logo-professioneel-begeleidenlogo-professioneel-begeleiden
Filters
  • Alle artikelen

    1|...|133|134|135|...|560

    Denkadviseren: het spel met taal

    Midden jaren zestig kwam Edu Feltmann in dienst van een adviesbureau, waar hij naar klanten werd gestuurd met als opdracht: kijk eens wat daar aan de hand is en schrijf er een rapport over. Hij merkte dat als je aandachtig naar de klant luistert en dan wat naïeve vragen stelt, men de neiging krijgt om dingen uit te leggen. Een gesprek ontstaat als vanzelf, evenals oplossingen, het geheim, de essentie en het leuke van adviseren. Een echt ‘adviesgesprek’ stimuleert de klant om zélf onbevangen en verwonderd, vanuit verschillende invalshoeken, te reflecteren over de vooronderstellingen en de voor hem ‘gewoon’ geworden interpretaties van de feiten en gebeurtenissen waarover de adviesvraag gaat. En zodoende bedenkt hij zelf een voor hem bevredigend antwoord op zijn adviesvraag.
    1,95
    lees meer

    Mediamap Taal

    Words, words, words Wittgenstein schreef: “The limits of my language means the limits of my world.” Bekijk tien bijzondere ‘TEDxTalks’ van linguïsten, data analisten en woordnerds die de alomvattende kracht van de taal verkennen, zoals Steven Pinker die vertelt over taal en denken en Mark Pagel die uiteenzet hoe taal het mensdom transformeerde. www.ted.com Werkgroep Coachingpsychologie De sector Arbeid en Organisatie van het Nederlands Instituut voor Psychologen (NIP) heeft de werkgroep Coachingpsychologie opgericht. Deze werkgroep is op zoek naar de wetenschappelijke evidentie achter coaching. De werkgroep wil deze kennis onder de aandacht brengen van (aankomend) psycholoogcoaches die willen weten wat er bekend is over de werkzame ingrediënten van coaching. In het bijzonder is de werkgroep geïnteresseerd in coachingpsychologie: het toepassen van kennis over menselijk gedrag in de context van coaching met als doel om de praktijk van coaching beter te begrijpen en te verder te optimaliseren. Meer lezen: www.psynip.nl Words are very unnecessary Veel van onze oorspronkelijke ervaringen kunnen we niet met woorden uitdrukken. We zijn daarom als het ware gevangen in de taal. Tjeerd Vrielink ziet het als taak van kunstenaars om manieren te vinden die de begrenzingen van taal doorbreken en ruimte bieden aan het oorspronkelijke. Om zo glimpen van het voortalige te kunnen tonen. Als kunstenaar hoopt hij met zijn werk een mooi licht te werpen op de veelzijdigheid van de werkelijkheid. Meer informatie over zijn tentoonstelling: www.cultuurwerf.nl Jij! Schrijf zelf je eigen levensverhaal Naomi Albrechts. Zaandam: Attrakt, 2013. ISBN 978 94 605 1074 8 Je eigen levensverhaal schrijven is nog niet zo gemakkelijk. Daarom helpt dit boek je daarmee. Samen met de auteur maak je een reis, waarin je aan de hand van je eigen levensverhaal steeds meer ontspant, gelukkiger en krachtiger wordt en jezelf zelfverzekerd neerzet. Denken over duiden Inleiding in de hermeneutiek Hans van Stralen. Apeldoorn: Garant, 2013. ISBN 978 90 441 2897 0 De hermeneutiek is de oudste discipline die zich met het denken over de interpretatie van diverse fenomenen (teksten, kunstwerken, gedrag, juridische kwesties) heeft beziggehouden. In ‘Denken over duiden’ wordt het vruchtbare en actuele karakter van de hermeneutiek uiteengezet de lezers die graag hun kennis over interpreteren willen uitbreiden. Handboek groepsdynamica Een inleiding op theorie en praktijk. Jan Remmerswaal. Amsterdam: Boom/Nelissen, 2013, elfde herziene druk. ISBN 978 90 244 0232 8 Deze klassieker behandelt de hoofdthema’s uit de groepsdynamica, waaronder niveaus en interventies in groepen, groepsvorming, feedback, besluitvorming, conformiteit en het functioneren van teams. In deze elfde herziene druk is er ruime aandacht voor twee centrale onderwerpen binnen het vakgebied: communicatie en leiderschap. Bij de behandeling van de thema’s worden er op systematische wijze verbindingen gelegd met de praktijk. Progressie door zelfcoaching 14 beproefde experimenten om jezelf of je team vooruit te helpen. Gwenda Schlundt Bodien. Culemborg: Van Duuren Psychologie, 2013. ISBN 978 90 8965 192 1 Progressie door zelfcoaching is een praktisch pleidooi voor zelfredzaamheid. Het zet zelfcoaching neer als een goed alternatief voor professionele hulpverlening. Een veelbelovende aanpak, omdat mensen veerkrachtig zijn en kunnen veranderen. Dit boek reikt veertien zelfcoachingsexperimenten aan waarvan bewezen is dat ze werken. Een coachingscultuur ontwikkelen in organisaties Voor coaches en leidinggevenden. Peter Hawkins. Amsterdam: Boom/Nelissen, 2013. ISBN 978 90 244 0227 4 Veel organisaties besteden veel geld aan externe en interne coaching en staan onder druk om te laten zien dat dit zinvolle investeringen zijn. Een coachingscultuur ontwikkelen helpt daarbij. Verbaal judo Nooit meer met je mond vol tanden Hennie de Kler. Zaltbommel: Thema, 2013. ISBN 978 90 5871 660 6 ‘Verbaal judo’ leert je de basisprincipes van een gesprekstechniek die op een prettige en relatief eenvoudige wijze bedekte aanvallen kan neutraliseren. Die techniek is afgeleid van de principes van oosterse vechtsporten: soepel meebewegen met je tegenstander en soms helemaal uit het ‘gevecht’ stappen. Het is een even effectieve als elegante verdedigingskunst met een preventief effect. Zes talige coachingsmethoden toegelicht Door verwoording kun je ordening aanbrengen in de verwarring die gedachten en emoties kunnen oproepen; als het ware structuur aanbrengen in de soms chaotische werkelijkheid. De communicatieve, conceptualiserende en expressieve functies van taal zijn niet strikt te onderscheiden en vaak met elkaar verweven. Binnen coaching wordt taal aan de ene kant gebruikt specifiek als middel om te analyseren en te structureren. Aan de andere kant ligt meer de nadruk op het expressieve karakter van de taal, als middel om gevoelens te duiden, om emoties te verwoorden.In dit overzicht worden een zestal willekeurig gekozen, veel gebruikte talige coachingsmethoden toegelicht. Bronnen Meyer, H., Lindner-de Mul, A., Munters, A., Van Dijk, K., e.a., (2011). Groot Coachingsmodellenboek: 50 modellen voor ontwikkeling van lichaam en geest. Van Duuren Management. Nijmeegse werkgroep Taaldidactiek (1992). Taaldidactiek aan de Basis. Wolters-Noordhoff. Van Ass, S. (2011). Het coachingsmethodenboek. Uitgeverij Boom/Nelissen Denk niet tegen de ander, maar met de ander Socratische methode (of waarderende dialoog) ONTSTAAN. Ontwikkeld door de Griekse filosoof Socrates. `Ken uzelf’ was zijn adagium om de werkelijkheid echt te (leren) kennen en de authentieke kennis van het diepste zelf op te diepen. Socrates hielp als ondervrager bij het ‘geboren’ worden van inzichten en ideeën, als ware hij een vroedvrouw die een kind ter wereld helpt, door te masseren, te stimuleren, te laten pauzeren of juist door te zetten. DOEL. Door systematisch bevragen krijgt de coachee inzicht in gebeurtenissen en disfunctionele gedachten. Hij ziet in hoe hij redeneert en dat er meerdere interpretaties mogelijk zijn. Hierdoor ontstaat er twijfel over zijn opvattingen, kan hij verantwoording nemen voor zijn eigen denken en doen en eventueel verandering bewerkstelligen. WERKWIJZE. Altijd gerelateerd aan een concrete casus, een persoonlijke ervaring. De coach stelt zoveel mogelijk open vragen die beginnen met `wat’, `wanneer’, `hoe’, `waar’, et cetera. De `waarom’-vraag wordt expres niet gesteld, omdat er dan verondersteld wordt dat er snel inzicht komt of al aanwezig is, terwijl dit juist via langdurig doorvragen en reflecteren geleidelijk ontdekt moet worden. Het gaat er niet om wat gedacht wordt, maar hoe gedacht wordt. De coach heeft een oprecht belangstellende en onderzoekende houding, zonder ondervragend over te komen. Belangrijke basispunten zijn: voldoende tijd nemen om de dialoog diepgang te kunnen geven, de wereld door de ogen van de ander bekijken en ruimte maken voor nieuw denken. Er wordt niet gestreefd naar een beslissing, inzicht in en begrip voor elkaars denkbeelden is voldoende. DOELGROEP. De socratische methode is de meest toegepaste gespreksvorm in de cognitieve en gedragstherapie vanwege het open en nondirectieve karakter. Geschikt voor individuen geïnteresseerd in fundamentele reflectie, voor groepen met verschillende visies of groepen die impasse willen doorbreken. Sectoren: onderwijs, managementcommunicatie, organisatie, wetenschap, religie. Referenties Veraart-Maas, H. (2010). Socratisch coachen. Uitgeverij Amsterdam: Boom/Nelissen De mens als auteur van en acteur in zijn verhaal ZKM (Zelfkonfrontatiemethode, ook wel Zelfkennismethode) ONTSTAAN. Ontwikkeld vanuit narratieve psychologie, de wetenschap die onderzoekt wat de mens over zichzelf vertelt. Basisgedachte is: als je weet wat je oorsprong is, waar je staat en waar je naartoe gaat, ben je in balans. Grondlegger was hoogleraar persoonlijkheidspychologie Hubert Hermans, opsteller van de Waarderingstheorie. Deze theorie gaat ervan uit dat iedereen op zijn eigen manier betekenis geeft aan zichzelf, zijn omgeving en zijn leven. Er worden twee fundamentele persoonlijkheidsmotieven onderscheiden: het streven naar zelfbevestiging of zelfrealisatie, en het streven naar verbondenheid met de ander of het andere. DOEL. In zijn leven moet de mens vele keuzes maken, soms hele essentiële, die onzekerheid kunnen veroorzaken. Ook kan terugkerend gedrag leiden tot onzekerheid, disbalans of conflict. De ZKM geeft inzicht in persoonlijke motieven en beweegredenen en vanuit dit inzicht dat soms confronterend, soms bevrijdend kan zijn, handreikingen tot (gedrags)verandering. Dit leidt tot grotere bewustwording van persoonlijke doelen, beter onderbouwde keuzes en groter gevoel van controle over de zaken. WERKWIJZE. De coachee wordt uitgenodigd tot een methodisch zelfonderzoek via het vertellen van zijn levensverhaal. De coach brengt structuur aan in het verhaal en maakt de coachee bewust van zijn drijfveren. Centraal staat hoe de coachee de werkelijkheid beleeft en hoe hij hierop reflecteert. Zo ontstaat een innerlijke dialoog die tot een dieper inzicht kan leiden. De coachee inventariseert betekenisvolle ervaringen (waardegebieden) en kent hier systematisch gevoelens aan toe. Vervolgens analyseert hij de affectieve relaties tussen deze waardegebieden via zelfconfrontatie. Daarna volgt het veranderingstraject dat via bewustwording tot nieuw gedrag leidt dat uiteindelijk verankerd wordt. DOELGROEP. Deze methode kan worden toegepast bij studie-, beroepskeuze- en loopbaanvragen. Het biedt een intensieve reflectie, die vooral geschikt is voor rationele mensen om greep te krijgen op emoties. Het is echter ook een tamelijk technische methode die soms afschrikt. Het traject moet ook geheel worden afgewerkt, er kan niet in delen of sneller tempo gewerkt worden. Referenties Hermans, H.J.M., & Hermans-Jansen, E. (1999). Het verdeelde gemoed. Nelissen. Visser, H. (2003). De Zelfkonfrontatiemethode: een systematische vorm van zelfonderzoek bij studie- en beroepskeuze en loopbaanvragen. www.vis-a-vis.nl www.ZKMopleiding.nl Het zijn niet de problemen zelf die het ons zo moeilijk maken, maar de manier waarop we tegen deze problemen aankijken (naar de Griekse wijsgeer Epictetus) RET (rationeel emotieve therapie) ONTSTAAN. Vorm van psychotherapie, waarin zowel gedrag als gevoel een rol spelen. Grondlegger was Albert Ellis (1913-2007). Wordt ook wel Rationele Effectiviteits Training genoemd, maar in die naam ontbreekt het emotionele aspect. DOEL. Door middel van gesprekstechnieken geeft RET inzicht in je denksysteem en mogelijkheid tot verandering. Bijzonder is dat zowel inadequaat denken als disfunctioneel gedrag wijzigt, waardoor ook het ondermijnende gevoel verandert. Centraal staat de idee van cognitief uitdagingsproces. Werkt zowel curatief als preventief. WERKWIJZE. Iedere mens heeft irrationele kerngedachten (scripts), bepaald door aanleg en ervaringsleer. Deze zijn niet in overeenstemming met de werkelijkheid, kunnen problematisch en dwangmatig zijn en zelfs destructief. Het zijn vaak veeleisende opvattingen als `ik moet’, oordelen over zichzelf of een ander, rampscenario’s, generalisaties en lage frustratiedrempels. Deze irrationele gedachten kunnen worden aangepakt met behulp van bijvoorbeeld het ABC-model: Activating event, gevolgd door Consequence, waardoor Belief kan worden vastgesteld. In het 4G-schema wordt uitgegaan van Gebeurtenis – Gedachte – Gevoel – Gedrag. Samen met de coach toetst de coachee de gedachte en herformuleert deze tot een realistischere gedachte. DOELGROEP. Probleemsituaties betreffen onder andere stressklachten, paniekaanvallen, slaapstoornissen, functioneringsvraagstukken, faalangst, conflicten. Geschikt voor zowel eenvoudige als complexe vragen, mits de coachee bereid is kritisch naar zichzelf te kijken en moeite te doen om te veranderen. Irrationele gedachten kunnen zeer hardnekkig zijn, therapie vergt veel tijd en aandacht, bijvoorbeeld door huiswerkopdrachten. De methode werkt niet bij mensen die geneigd zijn om hun gevoel als waarheid te beschouwen. Referenties Ellis, A., & Backx, W. (2007). Moeten maakt gek. Pak zelf uw emotionele problemen aan. Ambo/Anthos. Bender, R., & Zandbergen, A. (2010). RET in actie: Groepsoefeningen voor trainers en begeleiders. Thema. www.ret-instituut.nl   Ontwapenend en verbindend Geweldloze communicatie ONTSTAAN. Ook bekend als Nonviolent Communication (NVC) of compassievolle communicatie. Ontwikkeld door Marshall Rosenberg die geïnspireerd werd door Carl Rogers en door vredesdenkers als Mahatma Gandhi en Martin Luther King. DOEL. Dit dynamische communicatieproces helpt je om elk moment, zowel privé als zakelijk, duidelijk te maken wat voor jou belangrijk is en waarom. Vooral in conflictsituaties zijn mensen geneigd om (vaak onbewust) taal op een reactieve manier te hanteren. Hierdoor ontstaat een negatieve spiraal waarin irritatie en boosheid toenemen en verzet en angst ontstaan. Doel is preventie van escalatie in het conflict, werken aan een oplossing en heling van relaties. WERKWIJZE. Geweldloze communicatie gaat uit van vier basiselementen: waarnemen, voelen, weten wat je wilt en verzoeken doen. Wat zijn de werkelijke feiten, wat betekenen ze voor iemand en welke behoeften zijn belangrijk? De oplossing van het probleem kan bestaan uit het doen van een verzoek dat tegemoet komt aan de ervaren behoefte. De coachee wordt uitgedaagd om eerlijk te spreken en empathisch te luisteren naar de werkelijke behoefte van zijn gesprekspartner, en niet te interpreteren, te oordelen of eisen te stellen. De methode geeft structuur en rust in een gesprek, voorkomt misverstanden en stelt respect voor elkaars behoeften en normen centraal. DOELGROEP. Zowel toe te passen op persoonlijk vlak (relaties; ook voor kinderen) als zakelijk (onderwijs, zorgsector, politiek). Ook geschikt als mediationtechniek. Referenties Rosenberg, M.B.(2011). Geweldloze communicatie, ontwapenend, doeltreffend en verbindend. Lemniscaat. www.geweldlozecommunicatie. org www.ncgc.nl Niet vechten met de coachee maar in de weerstand meegaan Motiverende gespreksvoering ONTSTAAN. Oorspronkelijk vanuit de verslavingszorg ontwikkeld door Rollnick en Miller in de jaren negentig, maar zeer effectief gebleken op meerdere terreinen. Uitgangspunt is dat verandering niet eenvoudig is. Mensen onderkennen hun probleem en missen vaak het zelfvertrouwen om het aan te pakken. De motivatie om te veranderen moet worden uitgelokt in plaats van opgelegd. DOEL. Deze op interactie gerichte methode biedt een directieve aanpak voor mensen die ontkennen, weerstand vertonen en ambivalent staan tegenover verandering door hun intrinsieke motivatie te bevorderen. WERKWIJZE. Verandering komt niet op gang door de coachee te confronteren met de nadelige gevolgen van zijn gedrag of sancties toe te passen, dit brengt eerder angst, schaamte of afkeer teweeg. Bedoeling is dat de coach de persoonlijke motivatiebron van de coachee weet te vinden door een open en bevestigende houding aan te nemen. De drie kernelementen zijn samenwerking, evocatie (in tegenstelling tot educatie) en autonomie. Hoe belangrijk vindt de coachee de verandering en in hoeverre heeft hij er vertrouwen in dat het zal lukken? De coach hanteert vier principes: empathie uitdrukken, discrepantie tussen gedrag en gewenste toestand ontwikkelen, meegaan met weerstand en persoonlijke effectiviteit ondersteunen. De technieken daarbij zijn: open vragen stellen, reflectief luisteren, bevestigen, samenvatten en verandertaal uitlokken. DOELGROEP. Zeer breed toepasbare techniek om mensen te stimuleren hun probleem aan te pakken. Bijvoorbeeld bij gezondheidszorg (gezondere levensstijl, alcoholmisbruik, stoppen met roken, afvallen en meer bewegen), depressie, angststoornissen, reclassering en opvoedingsproblemen. Hele korte behandeling lijkt geen blijvend effect te sorteren. Referenties Rollnick, S, & Miller, W.R. (2005). Motiverende gespreksvoering, een methode om mensen voor te bereiden op verandering. Ekklesia. www.ekklesia.nl   Lachen om je probleem is een prima medicijn Provocatief coachen ONTSTAAN. De grondleggers van het provocatieve coachen in Nederland zijn Jaap Hollander en Jeffrey Wijnberg die een prikkelende cocktail van humor en uitdaging serveren als de gebruikelijke ondersteunende coachingsstijl onvoldoende effectief is gebleken. DOEL. Versterkt het zelfvertrouwen en de zelfredzaamheid en vergroot de positieve kijk op de situatie. Brengt ruimte en relativering met uiteindelijk oplossing, beweging of acceptatie van het probleem. WERKWIJZE. De coach gedraagt zich als ware hij een nar die de coachee provoceert, uiteraard vanuit een basishouding van positieve acceptatie en waardering. Door absurde verklaringen en onhaalbare oplossingen aan te dragen daagt hij de cliënt uit diens zwakke punten tot in het belachelijke te vergroten. De groteske overdrijving kan niet gek genoeg zijn, hij gebruikt stereotyperingen en vooroordelen, hij brengt chaos in de denkstructuur, pakt onderwerpen die liever vermeden worden toch aan. Zo kan de coachee eindelijk tot de kern komen, de realiteit onder ogen zien en zelf initiatief nemen. Door de combinatie van warm contact, humor, uitdaging en vrije associatie ondervindt de coachee een bevrijding van zijn knellende probleem, de veerkracht blijkt groter dan gedacht. DOELGROEP. Geschikt voor mensen met halsstarrige problemen, die met andere coachingstechnieken niet verholpen konden worden. Lachen om jezelf brengt ontspanning en relativering, en hierdoor kom je sneller tot het wezenlijke probleem en bevrijding van het knellende keurslijf van je hardnekkige patronen. Referenties Hollander, J, & Wijnberg, J. (2006). Provocatief coachen. De Basis. Scriptum Books.
    Gratis
    lees meer

    Ik zet in… Het digitale gesprek

    De huidige tijd van massaal internetgebruik maakt de weg vrij naar digitale coaching. Echter, niet iedere goede coach is ook een goede digitale coach. Het concept met de eCoachPro-methodiek bevat ingrediënten om online communicatie binnen e-mailcoaching effectief vorm te geven. In dit artikel bespreken we twee belangrijke aspecten uit de eCP-methodiek: het analytisch lezen en het strategisch schrijven. Door bewust met deze twee aspecten aan de slag te gaan, maak je het mogelijk om het geschreven woord in online communicatie effectief in te zetten binnen je eigen coachtrajecten.
    1,95
    lees meer

    Ik zet in: De taal van de muzen

    In dit artikel gaan we in op de taal van de muzen, specifiek van de kunstvormen beeldend werken en muziek. De muzen stonden in het oude Griekenland synoniem voor de kunsten. Destijds geloofden ze al dat muziek lichaam en geest in balans kon brengen. Ook in andere culturen duiken de kunsten steeds weer op bij heling en genezing. De Aboriginals gebruikten de klank van de didgeridoo om lichaamsenergie te beïnvloeden, en in Afrika zijn ritme en dans helende rituelen. Jung beschreef de werking van kunst, en liet zijn cliënten mandala’s tekenen als ‘representatie van het onbewuste zelf’. In Nederland is sinds de jaren vijftig van de vorige eeuw de creatieve therapie een vakgebied met eigen opleidingen.
    1,95
    lees meer

    Mannentaal

    Wie zou onderstaande soorten woorden meer gebruiken bij het praten en schrijven; mannen, vrouwen, of allebei evenveel? eerste persoon enkelvoud: ik, mij, mijn eerste persoon meervoud: wij, ons, onze lidwoorden: de, het, een voel-woorden, bijv. blij, droevig, liefde denk-woorden, bijv. omdat, reden, denk Je denkt misschien dat vrouwen meer wij- en voel-woorden gebruiken, maar onderzoek laat hierin geen betrouwbaar sekse-verschil zien. Anders dan je zou verwachten, gebruiken vrouwen meer ik- en denk-woorden. Mannen gebruiken meer lidwoorden, hetgeen vermoedelijk samenhangt met een meer formele, afstandelijke stijl – die, wonderlijk genoeg, wordt gekenmerkt door relatief veel lidwoorden. Dit alles blijkt uit verschillende studies van de Amerikaanse psycholoog James Pennebaker**, die bergen met gesproken en geschreven taal heeft geanalyseerd. Meer ik-woorden weerspiegelen meer zelfbewustzijn, dus misschien is het niet vreemd dat vrouwen daarop hoger scoren: ze doen wellicht meer aan zelfreflectie – of moeten we zeggen tobben en navelstaren***. Over jezelf nadenken kan immers ook ongezond zijn, en misschien verklaart dat waarom dichters die meer ik-woorden gebruiken vaker zelfmoord plegen. Het boeiende van voornaamwoorden en lidwoorden is dat ze, hoewel ze slechts 0,1 % van onze woordenschat vertegenwoordigen, feitelijk meer dan de helft uitmaken van alle woorden die we gebruiken. Alles wat we zeggen en schrijven is ermee doorspekt. Tegelijkertijd zijn dit de woorden waar we het minst over nadenken en waar we ook het minst op letten als we naar anderen luisteren. We letten op de inhoudswoorden – zelfstandige naamwoorden, werkwoorden, bijvoeglijke naamwoorden en bijwoorden. Maar ondertussen zijn er systematische verschillen tussen mensen in het gebruik van de zogenoemde functie-woorden (waaronder ook telwoorden, voegwoorden en voorzetsels), die inhoudswoorden verbinden en organiseren. Juist het gebruik van die woorden kan iets zeggen over de spreker, zonder dat spreker en toehoorder dit beseffen. Naast de genoemde sekse-verschillen blijkt bijvoorbeeld dat mensen die veel lidwoorden gebruiken meer georganiseerd, zorgvuldig en stabiel zijn; ze zijn ook ouder en politiek conservatiever. Hun schrijfstijl is vaak formeel; een stijl die vaker voorkomt bij mensen die weinig roken en drinken, gericht zijn op status en macht, mentaal gezond zijn maar niet erg eerlijk of zelfbespiegelend. Een andere schrijfstijl is de narratieve, verhalende stijl. Die wordt gekenmerkt door het gebruik van woorden als ‘met’ en ‘samen’ en door werkwoorden in de verleden tijd. Mensen met deze stijl zijn extraverter, hebben betere sociale vaardigheden en meer vrienden. De ene stijl is overigens niet per se beter dan de andere: juist flexibiliteit lijkt positief te werken. Dat was althans zo in een studie waar mensen op verschillende dagen schreven over een traumatische gebeurtenis. Mensen die het meest wisselden van stijl gingen het meest vooruit dankzij het schrijven, en dat kwam vooral door veranderingen in het gebruik van persoonlijke voornaamwoorden; ik, hij, wij, zij. Het wisselen daarin wijst erop dat de schrijver dingen van verschillende kanten bekijkt en dat is blijkbaar gezond. Het gevonden verband is correlationeel, dus we weten niet wat oorzaak en gevolg is. We weten dus ook niet of mensen er iets aan hebben als je ze vooraf de opdracht zou geven om met wisselende voornaamwoorden over zichzelf te schrijven. Wie weet worden ze er wel schizofreen van ;). Wél bekend is dat schrijven over traumatische gebeurtenissen op zichzelf al heilzaam is voor mensen; en dat over jezelf schrijven in de derde persoon (hij, zij) zinvol is: het helpt mensen om met wat meer afstand naar zichzelf te kijken. Ook op het gebied van succes en carrière kan het woordgebruik tot op zekere hoogte voorspellen hoe het iemand vergaat. Studenten die hoge cijfers halen blijken bijvoorbeeld minder werkwoorden, minder persoonlijke voornaamwoorden en meer zelfstandige naamwoorden te hebben gebruikt in hun aanmeldingsbrief voor de universiteit. Mogelijk weerspiegelt dat een relatief zakelijk, mannelijk taakgebruik – gericht op ‘dingen’, niet op processen. Ook andere typisch vrouwelijke taalgewoontes lijken mij niet heel handig op de carrièreladder. Zo is de taal van vrouwen minder stellig en meer omslachtig: waar een man zegt ‘zo is het’, dekt een vrouw het af met woorden als misschien, een beetje, denk je niet, eigenlijk. Vrouwen gebruiken ook meer verkleinwoorden: collegaatje, vriendinnetje, baantje. Dames, hou daarmee op! (En heet je Catootje, Sjoukje, Janneke, hou daar ook mee op en verander je naam.) En dan is er natuurlijk nog het gebruik van uitroeptekens: die zijn leuk voor een spontane vrolijke gezellige meid, maar niet voor een vrouw van de wereld. Volgens sommige eindredacteuren mag je zelfs in een heel tijdschrift maximaal één uitroepteken gebruiken. Voor dit hele tijdschrift heb ik die deze keer al gebruikt… Roos Vonk is hoogleraar sociale psychologie aan de Radboud Universiteit Nijmegen. Haar specialismen zijn onder meer: de eerste indruk, zelfbeeld/zelfkennis, autonomie en authenticiteit, sociale beïnvloeding en macht, emoties en motivatie/inspiratie. Ze is auteur van veelgelezen boeken over menselijke gebreken, zoals ‘De eerste indruk’, ‘Ego’s en andere ongemakken’ en ‘Menselijke gebreken voor gevorderden’.   *   www.newscientist.com **  www.scientificamerican.com *** www.roosvonk.nl
    Gratis
    lees meer

    Gedicht

    een taal is soms het leger dat onverwacht ten aanval gaat met zijn soldaten vecht hij zinnen vrij van  klittende verhalen een zin is soms de landkaart die  regelrecht de schatten toont met zijn duiden sluit hij woorden uit die wanhopig dolen een woord is soms het haardvuur dat aangenaam verpozen biedt met zijn vlammen likt hij punten los van repeterende patronen een punt is soms het startschot dat al het antwoord voorrang geeft met zijn echo vult hij gaten op dan gevolgd door stilte (Rob Bartels, juni 2013)
    Gratis
    lees meer

    Taal, poort naar een nieuwe werkelijkheid

    De taal van de bloemen, een diepe zucht, de ultrasone communicatie van walvissen op frequenties die we slechts met heel ingewikkelde instrumenten kunnen oppikken. Voor de Duitse filosoof Gadamer is taal alles wat begrepen kan worden als betekenis. Voor Angelsaksische analytische taalfilosofen als Austin en Russell is taal veel meer verbonden met woorden en hun betekenis. De Franse filosoof Paul Ricoeur ziet taal als de poort tot de werkelijkheid als geheel. Taal verbindt alle betekenissen van een symbool middels een metafoor aan nieuwe betekenissen. In taal komen rationele kennis en een veel grotere werkelijkheid samen. Taal is een hulpmiddel om hoofd, hart en navel te verbinden. En dat vind ik een mooie en ook spannende gedachte.
    1,95
    lees meer

    Dilemma: Word jij lid van deze coachespool?

    Via een recruiter krijg je het verzoek om lid te worden van de coachespool van een bedrijf. Ze bieden een vaste vergoeding van 300 euro per gesprek van anderhalf uur en minimaal vijf trajecten per jaar. De organisatie blijkt een cosmeticafabrikant, waarvan bekend is dat ze gebruik maken van dierproeven en kinderarbeid in lagelonenlanden.   Continuïteit Zakelijk gezien is het erg aanlokkelijk om dit verzoek en de bijbehorende coachingsopdrachten te accepteren. Zeker in deze tijd van economische malaise is het fijn om een grote klant te hebben, die continuïteit in opdrachten kan garanderen. De vergoeding is niet onredelijk te noemen en omdat je in een pool komt, krijg je coachees uit alle geledingen van het bedrijf. Dierproeven? Natuurlijk kun je bezwaar hebben tegen het type opdrachtgever: een cosmeticafabrikant. Die maken luxeproducten, waar je van kunt vinden dat die niet echt nodig zijn. Maar er is wel een markt voor. Dan het feit dat ze gebruik maken van dierproeven. Dieren worden voor zoveel gebruikt. We eten ze, we dragen kleding die van dieren is gemaakt en gebruiken allerlei andere zaken die op dieren zijn getest. Je zou toch niet willen dat ze mensen als proefkonijn gebruiken? Kinderarbeid? Hoe erg is het dat er kinderarbeid wordt toegepast? Het kan geen zwaar werk zijn om voor een cosmeticafabrikant te werken, dus die kinderen zullen vast niet erg te lijden hebben. Bovendien leveren ze een bijdrage aan het gezinsonderhoud. Zouden zij niet werken, dan zou de levensstandaard van henzelf en de familie waar ze uit komen veel lager zijn. Misschien zouden ze zelfs wel van honger omkomen. Dat wil toch ook niemand. En bovendien is het in lagelonenlanden nou eenmaal zo dat iedereen, dus ook kinderen, werken. Daar kan een coach hier in Nederland niets aan veranderen! Verantwoording Het aanbod is verleidelijk. Maar hoe kun je het voor jezelf verantwoorden dat je voor dit bedrijf wilt werken? Ze misbruiken waardevolle grondstoffen om overbodige luxeproducten te maken. Die grondstoffen kunnen ook worden gebruikt om het hongerprobleem in de wereld aan te pakken. Yoghurt, fruit en kruiden zijn om te eten, niet om onder je oksels te smeren of je benen mee te ontharen. Ze testen die overbodige producten op weerloze dieren, die normaliter lekker buiten zouden moeten rondhuppelen of gekoesterd door hun eigenaren. Die dieren worden speciaal gefokt om te voorkomen dat jij en ik uitslag krijgen als we een van de honderden nieuwe smeerseltjes per jaar uitproberen. Zo langzamerhand zouden fabrikanten toch moeten weten welke stoffen schadelijk zijn voor mensen, daar hoef je geen dierproeven voor te doen. En ten overvloede: ze laten kleine kinderen hun producten in elkaar zetten en betalen daar een hongerloontje voor. Daarmee houden ze de achterstandspositie van die landen in stand. Kinderen moeten kunnen spelen en naar school gaan als ze er oud genoeg voor zijn. Ze moeten niet ingezet worden voor het maken van luxeproducten voor rijke landen. Dat geld kun je beter investeren in die arme landen, zodat de mensen daar ook van Maslov 1 naar Maslov 2 en 3 kunnen. En misschien is het nog beter om het geld te besteden aan bewustwording in de rijke landen, welke offers het vraagt om wat onnodige cosmetica op je gezicht en lijf te kunnen smeren. Sustainability Maar toch… Die toekomstige coachees, die hebben gewoon een coach nodig! Als jij het niet doet, dan is er wel een ander, dus wat zou het weigeren van deze opdracht uiteindelijk voor zin hebben? Bovendien, misschien kun je via je coachees het bedrijf wel verbeteren, meer aandacht krijgen voor sustainability. Toch maar doen? Of toch maar niet? Francine ten Hoedt en Philine Spruijt zijn de oprichters van de CoachingCarrousel, auteurs van ‘33 Daverende Dilemma’s voor Coaches’ en ontwikkelaars van de ‘Veertig Vileine Vragen voor …’ reeks. In deze rubriek formuleren ze een dilemma en belichten de vraag vanuit verschillende invalshoeken, zonder het overigens altijd eens te zijn met die invalshoeken. www.coachingcarrousel.com  
    Gratis
    lees meer

    Deelgever: Passie

    Marjan Tolsma en Petra Feenstra zijn twee vrouwen die een duidelijke push hebben gegeven aan mijn levenshouding en beroepscarrière. In mijn contact met hen werd ik me al vroeg bewust dat er ‘andere’ mensen zijn. Mensen die gewoon ook aandacht en warmte nodig hebben en die zeker ook teruggeven, die anders in het leven staan, anders naar de wereld kijken. Zij waren voor mij de ‘allochtonen avant la lettre’, waarbij ik me altijd gewenst en op mijn gemak voelde.  Veel mensen ontweken hen. Ze werden vreemd gevonden, waardoor mensen hen kleinerend aanspraken. Door anderen werden ze eng gevonden en men bleef liever op afstand. Er werd contact vermeden met deze twee meisjes/vrouwen omdat ze anders/verstandelijk beperkt waren. Verbeeldde dit mijn gevoel er niet helemaal bij te horen? Zat er al jong een Florence Nightingale in me? Voelde ik me belangrijk, ik als eenoog in het land der blinden? Drive Het zal een combinatie zijn. Ik weet het niet, als jongetje had ik uiteraard niet het reflecterend vermogen van nu. Maar voor mij is het zeker: zij hebben mij op het spoor gezet van mijn droombaan. Als elfjarig jongetje wist ik: “Ik word leraar op een blo-school, ik ga werken met mongooltjes, debiele kinderen.” Een jargon dat nu achterhaald en uit den boze is, maar toen was het de enige taal die ik kende. Ik ben, met wat omzwervingen, een tijdje dicht bij die droom in de buurt geweest. Ik liep stage in een tehuis voor kinderen met een verstandelijke beperking en ik heb gewerkt in een begeleid-wonenproject met mensen met een licht verstandelijke beperking. Al snel merkte ik echter dat dit niet mijn baan was; ik miste het intellectuele contact, ik miste het kunnen zien van vooruitgang. De werkers in dit werkveld waardeer ik enorm. De volhardendheid om steeds te blijven werken met de beperkingen. Dat is een handicap voor menig professional, in ieder geval was dat zo voor mij. Mijn betrokkenheid bij wie of wat ‘er niet bij hoort’ is echter wel gebleven. Voor mij is het een herkenbaar gevoel; soms overvalt het me, soms weet ik het al voordat ik een situatie inga. Hoor ik hier wel bij? Pas ik wel? Wil ik hier wel bijhoren? Het is een oud verhaal, een gevoelig verhaal en zoals ik nu weet, nog steeds een belangrijke motivatie, een drive in mijn bestaan. Thuis In het werken met mensen met een migranten- of vluchtelingenachtergrond, heb ik mijn verhaal in een bredere, theoretische context kunnen plaatsen. Mijn ‘er-niet-bij-horenverhaal’ is door hun verhalen aan mij teruggegeven, gespiegeld. Het is deze groep die mij een sociaal, emotioneel, doorvoeld en doordacht – een intellectueel – verhaal heeft gegeven over ‘de ander/de vreemde’. In vrijwilligerswerk en bij betaalde banen bij onder andere het Komitee Marokkaanse WAO-slachtoffers, VluchtelingenWerk en de Vrolijkheid kreeg ik theorieën en praktijken voorgeschoteld over wat een context kan doen met je identiteit. Wat geeft ons een gevoel van thuis zijn en wanneer word ik de vreemdeling? Steeds meer werd ik me gewaar dat ik een gevoel van thuis zijn heb als ik in een omgeving ben waar ik mag zijn met al mijn identiteiten. Een sociale omgeving waar ik herkenning voel in mijn persoonlijke diversiteit. Als ik dat werkelijk ervaar, doet mijn identiteit er eigenlijk niet meer toe, kan ik er op zijn minst zelf regie over voeren. Ik leef op in een omgeving die inclusief is, waar mensen erbij horen in alle verscheidenheid. Niet een context van aanpassing, assimilatie, integratie, waar verschil in identiteiten ontkend wordt, maar juist daar waar het verschil vanzelfsprekend is. Fortuin Mijn passie voor inclusief werken ben ik steeds meer vorm aan het geven; beroepsmatig, maar zeker ook onbetaald. Juist ook in het onbetaalde werk, in mijn persoonlijk sociale en fysieke omgeving, zoek ik het en co-creëer ik het. Buurtbewoners, en professionals met passie voor diversiteit, mensen die zich actief inzetten voor een inclusieve samenleving, die heb ik graag in mijn omgeving. Met hen construeer ik sociale situaties waarbij onze interne diversiteit aanwezig kan zijn. Waar we niet alleen het mooie, maar ook het lastige van diversiteit kunnen delen, waar het schurende ook mag zijn, zonder dat er een veroordeling op zit. Mijn passie bruist in het contact met en tussen mensen, die het verschil kunnen en willen dragen. In een omgeving waarin zowel het debat als de dialoog aanwezig is, waar de individuele en de collectieve pijn erkend wordt en er mag zijn, naast het vieren en het plezier. Het mag duidelijk zijn, een inclusieve samenleving is voor mij een soort levensnoodzaak. Het professionele en het persoonlijke zijn daarbij twee onlosmakelijke voedingsstromen, waarin ik de balans en de spanning zoek tussen investeren en ontvangen. Als professional verdien ik mijn brood door mijn kennis en inspanningen te gelde te maken. In het onbetaalde ervaar ik vooral ook het andere loon: sociale, relationele, emotionele en geestelijke beloningen en soms het genot en de kennismaking met niet-westerse keukens. De onbetaalde context profiteert daarbij van mijn vakkennis en ook visa versa. ‘Fortunate with my opportunities’ is een tattoo die ik na een retraite in Thailand, met bamboe en in het oud Thais, op mijn schouder liet tatoeëren. Ik ervaar regelmatig mijn fortuin, de wereld biedt mij veel kansen, mogelijkheden en geschenken. Daarin voel ik een mooie verplichting om ook iets voor de wereld te doen, daar profiteer ik weer van, als onderdeel van de wereld. Ik draag als persoon, die onlosmakelijk verbonden is met de professional in mij, graag bij aan sociale omgevingen waar het verschil schuurt en bloeit.  Marten Bos is professioneel begeleider en adviseur voor mens en organisatie, geïnspireerd door de kwaliteit en de kracht van diversiteit, met aandacht voor de wisselwerking tussen het individu en de wereld. www.martenbos.nl  
    Gratis
    lees meer

    Schrijf je in voor de nieuwsbrief en blijf op de hoogte!

    Congres Positieve Psychologie

    Thema: Dynamiek in Relaties

    Datum: 29 november 2019
    Locatie: De Reehorst, Ede

    Informatie & aanmelden »