de sociologie. Met een kopie in de hand ging ik solliciteren. En: het leverde succes op. Ik werd in eerste instantie op de loonlijst van een interim-managementorganisatie geplaatst. Vandaar uit werkte ik als organisatiedeskundige in een aantal profit instellingen, onder meer bij een ‘groot distributiebedrijf ’– laat ik het zo maar noemen – hier te lande. Voorafgaande aan mijn sollicitatiebezoeken had ik een verhaal voorbereid over mijn studiejaren in de USA, maar daar werd niet of nauwelijks naar gevraagd. De sollicitatiecommissies keken naar de toekomst, niet naar het verleden. Het overleggen van het diploma was een formaliteit. De kopie verdween in de personeelsmap. Niemand die de echtheid in twijfel trok. Nu ben ik al geruime tijd directeur van een eigen adviesbureau. Over mijn vooropleiding hoef ik aan niemand meer verantwoording af te leggen. Dus waarom er langer geheimzinnig over doen? Waarschijnlijk zijn de sollicitatiecommissies onder de indruk geraakt van mijn vlotte babbel. Controle van mijn credentials bleef steeds achterwege. En geruststellender, of verontrustender als u wilt: niemand valt het op dat ik geen doctor in de sociologie ben. Kennelijk is mijn intellectueel functioneren van dien aard dat niemand er aan twijfelt. Overigens beschouw ik de gekozen oplossing geenszins als een advies aan derden. Met dank voor plaatsing. Noot Na verificatie van de echtheid van dit schrijven hebben wij na discussie besloten onderstaande ingezonden brief als gastcolumn te plaatsen. De brief is wellicht een illustratie van een helaas steeds meer voorkomende situatie. Het moge duidelijk zijn dat de naam een gefingeerde naam is. De redactie.
Gratis
lees meer

Handboek Assessment deel I, gedragsproeven

Auteur: Dr. Piet Sanders

Handboek Assessment deel I, gedragsproeven Piet Hendriks en Wouter Schoonman (redactie), 2006 Assen: Van Gorcum 2006 158 pagina’s ISBN: 90 2324 214 9 Prijs: € 29,50 De auteurs van het Handboek Assessment zijn lid van de kenniskring en het lectoraat Assessment van de Saxion Hogescholen. Het nu verschenen eerste deel van het Handboek Assessment gaat over gedragsproeven, terwijl de nog te verschijnen twee delen over beroepsproducten en docentcompetenties zullen gaan. Volgens de introductie is het handboek bedoeld om docenten en management in het (hoger) onderwijs te helpen bij het ontwerpen, uitvoeren en evalueren van assessments. Het Handboek Assessment bestaat uit acht hoofdstukken waarvan de eerste vier meer theoretisch en de laatste vier meer praktisch van aard zijn. In het boek wordt steeds verwezen naar een website die men kan raadplegen. Volgens hoofdstuk 1 gaat het boek over het toetsen en beoordelen van gedrag met behulp van gedragsproeven. Hierbij moet de student tijdens speciaal geconstrueerde oefeningen of proeven in een beroepsrelevante context kunnen laten zien dat hij of zij over vaardigheden beschikt waarbij de interactie met anderen belangrijk is. Hoofdstuk 2 gaat over competentiegericht leren. Het hoofdstuk geeft een goede beschrijving van het ontstaan van competentiegericht leren en recente ontwikkelingen op dit gebied. Ook in dit boek is de conclusie dat door deze nieuwe manier van leren niet alleen het onderwijs anders ingericht moet worden maar ook de toetsomgeving. Hoe we competenties van studenten verantwoord kunnen beoordelen, is het onderwerp van hoofdstuk 3. Na een bespreking van de tekortkomingen van traditionele toetsvormen, wordt een groot aantal toetsvormen besproken die gebruikmaken van concrete beroepscontexten: voortgangstoets, overall-toets, casustoets, simulatie, stationstoets, enzovoort. Het hoofdstuk eindigt met een verhandeling over competentiegericht beoordelen. Hoofdstuk 4 is een lezenswaardig hoofdstuk over ‘Assessment’. Aan de orde komen achtereenvolgens het gebruik van assessments in het bedrijfsleven en het onderwijs, de waarde van gedragsproeven, de feilbaarheid van de menselijke beoordelaar en de ethiek van beoordelen. Hoofdstuk 5 bevat een receptuur voor het ontwerpen van gedragsproeven. Ik vond dit het beste hoofdstuk van het boek. De zeven stappen om te komen tot een gedragsproef zijn uitvoerig beschreven en elke stap is voorzien van een aantal zeer relevante kwaliteitsvragen. In hoofdstuk 6 komen de vier rollen aan bod die bij de uitvoering van gedragsproeven aan de orde zijn: de regisseur, de kandidaat, de rollenspeler en de assessor. Hoewel er terecht veel aandacht is voor de assessor, vond ik de uitspraken over de persoonlijkheid van assessoren weinig onderbouwd. De bespreking van de twee methoden om gedragsobservaties van studenten te registreren, het ORCEST-model (bottom up) en vooral ook het RUBRICS-model (top down), vond ik de moeite waard. Na lezing van de kwaliteitsvragen bij stap zeven uit hoofdstuk 5, vond ik hoofdstuk 7 over de evaluatie van gedragsproeven teleurstellend. Zo krijgt de lezer geen of een ontoereikend beeld van het verschil tussen belangrijke begrippen als beoordelaarsbetrouwbaarheid en beoordelaarsovereenstemming. Ook krijgt het belang van het minimaliseren van intersubjectiviteit te veel nadruk, terwijl (verhoging van) het aantal taken bij een assessment van veel groter belang is voor de verhoging van de kwaliteit van een assessment. In hoofdstuk 8 presenteren de auteurs een aantal praktische oplossingen voor de problemen die zich voordoen bij het gebruik van de receptuur, bij de beoordeling en het rendement van het gebruik. Voor de doelgroep waar dit boek zich op richt kan ik het boek aanbevelen. Het bevat zowel theoretische als praktische informatie die hen kan helpen bij het ontwerpen, uitvoeren en evalueren van assessmentprocedures. Dr. Piet Sanders is hoofd van het Psychometrisch Onderzoek- en Kenniscentrum van Cito.
Gratis
lees meer

Kobus wordt kampioen

Auteur: Hans Verschoor

Kobus wordt kampioen. Kobus, Inge en ik gingen voor het eerst naar een internationale hondenshow, in Bleiswijk op 5 november. Eerder kon niet want Kobus onze Irish Softcoated Wheaten Terrier – een wollen beertje met een hartje van goud – mocht pas na negen maanden in zijn klasse meedoen. Maar de lezers van dit mooie blad Examens zijn niet allemaal hondenliefhebbers. Waar het om gaat op zo’n hondenshow is de examinering. Hoe hij loopt, zijn gebit, of de hond op de baas let, ontspannen is, zijn postuur, hoogte, breedte, staart, haarinplant, enzovoort. De honden lopen rond en de keurmeester kijkt, wikt en beschikt. Kobus kreeg ‘uitmuntend’ en de eerste plaats, met kampioenspunten. Mooi natuurlijk. En de sportieve medestrijders zeiden: ‘Nog drie keer zo’n resultaat en hij wordt geclassificeerd als Nederlands kampioen.’Mister Holland als hond. ‘En’, zeiden ze, ‘over een paar weken is er een hondenshow in Amsterdam en begin februari een in Eindhoven. Maar je moet niet naar Amsterdam’ zei het oude echtpaar uit Dongen, ‘want de keurmeester daar houdt niet van dikke vachten.’ En Kobus heeft een berenvacht. Tja. Niet naar Amsterdam dus. De maandag na de hondenshow had ik mijn eerste bestuursvergadering van de Nederlandse Vereniging van Examens. Ik legde dit probleem daar op tafel. Was er sprake van regionale differentiatie? Er zijn toch minutieus omschreven, internationale standaarden. Alles was geborgd. Het Kwaliteits Centrum Examinering was er weliswaar niet bij, maar was dat wel zo geweest, dan had het geen fout kunnen vinden. Vast niet. Het probleem is hier: één keurmeester, een examencommissie, bestaande uit één man of vrouw. Dat is ook het risico als we gaan examineren in de beroepspraktijk van het middelbaar beroepsonderwijs. Eén verantwoordelijke voor de examinering, één keurmeester is te weinig. Een examencommissie met meer personen uit diverse geledingen geeft meer zekerheid. Sommige bedrijfstakken doen dit zo samen met de scholen. Blijven doen. Het erkend civiel effect voor de gediplomeerde staat hierbij bovenaan. En Kobus? Ach er zijn zo veel hondenshows. Ik ga op zoek naar keurmeesters die van dikke vachten houden. Want: Kobus wordt kampioen. Hans Verschoor is directeur van Savantis.
Gratis
lees meer

Schrijf je in voor de nieuwsbrief en blijf op de hoogte!

Op weg naar ruimte en vrijheid

Crisis als aanleiding om inzicht te vergroten in (je) identiteitswerk

Datum:
Locatie:

Download gratis deze white paper