logo-professioneel-begeleidenlogo-professioneel-begeleiden
Filters
  • Alle artikelen

    1|...|225|226|227|...|575

    De Weg

    In dit onderdeel van Ontmoeting vertellen begeleidingskundigen over wat hen maakte tot wie zij zijn. Via welke weg kwamen ze in het vak terecht? Wat waren beslissende kruispunten? Welke ontmoetingen, reisgenoten, films, beelden of boeken waren belangrijk? En waren er ook dwaalwegen? ‘Mijn professionele weg is als een trektocht: ik ben nieuwsgierig, test graag grenzen, zoek naar samenhang en onderzoek de gelaagdheid van de werkelijkheid. Ik benut kansen en creëer kansen’, aldus emeritus hoogleraar André Wierdsma in deze aflevering van De Weg.
    lees meer

    ‘Uit de verstarring komen geeft ruimte’

    Begeleidingskundigen houden zich bij uitstek bezig met veranderingsprocessen bij mensen, teams en organisaties. Trauma’s kunnen zo’n veranderingsproces echter in de weg staan. De redactie sprak met Margriet Wentink, eigenaar van Interakt te Tiel, een bureau dat zich richt op traumabehandeling. Ruimte maken voor het verwerken van trauma’s betekent bij haar: de weg weer vrijmaken voor levensenergie. Op welke wijze creëert zij ruimte door het verwerken van trauma’s?
    lees meer

    Ruimte maken als vitaliserend leerproces

    De auteur zet uiteen hoe hij zich gedurende zijn loopbaan steeds meer bewust is geworden van twee benaderingen die kunnen worden gebruikt bij leer- en veranderingsprocessen. Hij realiseerde zich dat er allerlei verandervragen zijn die niet met een ontwerpplan op te lossen zijn. Daarom is hij zich gaan professionaliseren in het werken vanuit de ontwikkelbenadering. Als professional is hij steeds gericht op ruimte maken en de regie houden in veranderings- en begeleidingprocessen.
    lees meer

    Ruimte voor spel

    Binnen de Masteropleiding Begeleidingskunde in Rotterdam en Nijmegen gebeuren mooie en ontroerende dingen, aldus de auteur. Jaarlijks levert men een bijdrage leveren aan de leerlijn begeleidingskundig handelen, waarbij de (volwassen) studenten een ‘speelse’ werkvorm ontwikkelen en inzetten in het kader van het vooronderzoek van hun afstudeeropdracht. Volgens de auteur bevatten het spel en de muzen een eigenaardige, zelfs geheimzinnige kracht. Hoe kan men deze kracht aanwakkeren in het serieuze werk van begeleidingskundig handelen?
    lees meer

    Gelaagde ruimte

    ‘Als begeleidingskundige wordt mij geregeld gevraagd of ik mijn werk als grafisch ontwerper niet mis – een vraag die verwijst naar een schijnbaar opmerkelijke cross-over. Zelf ervaar ik die als een natuurlijke beweging van het ene ontwerpdomein naar het andere. Tegenwoordig werk ik nog steeds vanuit dezelfde attitude en principes als destijds in mijn rol als ontwerper’, aldus de Groningse begeleidingskundige Ferry Wilting in zijn column. ‘De kunst is om ook stil te staan bij de innerlijke wereld. Het blijkt namelijk dat de geleefde ruimte veelal de minste aandacht krijgt. Dat geeft te denken’, besluit hij.
    lees meer

    Reflectieve ruimte maken met vragen

    In dit praktijkgerichte artikel verkennen de auteurs de relatie tussen vragen en de reflectieve ruimte in een-op-een begeleidingssituaties. De hoofdvraag is: hoe kun je met vragen stellen de ruimte zodanig beïnvloeden, dat er geleerd wordt? Voortbouwend op ideeën uit de experiëntiële psychotherapie onderscheiden de auteurs een vijftal verschijningsvormen van de reflectieve ruimte. Per subruimte benoemen zij kenmerken en signalen en verschillende typen vragen die passend zijn om de coachee in elk van de ruimten te stimuleren en begeleiden.
    lees meer

    Op het randje (volledige uitgave, 9 artikelen)

    Als begeleiders werken we met personen en groepen op kwetsbare momenten. Dat legt de lat hoog. Alleen het allerbeste en professioneelste is goed genoeg. Cliënten zijn ten slotte geen ‘proefdieren’. En tegelijkertijd zijn ze dat ongewild natuurlijk wel. Elke begeleider neemt intuïtief weleens een afslag waar hij of zij eigenlijk geen uitgewerkte methodische notie bij heeft. Soms is dat goed, als de intuïtie of het hart betere aanwijzingen geeft dan de methode. Maar het kan ook een lelijke miskleun betekenen. Om met cabaretier en filosoof Tim Fransen te spreken: ‘Ik stuntel dus ik ben.’ Jonge adviseurs, coaches en begeleiders kunnen hun vak sowieso niet leren zonder vlieguren te maken. Dat kan maar deels onder de hoede van mentoren. Het zijn de geslaagde en de mislukte experimenten, vaak over de rug van cliënten, die tot de grootste professionele groeisprongen leiden. Ga maar na in je eigen loopbaan. Soms volg je wel een methode, maar word je anders begrepen of aangevoeld dan je beoogd had en gaat het mis. En wat te denken van adviseurs en trainers die voor miljoenen aan veranderprogramma’s ‘uitrollen’ in organisaties, wat nauwelijks meer teweegbrengt dan BOHICA (ofwel ‘Bend over, here it comes again’) en cynisme? Wel goed onderbouwd en zeer gelikt uitgewerkt, natuurlijk. Wat is dan eigenlijk ‘professioneel’ of ‘op het randje’? Wim T. Schippers stelde onlangs dat vernieuwing nooit ontstaat vanuit professionals. Die blijven altijd binnen hun aangeleerde en gestolde succesframes opereren. Het zijn de amateurs, buitenbeentjes en buitenstaanders die vernieuwing brengen. Zo blijkt hardlopen, dansen of lichaamswerk soms effectiever dan praten. Het opstellingenwerk komt van Bert Hellinger, een filosoof. Luisteren met het hart of mindfulness is soms effectiever dan analyseren. Maar soms hebben experimenten dramatische gevolgen, zoals bij elektroshocktherapie of de sensitivitytrainingen uit de vorige eeuw. Wat is dus eigenlijk ‘het randje’ en wie bepaalt dat? Wat is het verschil tussen over het randje - dus fout en stout - en het sociaalwenselijke buiten de lijntjes kleuren en out of the box-denken? Of het verschil tussen je aan professionele normen houden en braaf binnen de lijntjes kleuren? Toch hebben we allemaal sterke normatieve opvattingen als het om begeleiden gaat en vinden we dat professioneel normbesef belangrijk is. Kortom, dit nummer gaat over het spanningsveld tussen ethiek en experimenteren. Wat gebeurt er bij onze klanten en onszelf, op ’t randje van voorspelbaar, veilig en ‘bewezen’, en van grensverleggend en soms grensoverschrijdend uitproberen? Paul Kloosterboer

    lees meer

    Op het scherpst van de snede

    In dit artikel beschrijft de auteur twee spannende momenten in een adviesopdracht. Hij komt daarbij, in het heetst van de strijd, als begeleider voor een fundamentele keuze te staan: waarom doe ik in de ene situatie een stap naar voren en in de andere een stap naar achteren? De context is een faculteit op een universiteit waar de samenwerking en cohesie tussen hoogleraren onder druk staat. Hij sluit af met enkele werkende principes die helpen als het echt spannend wordt.
    lees meer

    Coaching en psychotherapie

    Er is veel overlap tussen begeleiding door een coach en het ondergaan van psychotherapie. In beide gevallen gaat het meestal om een-op-eencontacten die persoonlijk zijn. Het grootste verschil is waarschijnlijk de indicatiestelling: naar een coach gaan mensen om (nog) beter te worden, hun presteren en/of hun werkplezier te vergroten. In de regel vormt een psychische stoornis de indicatie voor psychotherapie. In dit artikel probeert de auteur over de grenzen van beide professies heen te kijken, om beide beroepsgroepen een breder perspectief op het eigen werk te bieden.
    lees meer

    ‘Vol naar binnen en naar buiten snijden’

    De auteurs gingen voor deze aflevering in gesprek met Morten Hjort, sinds twee jaar directeur van Phoenix Opleidingen. Hij neemt ons mee in zijn gedachten over begeleiden ‘op het randje’ en wat dit voor zijn werk als begeleider betekent. Hij geeft aan dat je soms liefdevol een baksteen moet gooien om illusies te doden. Waarbij het essentieel is dat je dat met mildheid doet. Zo niet, dan beland je in een overdrachtspatroon.
    lees meer

    Schrijf je in voor de nieuwsbrief en blijf op de hoogte!

    Op weg naar ruimte en vrijheid

    Crisis als aanleiding om inzicht te vergroten in (je) identiteitswerk

    Datum:
    Locatie:

    Download gratis deze white paper