logo-professioneel-begeleidenlogo-professioneel-begeleiden
Filters
  • Alle artikelen

    1|...|153|154|155|...|558

    Redactioneel: Kletskoek

    Alles wat met brein en bewustzijn te maken heeft is hot. Wat veelbesproken is geeft aanleiding tot mythes. Mythes over de werking van ons brein zijn er vele. Zo hoor ik op bijeenkomsten van professionele begeleiders opvallend vaak praten over het belang van multitasken en de waarde van intuïtie. Er passeren mooie verhalen en fraaie opvattingen, zeker, maar zijn ze ook waar? Zo hoorde ik onlangs een collega enthousiast betogen dat vrouwen beter kunnen multitasken dan mannen, en dat vooral jongeren er tegenwoordig heel erg goed in zijn. “Multitasken kun je leren”, zo beweerde zij vol vuur, “en dat is maar goed ook want in de toekomst zullen we nog sneller moeten leven en nog veel meer dingen tegelijk moeten kunnen dan nu al.” Het spijt me voor haar en alle andere gelovigen, maar het is onzin. Of vriendelijker gezegd: een mythe. Multitasken bestaat niet (zie bijvoorbeeld Ophir, 2009. Toffanin, 2009). Je snel achter elkaar op iets anders richten wel, maar ook daar moet je mee oppassen. Als je dat te veel doet word je daar (tijdelijk) dommer van. Ook al ben je er nog zo goed in, snel van focus wisselen gaat onherroepelijk ten koste van je aandacht. Wie iets wil leren - of een bepaalde taak echt goed wil uitvoeren - zal het tempo drastisch moeten verlagen en zich toch echt moeten concentreren. Maar we kunnen toch meer dingen tegelijk? Jazeker, ik kan tegelijk mijn auto besturen en naar muziek luisteren. dat is geen probleem. Dat komt omdat autorijden en muziek beluisteren door verschillende hersencentra worden aangestuurd. Maar het gaat mis als we bijvoorbeeld handsfree willen bellen en rijden. Omdat het een ten koste gaat van het ander komen daar maar al te vaak ongelukken van. Een hele mooie mythe is ook die over de schoonheid – zelfs de diepe waarheid – van onze intuïtie. Intuïtie is iets heel moois, iets mysterieus ook, waar we naar moeten leren ‘luisteren’. Het is, zo hoorde ik eens in een workshop, ‘ons diepere ik’. Kletskoek. Uit divers onderzoek wordt duidelijk dat wat wij intuïtie noemen berust op patroonherkenning en op de indruk die concrete ervaringen op ons maken (zie bijvoorbeeld Dijksterhuis, 2007. Dijksterhuis & Aarts, 2010. Glöckner & Witteman, 2010). Directe ervaringen zijn zonder twijfel krachtig, maar ze zijn ook heel beperkt. Het is daarom niet verstandig om ze aan te zien voor zoiets groots als ‘de waarheid’. En dat gebeurt maar al te vaak. Mijn vraag is nu: Wat doen wij als begeleiders? Blijven wij in deze en andere mythes over brein en bewustzijn geloven en ze zelfs verspreiden? Of nemen we gas terug en gaan we echt aan de studie? Mocht uw keus vallen op de laatste optie dan kan ik De onzichtbare gorilla: Selectieve waarneming en valse intuïtie van Christopher Chabris en Daniel Simons van harte aanbevelen! Sijtze de Roos is geregistreerd supervisor, leersupervisor, docent supervisiekunde (LVSC), certified coach (St!R) en TvC-redactielid. Bronnen: Dijksterhuis, A. &. Aarts, H. (2010). Goals, attention, and (un)consciousness. Annual Review of Psychology, 61, 467-410. Glöckner, A. &. Witteman, C. (2010). Foundations for tracing intuition: Challenges and methods. New York: Psychology Press. Ophir, E., Nass, C. & Wagner, A.D. (2009). Cognitive control in media multitaskers. Psychological and cognitive sciences, 15583-15587. Toffanin, P. (2009). Brain economics: housekeeping routines in the brain. Groningen: UvG
    Gratis
    lees meer

    De praatstok en de veer: Een interview met Paul Postma

    Volgens Postma is het ‘reptielenbrein’ nog steeds het centrum dat ons biologisch stuurt. Ook managers, CEO’s en alle anderen op de werkvloer. Dit standpunt legt hij uit in zijn boek Het Breinboek voor managers. In essentie komt het erop neer dat gezien de werking van het brein, je als manager het gedrag van je werknemers goed moet bestuderen, zodat je iedereen op de juiste plek krijgt en houdt. Dat doe je door de patronen van ieders oude neurale systemen te leren herkennen, daarmee rekening te houden en erop te sturen. Veranderen kun je ze toch niet. De basis van ons gedrag vanuit dat oudste stukje hersenen blijft nog steeds: seks, geld en macht, maar aangezien we na de oerknal ook een cortex en een limbisch system hebben ontwikkeld, zijn er variaties op de oerinstincten te bedenken. Geen coaching op gedrag, talent of loopbaanontwikkeling, maar simpelweg de werking van het brein van je medewerkers analyseren en daarmee anticiperen op hun gedrag om het gewenste effect te krijgen.
    1,95
    lees meer

    De manager als breincoach

    Het gedrag van medewerkers is een van de belangrijkste succesfactoren bij het behalen van organisatieresultaten. Daarentegen is datzelfde gedrag de meest onvoorspelbare factor in het geheel. Geen wonder dus dat managers zoeken naar manieren om er vat op te krijgen. Hoe kun je als leidinggevende je medewerkers het gewenst gedrag laten vertonen? Kennis van het brein helpt om gerichte stappen te zetten op weg naar gedragsverandering.
    1,95
    lees meer

    Lezerscolumn: Gevoelige snaren

    Sinds een week of zes speel ik weer gitaar. Ik voel mij weer jong, vrolijk en veelbelovend. En dat ondanks het moeizame leerproces! Ik ben de routine en de soepelheid in mijn handen kwijt en moet weer eelt kweken op de vingertoppen. Een dvd met een op breinkennis gebaseerde lesmethode houdt mij enthousiast. Volgens de leermeester is gitaar spelen voor 90% hoofd- en voor 10% handwerk. Het hoofd moet het getokkel geautomatiseerd zien te krijgen en dat betekent: oefenen, oefenen, oefenen. Pas bij eindeloze herhaling worden er nieuwe hersenwegen aangelegd die voor gemak en souplesse zorgen. Bij mijn coachopleiding was dat anders. “En, wat voor weer is het bij jou vandaag van binnen? Coach vanuit je hart, wat voel je nu? En waar voel je dat?”, waren de kreten. Mijn invoelingsvermogen moest binnenstebuiten gekeerd om in staat te zijn de zielenroerselen van de cliënt op waarde te kunnen schatten. Wroet, graaf, ga dieper en daal verder af! Maar daar veranderde niets mee. Niet van buiten en niet van binnen. Noch bij mijzelf, noch bij de ander. Ik kreeg stellig de indruk dat al dat ‘gevoelswroeten’ averechts werkte. Vooral ook vanwege de enorme hoeveelheid emotioneel restafval die bij groepsleden vrijkwam na menige oefensessie. Volgens sommigen ruimt dat op. ik heb mijn twijfels. In een van de eerste ‘breinboeken’ die ik las vond ik bevestiging. Introspectie is minder eenvoudig dan we denken en werkt vaak averechts omdat het nu eenmaal oude gebaande, vaak negatieve, (neuronale) paden bewandelt. Terwijl het er nou juist om gaat nieuwe, positieve routes aan te maken. Briljant…, maar terug bij af! Want veranderen, hoe doe je dat? Antwoord: oefenen, oefenen, oefenen! Alleen dan maakt je brein nieuwe bedrading aan met alle gevoelsveranderingen van dien. Het is net als met leren gitaar spelen. Oefening baart kunst… en eelt. Voor mij is coachen zonder breinkennis nog steeds denken dat de zon om de aarde draait. Het aanleren van nieuwe dingen (ook gedrag) gaat via het brein en niet via de onderbuik. Nieuwe handelingen vragen om een nieuwe plek in de hersenen en de weg naar die nieuwe plek wordt langzaam aangelegd, stukje bij beetje. Niet achterom, maar vooruit kijken helpt je verder: Waar wil ik heen? Wat wil ik bereiken? Hoe kom ik daar? Breinkennis is daarbij essentieel en het gaat allemaal veel makkelijker naarmate je er meer plezier aan beleeft. Ook dat ligt diep verankerd in het brein. Ik ga lekker gitaar spelen en heel veel oefenen. Holger Tlomaczewski is coach, trainer en adviseur op het gebied van persoonlijke effectiviteit en teamsamenwerking. www.dreamteamcoaching.nl, www.teamfabriek.nl (online per 1 oktober 2011)
    Gratis
    lees meer

    Issue: Overpeinzingen voor de coach

    Volgens Judge en Cowell (1997) is het aantal traditionele human resource adviesbureaus dat coaching aanbiedt sinds 1990 sterk gestegen, al werd het daarvoor ook al aangeboden. In deze analyse van de stijging van coachingsactiviteiten worden de eenpitters die coaching aanbieden op eigen titel zelfs nog buiten beschouwing gelaten. Is er daadwerkelijk vraag naar zoveel professionals?
    1,95
    lees meer

    Ik zet in… Ademhaling en sport als instrument in coachingstrajecten

    Rustig leren ademen en gericht sporten kunnen bijdragen aan het realiseren van de coachdoelen. ‘Ik merk dat mijn coachingstrajecten aan kracht winnen als coachees naast de coachingsgesprekken ook aan hun fysieke conditie werken.’
    1,95
    lees meer

    …Geproefd: Socratisch coachen

    Bij het inladen van de emailberichten valt de nieuwsbrief van het Tijdschrift voor Coaching in de bus. Zoals gebruikelijk lees ik deze eerst diagonaal... Mijn oog valt op de in de proeverij aangeboden Intensieve Training Socratisch Coachen. Als professioneel coach en docent filosofie was dit bericht een dubbel schot in de roos van mijn referentiekader! Onmiddellijk klikte ik op de knop ‘lees verder’, om enige minuten later mijn motivatieschrijven door te sturen met een muisklik op ‘verzenden’. Een paar weken later ontving ik de uitnodiging om de training te volgen. Een training van vier volle en ja, intensieve dagen…
    1,95
    lees meer

    En nu? Waarheen leidt de weg?

    Joris, een negentienjarige leerling met een autistische stoornis, valt sinds 2009 onder mijn zorg als leerlingbegeleidster/coach. Hij is nu twee jaar bezig met het traject mbo1-diplomering op een school voor zeer moeilijk opvoedbare kinderen met een langdurig-zieke-kinderenstatus. Het ziet ernaar uit dat hij zijn mbo-diploma gaat halen. Een belangrijk onderdeel van het uitstromen binnen ons voortgezet onderwijs is je oriënteren op de toekomst en een keuze maken: Welke beroepsopleiding ga ik volgen? Op welk niveau en waar ga ik deze volgen? Dit proces loopt niet echt soepel bij Joris. Hij gaat van links naar rechts en van boven naar beneden. Hij heeft geen reëel zelfbeeld en schat zichzelf hoger in. Joris weet vooral wat hij niet wil, maar kan heel lastig aangeven wat hij wel wil. Er zijn al zeer veel beroepen de revue gepasseerd en ook al een aantal opleidingslocaties. Hij wil kapper worden, ict’er, helpende zorg en welzijn, basismedewerker mode/maatkleding en signmaker. Hij kan geen keuze maken. Hij weet dat hij iets wil met mode, media of ontwerpen. Ook wil hij buiten onze regio studeren. Dit heeft echter veel gevolgen voor hem, vooral financieel. Hij heeft nog geen recht op studiefinanciering en zou alles zelf moeten bekostigen. Joris en ik hebben op regelmatige basis gesprekken, ongeveer een keer per maand, soms vaker. En ondanks onze gesprekken is Joris niet echt verder gekomen in het maken van een keuze of het nemen van een beslissing. Hij wil iedere keer de beslissing aan mij overlaten: “Wat vind jij dat ik moet doen? Welke opleiding past het beste bij mij denk je?” Deze keuze wil en ga ik niet voor hem maken natuurlijk. Hij lijkt geen beslissing te durven nemen en laat het van allerlei factoren afhangen. Ik zit nu eigenlijk ook vast en krijg hem niet verder in beweging, ondanks afspraken die we al gemaakt hebben. Soms hakt Joris de knoop door, maar komt hier naderhand op terug en dan zijn we weer terug bij af. Hoe kom ik als leerlingbegeleidster/coach verder met deze leerling
    1,95
    lees meer

    Conflictcoaching: Syndroom van Asperger

    Als conflictcoach krijg je te maken met mensen die stress ervaren en in de conflictsituatie onwenselijk gedrag vertonen, gevoed door argwaan, wantrouwen en beeldvorming. De vraag die daarbij steeds rijst is of het conflict de oorzaak is van bepaald gedrag of juist een symptoom van een persoonlijkheids- of andere stoornis. Hoewel een coach geen diagnose kan stellen, is het van belang voor de bemiddeling om alert te zijn op andere mogelijkheden dan conflictgedrag. In dit artikel bespreken we een casus over een medewerker met het Syndroom van Asperger.
    1,95
    lees meer

    Schrijf je in voor de nieuwsbrief en blijf op de hoogte!

    Congres Positieve Psychologie

    Thema: Dynamiek in Relaties

    Datum: 29 november 2019
    Locatie: De Reehorst, Ede

    Informatie & aanmelden »