logo-professioneel-begeleidenlogo-professioneel-begeleiden
Filters
  • Alle artikelen

    1|...|125|126|127|...|525

    Verzoening met jezelf

    Verzoening is de tocht van afgescheidenheid naar eenheid. Alles in ons wat er (nog) niet mag zijn vraagt om acceptatie, want pas dan kan er innerlijke stroming en heelwording ontstaan en daardoor verbondenheid met anderen. En steeds wanneer we weer ergens tegenaan lopen, worden we uitgenodigd het pad te gaan van zielig naar bezield.
    1,95
    lees meer

    Dilemma: Red jij dit gezin?

    Je bent onbezoldigd coach van een non-profitorganisatie die kinderen van scheidende of gescheiden ouders coacht. Je coacht een meisje van vijftien dat bij haar vader en stiefmoeder woont, er zijn problemen in het samenleven. De gesprekken verlopen moeizaam, het meisje komt niet of veel te laat en als ze er is, ontwijkt ze alle vragen. Uiteindelijk komt het hoge woord eruit: zij wil helemaal niet gecoacht worden, ze is er alleen maar omdat haar stiefmoeder haar heeft opgegeven. Je stelt voor om het coachingstraject te beëindigen en dat accepteert ze gretig. Ze belooft om dat thuis te vertellen. De volgende dag bellen de ouders jou voor een nagesprek. Dat gesprek is zo plezierig, dat de ouders jou vragen of je hen wilt coachen in hun machteloosheid naar het meisje. Wat doe je? Ethiek Wat is ethisch en wat is ethiek in het coachingsvak? En waar in deze casus speelt de ethische vraag? Waarom zou het goed zijn om in te gaan op het verzoek van de ouders? En waarom niet? De eerste vraag die je jezelf kunt stellen is of deze coachvraag past in je werk voor de non-profitorganisatie. Je hebt je aangesloten om belangeloos kinderen te coachen, niet hun ouders. Ga je dit coachingstraject doen onder de vlag van de organisatie of vraag je de ouders om betaling? Hoe netjes is het om vrijwilligerswerk te gebruiken om een zakelijke opdracht te versieren? Je kunt je afvragen hoe ethisch het is om de ouders van het meisje te coachen. Al is in het traject met het meisje weinig gebeurd, toch is zij een coachee van je geweest. Ze heeft misschien dingen verteld die haar ouders nog niet wisten. De ouders vragen je eigenlijk om wapens tegen je eigen (voormalige) coachee. Ga jij die leveren? Word je zo niet onderdeel van een strijd tussen ouders en kind, waarbij het kind zich verraden kan voelen doordat je eerst aan haar kant stond en je nu tegen haar lijkt te keren? Aan de andere kant: je hebt je door het coachingstraject met het meisje al een beeld van haar en van haar ouders gevormd. Kun je de ouders nu nog wel voldoende open en nieuwsgierig tegemoet treden? Driehoek Je kunt de vraag van de ouders ook zien als een schreeuw om hulp. Door de ouders te ondersteunen hun ineffectieve en beschadigende patronen naar elkaar en naar het meisje te herkennen en om te buigen of te veranderen, help je het meisje ook. Coachen zal zeker verbetering in hun situatie brengen en dat is toch het doel van de coaching? Je kunt het meisje ook betrekken bij de coaching door voor je begint met alle drie om tafel te gaan zitten en uit te leggen waarom jij de ouders nu gaat coachen. Je kunt haar om hulp vragen voor zaken die hen alle drie betreffen. Maar de vraag van de ouders kan ook je reddersinstinct aanspreken, zodat je in de bekende driehoek stapt en van redder verandert in aanklager en uiteindelijk in slachtoffer. Daar is dit gezin echt niet mee geholpen. Specialisatie Een andere vraag is: kun jij zo’n gezin eigenlijk wel coachen? Er zijn talloze coaches en mediators die gespecialiseerd zijn in scheidingssituaties. Kan een reguliere coach dit wel aan? Het pleit voor een mogelijk coachingstraject met jou dat er al een vertrouwensrelatie tussen jou en de ouders is. Die kun je gebruiken. En misschien niet om ze zelf het hele traject te ondersteunen maar om ze, als het nodig mocht zijn en zij daar klaar voor zijn, door te sturen naar een specialistische hulpverlener. Aan de andere kant zitten er aan scheidings- en omgangscoaching zoveel haken en ogen, die ook juridische en financiële aspecten hebben, dat je wel heel veel inhoudelijke kennis nodig hebt om niet nog meer problemen te veroorzaken. Kortom: wat zou jij doen in zo’n geval? Discussieer mee: http://lnkd.in/deBQAix Francine ten Hoedt en Philine Spruijt zijn de oprichters van de CoachingCarrousel, auteurs van ‘33 Daverende Dilemma’s voor Coaches’ en ontwikkelaars van de ‘Veertig Vileine Vragen voor…’ reeks. In deze rubriek formuleren ze een dilemma en belichten de vraag vanuit verschillende invalshoeken, zonder het overigens altijd eens te zijn met die invalshoeken. www.coachingcarrousel.com
    Gratis
    lees meer

    Roos: Wraak

    Boeddhistische wijsheden mogen soms zweverig klinken, maar vaak zijn ze keihard aangetoond in wetenschappelijk onderzoek. Dat geldt onder meer voor de uitspraak: “Energie volgt aandacht.” Een voorbeeld is het uiten van agressie en boosheid. Mensen geven graag uiting aan hun ergernis en frustratie omdat ze ‘hun hart willen luchten’, ‘het kwijt willen’, ze willen ‘afreageren’ en ‘stoom afblazen’. Het idee is dat je met schelden en schoppen je negatieve emoties ‘eruit gooit’. Maar juist door er op die manier aandacht aan te geven, versterk je de negatieve energie. Vele onderzoeken laten zien dat vijandigheid en agressieve gevoelens en gedachten alleen maar toenemen wanneer mensen verbaal of fysiek hun agressie uiten, bijvoorbeeld door tegen een boksbal te slaan (Bushman, 2002). Het uiten van agressie versterkt zichzelf: het bevordert nieuwe uitingen van agressie. Als je boos bent en je laat je gaan, ga je in feite jezelf steeds meer opfokken. Iets vergelijkbaars geldt voor wraak en vergelding. Als iemand je onrecht heeft gedaan, ben je geneigd te denken dat je je beter voelt wanneer je wraak kunt nemen. Dit bleek onder meer uit een experiment van Carlsmith en collega’s (2008) waarin sommige deelnemers de gelegenheid kregen om geld af te pakken van iemand die hen financieel had belazerd. Iedere euro die ze hem afhandig maakten kostte henzelf 30 cent. Ondanks deze kosten maakten ze hier gretig gebruik van. Je zou denken dat ze zich na afloop beter voelden dan deelnemers die niet zo’n kans kregen om wraak te nemen. Maar het was juist omgekeerd: degenen die geen gelegenheid kregen om de oplichter geld af te pakken, voelden zich na afloop beter en ze dachten minder aan wat er gebeurd was. Dat lijkt raar: we weten allemaal hoe prettig leedvermaak kan zijn. Mensen kunnen zich er zelfs op verheugen dat ze iemand gaan ‘terugpakken’. Maar dat we ons vooraf ergens op verheugen, zegt niet altijd iets over de werkelijke voldoening die we na afloop voelen. Het voelt alsof je de boosheid kunt loslaten en het gebeurde kunt afsluiten wanneer je wraak neemt. Maar door het nemen van wraak blijf je met je gedachten juist meer bij de boosdoener en bij wat je is overkomen. Je blijft erover piekeren en dat leidt tot meer negatieve gevoelens. Die negatieve gevoelens leiden weer tot nog meer gepieker en meer wraakgedachten, enzovoort. Vergelding kan fijn lijken, maar na afloop ben je er slechter aan toe. Bedenk dat dit niet opgaat bij leedvermaak, waarbij iemand anders het leed toedient; daar hoef je zelf niet zo mee bezig te zijn, dat krijg je cadeau. Maar het zelf bedenken en toedienen van het leed vergt aandacht, waardoor je je boosheid blijft voeden. Net zoals mensen die op een boksbal meppen denkend aan hun boosdoener, nog kwader worden dan ze al waren. Door toe te geven aan je boosheid, blijf je jezelf opladen met negatieve gevoelens. Wanneer mensen zich geprovoceerd of bedrogen voelen, blijven ze daar vaak over malen. Als coach heb je dan de neiging daarin mee te gaan: je wilt ruimte bieden aan dat negatieve gevoel, en je hebt geleerd dat mensen hun gevoelens niet moeten negeren. De betrokkenen zelf hebben vaak het idee dat ze pas verder kunnen met hun leven nadat de boosdoener is teruggepakt en afgestraft. Maar in feite is dat net zoiets als een brand willen blussen met benzine. Het is dan ook beter om te kijken of je de aandacht van de persoon ergens anders op kunt richten; iets positiefs. De gedachten verzetten, iemand aanmoedigen om iets te gaan doen dat met boosheid onverenigbaar is, bijvoorbeeld iets kalmerends, iets gezelligs of iets waar je om moet lachen. Dat roept nieuwe reacties op die haaks staan op boosheid. Zodra iemand eenmaal de beweging weg van de negatieve gevoelens kan maken, komt de rest vanzelf. Maar moeten mensen het onrecht dat hen is aangedaan dan accepteren? Ja, uiteindelijk wel. Wat daarbij kan helpen is een ruimere blik: relativeren, denken aan alle leuke dingen in hun eigen leven. Dat zijn effectieve manieren om van boosheid af te komen en je beter te voelen. Als dat lukt, kan het ook helpen om niet alleen maar door de vernauwde bril van de negatieve emotie te kijken. Wanneer mensen bedrogen zijn, kunnen ze het gevoel hebben dat hun eigen geluk valt of staat met het ongeluk van de ander. Het is ook te oneerlijk als bijvoorbeeld degene die jou verlaat en je pijn doet in de zevende hemel is met een nieuw liefje. Of als iemand die over jouw rug is opgeklommen enorm succesvol wordt. En toch: je eigen geluk en eigen succes hangen af van jezelf. Uiteindelijk word je er zelf niet gelukkiger of succesvoller van als het slecht gaat met een ander. De beste wraak is een gelukkig leven – en tegen de tijd dat mensen dat hebben, maakt het ze ook niks meer uit hoe het gaat met degene die hen bedonderd heeft. Roos Vonk is hoogleraar sociale psychologie aan de Radboud Universiteit Nijmegen. Haar specialismen zijn onder meer: de eerste indruk, zelfbeeld/zelfkennis, autonomie en authenticiteit, sociale beïnvloeding en macht, emoties en motivatie/inspiratie. Ze is auteur van veelgelezen boeken over menselijke gebreken, zoals ‘De eerste indruk’, ‘Ego’s en andere ongemakken’ en ‘Menselijke gebreken voor gevorderden’. Referenties Bushman, B.J. (2002). Does venting anger feed or extinguish the flame? Catharsis, rumination, distraction, anger, and aggressive responding. Personality and Social Psychology Bulletin, 28, 724-731. Carlsmith, K.M., Wilson, T.D., & Gilbert, D.T. (2008). The paradoxical consequences of revenge. Journal of Personality and Social Psychology, 95, 1316-1324.
    Gratis
    lees meer

    Column: Verzoening

    Verzoening staat voor een einde maken aan een periode van elkaar welbewust beschadigen. Verzoening betekent ook dat de partijen elkaar en eventuele getuigen deze beëindiging duidelijk maken: vanaf nu gaan we anders met elkaar om, oorspronkelijk zelfs bezegeld met een vredeskus. Verzoening klinkt goed. Een kolfje naar de hand van een echte coach? Rondt een verzoening niet iets af voor beide partijen? En geeft dat niet een goed gevoel? Weg losse eindjes. Geen knagende wormen meer in het brein. En de mogelijkheid een gloednieuwe werkelijkheid aan te gaan. Was niet elk einde een nieuw begin? Mooi toch? Zelfs verhalen over verzoeningen aan het sterfbed van een van de partijen zijn mooi. Droevig, ja, maar mooi. Geen twijfel mogelijk, verzoenen is beter dan ieder zijns weegs gaan zonder elkaar verder iets duidelijk te hebben gemaakt. Beter ook dan verbanning, opsluiting of anderszins uitschakelen van de andere partij. Beter misschien zelfs dan jezelf uit het ondermaanse verwijderen. Verzoening is al met al een expliciete ingreep in de definitie van een relatie. Op het eerste gezicht een aantrekkelijke klus voor een coach. Maar is dat alles? Nee, helaas niet. Verzoening kan namelijk ook staan voor een bepaalde geldsom overeenkomen om straf af te kopen of schade te herstellen: een zoengeld betalen. Gedonder dus: koehandel in zicht. Want hoeveel moet dat dan zijn en wie bepaalt dat? Jij als coach? Krijgt Fikkie nu onverhoopt ook jouw portie? Maar ook als er geen geld aan te pas komt, dan nog. Wie zegt dat verzoening voor beide partijen een feestelijke gebeurtenis is? De nieuwe werkelijkheid houdt maar al te vaak ook een nieuwe verdeling van de macht in, vaak afgedwongen door de meer machtige partij, die zich in dat geval doorgaans niet laat leiden door overwegingen van rechtvaardigheid. Zo hield de Zoen van Delft in 1428 in dat Jacoba van Beieren haar macht over Holland, Zeeland en Henegouwen moest overdragen aan Philips de Goede en haar inkomsten zag teruggebracht tot de opbrengsten van een paar kleine ‘heerlijkheden’. En zij had vele raadsheren. Toch slecht gecoacht? Nee, goede coaching betekende hier vanuit een helder beeld van de machtsrelatie laten zien dat het niet Philips’ belang was zijn toevlucht te nemen tot nog drastischere oplossingen. Wilde hij soms zijn bijnaam kwijt? Maar goede coaching betekende hier ook op onrecht aansturen en buigen voor de macht, en daarvoor een beloning aanvaarden. En hoe aangenaam is dat? Dr. Marc Schabracq (www.humanfactor.nl), specialist in de menselijke kant van organisatieveranderingen, publiceerde circa 30 boeken en voltooide, samen met zijn dochter, onlangs een boek over leidinggeven aan oudere medewerkers.
    Gratis
    lees meer

    Column: Vergeef ons onze schulden…

    Vluchten is van alle tijden. Tijdens vroegere volksverhuizingen verplaatsten zich grote groepen mensen door oorlogen. In recentere jaren ontstonden er vluchtelingenstromen door politieke en religieuze vervolging. Zo verhuisden er in de zeventiende eeuw veel Hugenoten en joden uit de zuidelijke landen naar de liberale Republiek der Nederlanden. Tijdens de Eerste Wereldoorlog kwamen een miljoen Belgische vluchtelingen naar het neutrale Nederland. In de jaren vijftig, zestig en zeventig van de vorige eeuw kwamen groepen vluchtelingen vanwege politiek geweld naar het westen; uit Latijns-Amerika, Hongaren na de Hongaarse revolutie, Tsjechen na de Praagse lente. Zij vormden betrekkelijk kleine aantallen. In de jaren negentig van de vorige eeuw nam de vluchtelingenstroom in omvang aanzienlijk toe. Eind 2012 telde de vluchtelingenorganisatie van de Verenigde Naties (UNHCR) wereldwijd ruim 28 miljoen vluchtelingen. In de Vrolijkheid en Werkelijkheid bouwen we letterlijk en figuurlijk veilige plekken in tijd en ruimte. Kunst en schoonheid waar dat nauwelijks meer is. Dat doen we voor en met de ontheemden van onze tijd, mensen die altijd op de vlucht zijn en nergens meer mogen of kunnen zijn: human waste… Een pijnlijke werkelijkheid, die we niet graag onder ogen zien en liever de rug toekeren zodat keuzes niet gevoeld en verantwoordelijkheden niet gedragen hoeven te worden. Als de mensen in Syrië een vluchtweg geboden zou worden, dan zouden duizenden mensen het veilige Europa invluchten. Maar dat vinden ‘we’ geen oplossing, dus blijft de Europese deur op slot. Daar kunnen we mee leven, omdat we de pijn van ‘de anderen’ net even minder voelen dan die ‘van ons’. Vervreemding en buitensluiting zijn een feit. We accepteren dat we onze humaniteit verliezen. Een paar maanden geleden was ik onderdeel van ‘Exhibit B’, een ‘expositie’ waarin zwarte mensen geëxposeerd werden, zoals dat tot ver in de twintigste eeuw gebeurde. Indrukwekkend en verstillend. Ik moet eerlijk toegeven, dat ik tot die dag een beetje moe was van het verplicht herdenken van ‘ons’ slavernijverleden. Hoe ver ligt dit verleden immers al achter ons? Laten we in het nu leven. Ik keek daar een acteur in de ogen in een huiselijk tafereel uit de negentiende eeuw. De huisslaaf was na zijn dood opgezet in de huiskamer van het gezin. Omdat ze zo aan hem gehecht waren. Vergeef mij. Vergeef ons onze schulden. Oude woorden ooit geleerd. Andere had ik niet. Eerst de pijn in de ogen willen kijken. En dan de vergeving. Verzoening is een kunde. Het vraagt om zien, luisteren, voelen, oog voor details. Naast de ander. Niet voor. Het leren uithouden in het donker. Onrecht, onmacht, wreedheid en dood die nu eenmaal werkelijkheid zijn. Dat lukt alleen als ik niet verblind ben door woede of medelijden. Het is verdraaid urgent dat we de ontheemden van deze tijd kunnen blijven zien en ervaren als onszelf. Dat we die oude woorden opnieuw leren zeggen. Fronnie Biesma is oprichtster en directeur van de Nationale Stichting ter Bevordering van Vrolijkheid. De Vrolijkheid maakt kunst met kinderen en jongeren in asielzoekerscentra. Hieraan verbonden is de Werkelijkheid, een collectief van kunstenaars met vluchtelingenachtergrond die creatieve interventies bedenken en uitvoeren voor bedrijven, organisaties, in trainingen, teams en de samenleving. www.vrolijkheid.nl, www.werkelijkheid.com
    Gratis
    lees meer

    Boeken, december 2013

    Tem je geest: Gids voor geestelijk welzijn Ruby Wax. Houten: Spectrum, 2013. ISBN 978 90 003 3462 9 Ruby Wax laat zien hoe onze constant doorjakkerende en zelfkritische gedachten ons gestrest en angstig kunnen maken. Om deze cirkel te doorbreken, is het zinvol om te begrijpen hoe onze hersenen werken. Wax legt uit hoe we door onder andere mindfulness verbindingen in onze gedachten opnieuw kunnen aanleggen om rust te vinden in deze hectische wereld. Teamondernemerschap: Van TOB naar TOP teams Ineke Khalil. Utrecht: Zadoks, 2013. ISBN 978 90 816 7714 1 Khalil heeft een heel eigen benadering ontwikkeld, teamondernemerschap, waarbij de gebruikelijke hiërarchische sturing wordt aangevuld met collegiale en bottom-up sturing, zodat een vruchtbaar krachtenveld ontstaat. Dit vraagt een fundamenteel andere rolverdeling tussen leidinggevende en team, en de bereidheid echt te investeren in jezelf en elkaar. De wonderbox: Verrassende geschiedenissen in levenskunst Roman Krznaric. Utrecht: Ten Have, 2013. ISBN 978 90 259 0344 2 Waarom gaan we voor levenslessen niet grasduinen in iets dat veel rijker is dan de nieuwste modegril: de geschiedenis? Of het nu om opvoeding, werk, geld of sterven gaat, de Brits-Poolse denker Roman Krznaric, komt in ‘De wonderbox’ met verrassende inzichten die hij baseert op historische feiten en verhalen. Ondernemerschap voor coaches: Voor een succesvolle coachpraktijk Chris Laarman. Amsterdam: Boom/Nelissen, 2013. ISBN 978 90 244 0273 1 De hamvraag voor veel coaches is: hoe kom ik aan klanten en hoe behoud ik ze? Ondernemerschap is niet per se iets wat aangeboren is. Veel facetten ervan zijn gewoon te leren en dit boek helpt daarbij. Het staat boordevol praktische tips en gaat in op de meest voorkomende vragen. Je eigen management coach: Leid jezelf naar meer voldoening en succes Manu Busschots. Amsterdam: Pearson, 2013. ISBN 978 90 430 3100 4 Gezond en met plezier managen betekent erachter komen wat je echt wilt en daar vervolgens ook in de praktijk naar handelen. Stap voor stap leert dit boek je omgaan met problemen als frustratie voelen vanwege te weinig invloed of je werk niet kunnen loslaten. Dit is jouw leven: Ervaar de effecten van de positieve psychologie Ernst Bohlmeijer & Monique Hulsbergen. Amsterdam: Boom, 2013. ISBN 978 94 610 5517 0 Dit boek gaat over levenskunst. Maar in plaats van een boek waarmee jezelf kunt verbeteren, is het een boek waarmee je leert te ‘ont-beteren’. Levenskunst is eerder het loslaten van bepaalde patronen dan het jezelf opleggen van eisen waaraan je moet voldoen. Het gaat om ruimte maken, jezelf toestaan te zijn wie je bent. Dan komt er ruimte voor inspiratie, levensvreugde en groei. Bruto nationaal geluk: Bhutan inspireert de wereld Maarten Desmet. Tielt: Lannoo, 2013. ISBN 978 94 014 1028 1 Het koninkrijk Bhutan kiest voor een samenlevingsmodel dat focust op het welzijn van de bevolking, het ‘Bruto Nationaal Geluk’. Zou dit model een uitweg kunnen bieden voor onze crisis? In Bhutan tracht men vooruitgang te meten aan de hand van negen geluksdomeinen die verder gaan dan de eenzijdige economische indicator BNP. Maarten Desmet onderzoekt de mogelijkheden van dit systeem als oplossing voor onze economische, maatschappelijke en milieutechnische problemen. ‘Geluk is geen doel in het leven, maar een proces.’ Conflicten coachen Francine ten Hoedt. Amsterdam: Boom/Nelissen, 2013. ISBN 978 90 244 0249 6 Een respectvolle en waardige omgang met conflictpartners is van belang om meningsverschillen niet te laten escaleren tot onoplosbare situaties. Conflictcoaching is een bijzondere tak van sport, waarbij de conflictcoach de betrokkenen helpt de angel uit het conflict te halen. Dat vraagt om onafhankelijkheid, uit de inhoud blijven en empowerment van alle conflictpartners. Dit boek biedt de fijne kneepjes van het vak, zowel uit theorie als praktijk. Heel je leven: Een programma in 12 stappen Paul Ferrini. Utrecht: AnkhHermus, 2013. ISBN 978 90 202 0843 6 Voor veel mensen is het moeilijk om het verleden achter zich te laten en ‘oude wonden’ of trauma’s te helen. Je hebt hulp, structuur en mensen nodig die een constante steun bieden in deze tijd van persoonlijke transformatie. Verander van binnenuit en waardeer jezelf, ga weer van jezelf houden en ontdek opnieuw de passie in je leven.
    Gratis
    lees meer

    Bewustzijn: In wat voor samenleving leven wij?

    Hoe zou jij de ontwikkeling van onze samenleving beschrijven? In onze samenleving zie je twee modellen die elkaar tegenwerken. Enerzijds kennen we het individuele verdienmodel: iedereen zorgt voor zichzelf en regelt zijn eigen pensioen en ziektekostenverzekering – de assurantiemaatschappij. Anderzijds propageert de overheid dat we voor elkaar moeten zorgen. We worden echter omringd door mensen die het niet goed geregeld hebben. Zo zullen je baby en demente moeder het zelf echt niet redden. Terwijl de overheid haar handen van hen aftrekt, zul jij behalve je eigen assuranties ook die van sommige naasten moeten regelen: je kinderen opvangen, je ouders verzorgen, geld verdienen, gezond leven en dan wil je ook nog iets meemaken…
    1,95
    lees meer

    Tonio, Tygo en Abbi

    Op tweede pinksterdag 2010 drukten twee politieagenten op deze bel aan de Johannes Verhulstraat in Amsterdam. ‘A.F.Th. van der Heijden, Mirjam Rotenstreich en Tonio’ vermeldt het plaatje. Indringende beelden die we beiden overhielden na het lezen van ‘Tonio’ komen naar boven. De gebeurtenissen die we kennen uit het boek lijken hier tastbaar nabij. In gesprek met Mirjam Rotenstreich, auteur, moeder van Tonio en echtgenote van A.F.Th. van der Heijden over ‘verzoening met het onverzoenbare’.
    1,95
    lees meer

    Anders bekeken: Hoe de mensen gek worden

    Vroeger was borderline onbekend – nu is het de meest gehanteerde diagnose. Dirk De Wachter toont aan hoe weinig verschil er is tussen patiënten en niet-patiënten. Zijn we allemaal ziek? Moeten we de hele wereld genezen? Was het vroeger allemaal beter? Hoe psychiatrie de spiegel is van de wereld waarin we leven.
    1,95
    lees meer

    Taal (volledige uitgave, 23 artikelen)

      INHOUD THEMA 'TAAL' (september 2013) De taal van coaches, Sijtze de Roos De taal van de stilte, Petra de Bruijn Taal, poort naar een nieuwe werkelijkheid, Jan Vaessen In gesprek met Lulu Wang, Annette Man-Mul De kracht van zwijgen, Saskia Teppema IK-ANDER Het digitale gesprek, Alexander Waringa, Anne Ribbers & Marjanne Peters Narrativiteit bij verlies, Sandra van Kolfschoten & Jakob van Wielink Workshop Spelen met Veertig Vileine vragen, Mikel de Knegt & Liesbeth Rienties De taal van de muzen, Annemijn Birnie & Mirjam Dirkx Word jij lid van deze coachespool? Francine ten Hoedt & Philine Spruijt Mannentaal, Roos Vonk ORGANISATIE Denkadviseren: het spel met taal, Edu Feltmann, Saskia Teppema & Jikke de Ruiter Sociocratie, Annette Man-Mul Week van een manager, Inge van Beek-Roosen MAATSCHAPPIJ Passie, Marten Bos Vonken maken vuur, Ruud Polet Hans-Georg Gadamer, Jikke de Ruiter Wat is coaching en werkt het? Tim Theeboom, Bianca Beersma & Annelies van Vianen Onderzoek naar de uitkomsten van coaching, Erik de Haan & Nadine Page Chaim van Unen: Hoe overstijgen we onze natuur? Jikke de Ruiter VOORWOORD Taal begint met luisteren Hoe leren we onze moedertaal? Deze vraag stond centraal in het onderzoek van promovenda Brigitta Keij. Zij onderzocht het allereerste stadium van de taalontwikkeling bij de mens. Keij: “Veel mensen denken dat het leren van taal begint met het uitspreken van het eerste woordje. Maar eigenlijk begint taal leren met luisteren…” (Bronnen: Universiteit Utrecht, Kennislink.nl). Ik weet nog goed dat uitgever Eric Vullers mij vroeg om hoofdredacteur te worden van het Tijdschrift voor Coaching: “Is dat niets voor jou?” “Inderdaad, dat is niets voor mij”, antwoordde ik. Ik dacht vooral aan ‘geschreven taal’. Ik ben geen taalpurist en teksten schrijven vind ik lastig, maar net zoals mijn beroep breder is, is het begrip ‘taal’ ook breder. Volgens de grote, Duitse filosoof Gadamer gaat taal over ‘verstaan’: het begrijpen en interpreteren van levensuitingen. Hij richt zich daarbij op zowel teksten als beelden. Volgens hem is taal dus alles wat begrepen en geïnterpreteerd kan worden, geschreven of gesproken woorden en hun betekenis, maar ook de taal van bloemen of een diepe zucht. Meer hierover in het artikel ‘Uit de boekenkast van…’ van Jikke de Ruiter. In deze uitgave belichten we taal in deze brede betekenis. We nemen het idioom van de coaches kritisch onder de loep, onderzoeken de vaardigheden die nodig zijn voor een digitaal gesprek, en nemen een kijkje in de keuken van denkadviseren: letterlijk een spel met taal. Maar soms schieten woorden tekort en lijkt de taal onvermogend of te veel. Dan kunnen we onze toevlucht zoeken in de taal van de stilte of de ontroerende taal van de muzen. Deze taal spreekt vaak boekdelen, zonder dat er een enkel woord is gezegd, lichten Annemijn Birnie & Mijam Dirkx toe in hun artikel. Welke taal je ook spreekt, men is het erover eens dat om elkaar werkelijk te ‘verstaan’ een begrijpend, invoelend luisteren nodig is, zonder je toe te eigenen wat er staat, getoond of gesproken wordt. Een zogezegd werkelijk luisteren en aansluiten bij wat de ander zegt. Keij slaat voor mij dan ook de spijker op zijn kop: “Taal begint niet met praten, maar met luisteren.” Janet Rienties Hoofdredacteur Tijdschrift voor Coaching hoofdredacteur@tvc.nl  

    5,95
    lees meer

    Schrijf je in voor de nieuwsbrief en blijf op de hoogte!

    Dag van de Coach - 2020

    Thema - WERK-DRUK

    Datum: 4 juni 2020
    Locatie: De Reehorst, Ede

    Informatie & aanmelden »