Alle artikelen - Abonneer je nu!
EXAMENS 2008-01 Volledige uitgave
INHOUD EXAMENS 200-01 maart 2008 Een 5D-strategie tegen werkstukfraude Het plegen van plagiaat Maurice de Volder, George Moerkerke, Fred de Roode Het centraal schriftelijk en praktisch examen (cspe) Een geschikte examenvorm voor het vmbo Erna van Hest, Rixt Zeelenberg en Piet Dietvorst Gastcolumn Competent Fred de Roode De quotiëntregel Een nieuwe scoringsmethode voor meerv oudige keuzevragen Hans Vos en Anne-Marie de Graaf Uit de praktijk Digitale innovatieve vraagvormen: verslag van een studiemiddag Ab van Beek Gezien en gelezen De vele gezichten van assessment op www.expand.nl Inge van de Veerdonk Toetsend leren voor flexibel remediatie-onderwijs Bijspijkeronderwijs Dirk Tempelaar, Bart Rienties en Maarten van Wesel Terecht of niet? IJspegel: over optimale examencondities Henk van Berkel Literatuur Agenda Wie zijn wij? Verenigingsnieuws Wisseling Een tijdschrift runnen is geen sinecure, zeker een Nederlandstalig tijdschrift niet. Er zijn lezers die interessante bijdragen willen lezen, er is een vereniging waarvoor het tijdschrift een belangrijk visitekaartje is, er is een uitgever die een hoge omzet wil bereiken, er zijn auteurs die moeten worden begeleid, er is een redactie die moet worden gecoördineerd en er zijn redactiewerkzaamheden. Dit alles dient belangeloos, als een soort vrijwilligerswerk, te geschieden, want geen enkel tijdschrift is een financiële vetpot. Met andere woorden, een tijdschrift valt of staat met de kwaliteit van de redactie. Daarom breken er altijd spannende tijden voor een redactie aan wanneer er een wisseling van de wacht plaatsvindt in de hoofdredactie. En dat staat EXAMENS te gebeuren. Een van de beide hoofdredacteuren, Ton Luijten, neemt met ingang van dit nummer afscheid en dr. Annemarie de Knecht-van Eekelen neemt het stokje over. Ton Luijten, voormalig plaatsvervangend directeur van het Cito, behoort tot een van de oprichters van dit tijdschrift. Hij trad als eerste toe tot de redactie, nu ongeveer 4,5 jaar geleden, werd meteen hoofdredacteur, en kende als geen ander de examenwereld. Hij was op de hoogte van trends in examens, wist artikelen te ontlokken en was tevens een goed representant van de redactie op talloze symposia en congressen. Daardoor werd hij zeer waardevol voor de redactie. Ton Luijten heeft ook andere interesses naast een beroepsmatige interesse in examens. Hij is van huis uit neerlandicus en mede daardoor publiceert hij gedichten en schrijft hij, onder pseudoniem, columns. Hij publiceerde zelfs een heuse detective. Hij is een veelzijdig mens en de redactie is hem veel dank verschuldigd. Maar de continuïteit is gewaarborgd. Tegelijk met het vertrek van Ton Luijten treedt Annemarie de Knecht aan als hoofdredacteur. Terzijde: het is de lezer misschien opgevallen dat EXAMENS twee hoofdredacteuren heeft. Het tijdschrift is daarmee uniek. Annemarie de Knecht heeft ook een Cito-verleden: zij was hoofd van Cito Internationaal. Zij kent dus ook alle ins en outs van de examenwereld. De redactie mag dan wel zijn gewijzigd, maar er staat een vernieuwde groep redactieleden klaar die de komende jaren zal zorgen dat EXAMENS een tijdschrift blijft dat zal bijdragen aan de verhoging van de kwaliteit van examens.
€ 6,95EXAMENS 2007-04 Volledige uitgave
INHOUD EXAMENS 2007-4 december 2007 Assessment getoetst: nieuwe evaluatievormen en studieaanpak, David Gijbels en Gert Vanthournout Tentamens tandheelkunde: een experiment met beeldschermtoetsing, Silvester Draaijer, Denise van Diermen, Michel Jansen en Jaap Buis Persoonlijke vakbekwaamheidscertificaten uitgereikt, Jan Jacobs en Annemarie de Knecht-van Eekelen Taken van KCE naar inspectie: wat doet het ministerie en hoe reageert het veld?, Annemarie de Knecht-van Eekelen en Ad de Jongh Zelfsturende kappersleerlingen kijken in de spiegel, Wendy Kicken en Saskia Brand-Gruwel Ervaringen met CitoTester, Mark Martinot en Henny Tax Redactioneel Uit de praktijk Terecht of niet...? Gastcolumn Wie zijn wij? Agenda Literatuur Gezien en gelezen NVE Drie zessen of meer lessen? In het veel genoemde rapport van de Onderwijsraad over de hoogst noodzakelijke verbetering van het onderwijspeil in het voortgezet onderwijs, zoomde de complete dagbladpers in op het voorstel over de examencijfers. Leerlingen die op het eindexamen een onvoldoende halen voor Nederlands, Engels of wiskunde zouden geen diploma moeten krijgen. Toen minister Plasterk hierover naar zijn mening werd gevraagd reageerde hij met de opmerking dat een dergelijke maatregel zou leiden tot ‘dramatische consequenties’. Hem was kennelijk door vooruitstrevende onderwijskundigen ingefluisterd dat bij een dergelijke regeling de helft van alle examenkandidaten havo en vwo zou zakken. Andere, meer behoudende onderwijsonderzoekers trokken dat in twijfel waarop de minister vervolgens te kennen gaf het hele plan van de Onderwijsraad nog eens ‘rustig te zullen bekijken’. Jammer voor Doekle Terpstra die namens de hbo-raad meedeelde wel wat te zien in zo’n maatregel en dus de minister adviseerde het voorstel over te nemen. Fijn voor het Landelijk Aktie Komitee Scholieren (LAKS) dat zijn kritiek alom verspreidde en het plan van de Onderwijsraad als ‘symboolpolitiek’ aan de kant schoof. Volgens het LAKS was dit niet de manier om het probleem van de aansluiting tussen voortgezet en hoger onderwijs op te lossen. En misschien was hun reactie zo gek nog niet. Naar mijn stellige overtuiging werd Plasterks reactie ingegeven door een andere overweging. Hij hield die echter zorgvuldig voor zich omdat die in de examenwereld van het voortgezet onderwijs wat minder populair is. En dat is het gevaar van normverlaging. Dat verschijnsel bestaat zolang leraren optreden als examinatoren en dus hun eigen leerlingen beoordelen, ook bij het centraal examen. Het is een onlosmakelijk gevolg van het ontbreken van absolute normen die dus ‘verschuifbaar’ of ‘manipuleerbaar’ zijn zowel door examencommissies als door individuele leraren-examinatoren. In die context is een dergelijke maatregel een papieren maar niet ongevaarlijke tijger. De eis van de drie voldoendes voor de drie genoemde vakken kan immers gerealiseerd worden zonder enige vorm van onderwijsverbetering. Niet de leerlingen zelf maar de examinatoren doen hun best om aan de gewenste norm te voldoen. Is dat zo’n vreemde veronderstelling? Leraren zijn er immers om leerlingen verder te helpen. Een goede leraar is een leraar met veel geslaagde leerlingen. Niets menselijks is de leraar vreemd. En met kwaadwilligheid heeft dat niets van doen. Maar dat alles helpt het onderwijs geen stap verder. Om een werkelijke verbeteringsslag in het onderwijs te maken, zijn de aanbevelingen van de onderwijsraad voor de langere termijn van meer belang. Kort samengevat gaat het daarbij om ‘meer over minder’, dat wil zeggen: meer diepgang bij minder examenvakken. En ook om de zorg voor een cursusprogramma waarin het voorgeschreven lesrooster ook daadwerkelijk gehaald wordt. Eveneens om de zorg voor goed gekwalificeerde docenten. Dat alles is niet opzienbarend, maar wel noodzakelijk en een kwestie van langere adem. Onderwijsverbetering bereik je niet zo maar met een eenvoudige cijfermatige ingreep. Examencijfers komen helemaal aan het einde van het proces. De vraag is: wat zit er achter een vijf of een zes? Mijn conclusie: Plasterk heeft gelijk de aanbeveling van de Onderwijsraad betreffende de aanscherping van de exameneisen voor havo en vwo op dit moment niet over te nemen. Liever meer en betere lessen dan de eis van de drie zessen.
€ 6,95
