Hieronder kunt u inloggen op uw account bij ProfessioneelBegeleiden.nl en uw favoriete uitgaven/artikelen (gratis) downloaden!
> Heeft u nog geen account?
Klik hier om u gratis te registreren!
‘Wat doet een toegepast psycholoog eigenlijk?’ Ik ben vast niet de enige die op die vraag regelmatig een haperend antwoord geeft. Want wat dóet een toegepast psycholoog nou eigenlijk precies? Het thema van dit eerste vakblad Toegepast Psycholoog onder leiding van een professionele redactie is niet voor niets ‘identiteit’. Identiteit is ‘Het eigen karakter van een persoon of groep”. En als er iets is waar de beroepsgroep (hbo) toegepast psychologen - kortweg TP’ers - mee worstelt, dan is het wel onze identiteit. Voor die worsteling zijn veel oorzaken te vinden, die mij inmiddels duidelijk zijn geworden in de afgelopen 2,5 jaar van mijn voorzitterschap. Laten we ten eerste niet vergeten dat het echt een jong beroep is. Daardoor hebben we te maken met onbekend maakt onbemind, met alle consequenties van dien. De psychodiagnostisch werkers zijn er bijvoorbeeld al meer dan 50 jaar en die hebben er ook decennia over gedaan om zichzelf op de kaart te zetten. Als voorzitter is mijn belangrijkste taak om aan een sterke positionering te werken. En dus houd ik me o.a. bezig met de strijd voor de bekostiging van TP’ers in de GGZ. Samen staan we sterk en daarom is het belangrijk om als beroepsvereniging veel leden te hebben. We zoeken manieren om laagdrempeliger verbinding te maken door gastlessen overwerk en loopbaan aan te bieden aan de opleiders, zodat bijna afgestudeerden in aanraking komen met de NBTP. Maar ook het overleg met de Hogescholen over een scherpere profilering en aansluiting op de arbeidsmarkt is belangrijk, zodat die toekomstig afgestudeerden wél makkelijk antwoord kunnen geven op de vraag wat ze doen en kunnen. Zo werken we dus aan een versteviging van de identiteit. Wij hebben er daarom voor gekozen om ook het congres op 29 mei daar over te laten gaan, zodat onze professionals sterker, scherper en meer geïnspireerd raken. Veel van de vragen die wij krijgen gaan over “De Arbeidsmarktpositie van de Toegepast Psycholoog”. Verderop in dit vakblad kun je iets lezen van waar de NBTP momenteel allemaal mee bezig is. Een groot verschil met veel andere beroepsverenigingen is dat daar heel veel bestuursleden zijn, met allemaal een eigen taak. Het NBTP-bestuur bestaat nog steeds uit een kleine club mensen, maar daarmee hebben we al wel heel wat voor elkaar gebokst! Toch kunnen we altijd meer hulp gebruiken. Misschien is het iets voor jou? Zelf doe ik dit vrijwilligerswerk omdat ik er iets voor terug krijg: ontmoetingen met nieuwe mensen en nieuwe ervaringen waar ik van leer. Ik ben er dan ook groot voorstander van dat vrijwilligers vooral dat moeten doen waar ze energie van krijgen. Omdat je al goed bent in iets, maar dat niet terugziet in je werk. Of omdat je wilt groeien en nieuwe competenties op je cv wilt kunnen zetten. Dat kan allemaal bij de NBTP! We kunnen namelijk zoveel hulp gebruiken dat er voor iedereen plek is. Misschien kan je goed organiseren, ben je handig in vormgeving, is taal je ding… Eenmalig, een paar keer per jaar of structureel. We zoeken de juiste plek voor je. Koop een ticket voor het congres, meld je aan voor de ALV in de ochtend van 29 mei of zoek op een andere manier contact en verstevig je identiteit als Toegepast Psycholoog. Heel veel plezier met dit vakblad en blijf gezond! Hartelijke groet, Mieke van Herk, Voorzitter NBTP Wat is de invloed van je werk op wie je bent? Uit een korte peiling in de LinkedIn-groep NBTP blijkt dat voor de helft van de respondenten werk van (grote) invloed is op het zijn. Maar wie ben je eigenlijk als TP’er? Al tijdens de eerste redactievergadering merkten we hoe lastig de TP’er te omschrijven is. Het onderwerp voor deze uitgave van het vakblad Toegepaste Psychologie was dan ook snel gevonden: identiteit. Toch vond ik dat best spannend, want zou de vraag wie de TP’er is eigenlijk wel te beantwoorden zijn? Kijkend naar de artikelen in dit vakblad wordt direct helder dat de zorgen hierover onnodig waren. Want ja, de sectoren waarin TP’ers terecht komen zijn divers, en ook de werkzaamheden lopen flink uiteen. Maar wat alle TP’ers met elkaar delen is een vat vol breed inzetbare competenties. Laurens Ekkel verwoordt dit prachtig in het artikel ‘Wie is de toegepast psycholoog?’: de TP’er is een praktijkoplosser en een goed opgeleid expert. Met de drie pijlers Praktijk, Professionalisering en Profilering als leidraad wordt dit in de overige artikelen steeds weer onderstreept. Laat je op het gebied van de praktijk bijvoorbeeld inspireren door het ondernemerschap van Denise Dechamps. Zorg voor verdere professionalisering door je werkidentiteit aan te scherpen met hulp van Manon Ruijters en Gerritjan van Luin. Of leer van Joop Schippers manieren om je beter te profileren op de arbeidsmarkt. De kans is groot dat je al lezend een belangrijke conclusie trekt: als TP’er mag je trots zijn op je vak. Laten we die boodschap vooral verder uitdragen! Petra Kuiper-Idi Moto, Hoofdredacteur INHOUD Praktijk Een ondernemende toegepast psycholoog: Interview met Denise Dechamps, Rian van Son Hoe relaties mensen identiteit geven, Mirella Brok De identiteit: waar hebben we het over? Hilde Bolt De identiteit van de positieve psychologie, Jan Auke Walburg Professionaliteit Identiteit = werk, Manon Ruijters & Gerritjan van Luin Een beroep op professionaliteit, Fenneke Woertman TP’er in beeld, Cristel van Helvoort Wie is de toegepast psycholoog?, Laurens F. Ekkel Een ondernemende toegepast psycholoog: Interview met Liesbeth Woertman, Rian van Son Profilering TP’er in beeld, Marian de Landmeter ‘Bijna alles gebeurt van binnen’ Over de rol die Bildung kan spelen in het versterken van de identiteit, Eveline Kersten Column: Christine Beenhakker, Jan Auke Walburg De TP’er als wijkcoach, Fenneke Woertman TP’er in beeld, Yrenee Koen De veranderende arbeidsmarkt voor toegepast psychologen; Interview met prof. dr. Joop Schippers, Vera Motzheim TP’er in beeld, Helga Evora Morais TP’er met impact: Tijmen Sissing, Johan van der Burgh
€ 6,95De 5 verschenen artikelen staan in deze uitgave gebundeld. De kracht van het midden voor leiders en teams, Vivian Acquah Van beperking naar onbegrensd vermogen, Wouter Smit, Mijke Hartendorp, Leontien Vreeburg Wat lidmaatschap zichtbaar maakt in teams, Ingmar Kappers, Mariëtte Koster Tien buffers voor florerend leiderschap onder druk, Stephen Steijger Trends in veranderkunde, Jaap Boonstra, Marjo Dubbeldam
€ 6,95De 4 verschenen artikelen staan in deze uitgave gebundeld. Flexibiliteit als opgave, Paula Kolthoff Kwaliteit van ontwikkeling zichtbaar maken, Marieke de Wijse-van Heeswijk, Ciska Harte-Hoogervorst Kwaliteit borgen in derde generatie mkb’s, Caroline Fransens Van leerinterventie naar leersysteem, Lisa van Gils, Ingrid Knuvelder
€ 6,95De 5 verschenen artikelen staan in deze uitgave gebundeld. Managen van verandering, Brechje Kuiper De complexe opgave van transitiebegeleiders, Fer van den Boomen & Esther de Haan De onbewuste beelden van AI in werk en organisatie, Hilde van Poeijer, Gertjan van Oldenborgh & Marcel de Groen Wanneer de leiding verdwijnt, en de stilte spreekt, Sibel Can Menselijkheid als compas, Jasmijn Mioch, Mees Wolterbeek en Ria van Dinteren
€ 6,95De 4 verschenen artikelen staan in deze uitgave gebundeld. Druk als ontwikkelingsvraagstuk, Daan Sorgeloos en Jesse Segers Maakt AI ons minder druk? Wilfred Rubens Waarom leiders doen wat ze doen, Mieke Audenaert en Johanna Descamps Bore-out, Marjo Crombach
€ 6,95De 5 verschenen artikelen staan in deze uitgave gebundeld. Kwaliteit in beweging, Marion Hoeffgen Alle breinen werken mee, Jackelien van Dijk en Ria van Dinteren De vraag voorbij de pleister, Guus van Deelen Tussen vak en verbinding, Marion Hoeffgen & Raoul Schildmeijer Kwaliteit in beweging, Marion Hoeffgen
€ 6,95XXL XXL doet mij altijd denken aan kledingmaten en porties eten in de Verenigde Staten. Tijdens zo’n etentje sprak ik een collega-hoofdredacteur die vertelde dat hij net gestart was met een nieuw blad. Dat liep nog niet zo goed in de VS. Ik begreep hem wel, want bladen maken lukt ons enthousiastelingen wel, maar lezers binden: dat is een heel ander verhaal. Toen ik hem daarom vroeg naar de oplage van zijn nieuwe blad verschoot ik: slechts 10.000 lezers gaf hij aan, dat is natuurlijk veel te weinig. 10.000! Daar dromen wij in Nederland van… Er zijn heus meer dan 10.000 HRD-professionals in Nederland, maar die zijn niet allemaal geabonneerd op TvOO. Een managementboek heet bij ons een ‘bestseller’ als er 2000 exemplaren van verkocht zijn. Kortom, in de ogen van mijn collega uit de VS zijn wij S en zeker geen XXL. Dat heeft ook invloed op de keuzes die we (kunnen) maken in ons vakgebied. Gepersonaliseerde ontwikkeling in een organisatie met 3000 medewerkers valt wel mee vergeleken met de wel 100.000 medewerkers bij echte XXL-bedrijven. Een leiderschapsprogramma voor 3000 mensen ziet er echt anders uit dan in Nederland, waar we met 300 deelnemers al spreken over een groot programma. De keuzes die je dan moet maken als HRD’er vormen een boeiende opgave in hersengymnastiek. In ieder geval kun je het niet meer iedereen naar de zin maken. Sterker nog: je weet niet eens wie iedereen is. Intakes met 3000 mensen? Onbegonnen werk. En impact maken? Dat kan alleen als het programma bekend is en niet steeds aan veranderingen onderhevig is. En dan wil je ook nog dat de juiste mensen anderen in beweging brengen. Het zijn maar een paar issues die mij hebben doen beseffen dat standaarden en meten belangrijk zijn bij XXL-organisaties. Immers, als je heel groot bent, moet je op hoofdlijnen sturen en niet of de mail er op maandag of dinsdag uit moet. Ik meld deze ervaringen ook vaak als ik bij een S/M-organisatie ben en wijs ze erop dat standaarden zo gek nog niet zijn. En dat het ook heel goed is om niet te flexibel te zijn, want de hoofdlijn kan dan aardig zoekraken. Overigens een leuk weetje: ook de maten in de VS zijn anders. Niet alleen XXL, maar ook 2XXL en 3XXL zijn vertegenwoordigd. Het lijkt wel alsof alles daar nét een maatje groter mag zijn – ook de ambities! Ria van Dinteren is hoofdredacteur van TvOO hoofdredacteur@tvoo.nl INHOUD Praktijk L&D XXL: denk groot, Inleiding, Niek de Groot, Rebecca de Groof, Klaas Toes & Robert Dollevoet Van buffet naar rendement, All You Can Learn in de praktijk, Roger Schoone Hoe bewijs je de waarde van iets dat onbetaalbaar is? In gesprek met Renée Oprel, Klaas Toes Leren met een hoofdletter L of juist niet? All You Can Learn, Ger Driesen & John May Meetbaarheid van leren - complexiteit eenvoudig maken, In gesprek met Robin Dijke: inzichten uit praktijk en strategie bij ASML, Robert Dollevoet Weg met de XXL-leerwasstraat, Column, Jeanne Bakker Theorie Hoe bescheiden beginnetjes samen uitgroeien tot een grootschalige beweging, Suzanne Verdonschot AI in HR: van hype naar regie, Hoe HR nu in control komt, Paul Jansen, HRM-collectief ‘Future of Work’ Van leerdoelen tot boardroomwaarde, Kopstukken ROI-methodiek®, Klaas Toes & Renée Lubberdink Inspiratie Van papier naar platform: Trefpunt voor Organisatieontwikkeling gaat bijzonder digitaal, In gesprek met Willem Masman, Robert Dollevoet "Leren en ontwikkelen is belangrijker dan ooit”, In gesprek met Chiara Kieft, Niek de Groot Met effectief leiderschapsgedrag werken aan een bevlogen team, Anne van Rossum
€ 6,95Wandelen om te verbinden Als L&D-professionals willen we niets liever dan dat leren beklijft. Je hebt een inspirerende sessie georganiseerd, met de nieuwste werkvormen, sterke visuals, misschien zelfs een vleugje humor. En toch… een week later blijkt dat veel deelnemers weinig hebben onthouden. Hoe kan dat? De neurowetenschap biedt een krachtig inzicht: onthouden is in essentie een proces van verbinden. Letterlijk. Ons brein onthoudt door neuronen die met elkaar in contact komen. Hoe vaker ze ‘vuren’, hoe sterker de verbinding wordt. Herhaling maakt het verschil. Maar niet alleen cognitieve herhaling is van belang – sociale en fysieke connectie versterken het leerproces aanzienlijk. Onderzoek van Baddeley en Godden uit de jaren 70 toont zelfs aan dat onze leeromgeving invloed heeft op het geheugen. Proefpersonen die onder water een reeks woorden leerden, konden die beter reproduceren als ze zich ook onder water bevonden. De implicatie voor L&D is glashelder: leren werkt beter als het zo dicht mogelijk bij de werkomgeving gebeurt. Werkplekleren, buddysystemen en reflectie in de praktijk zijn geen luxe, maar breinvriendelijke must-haves. Maar er is ook een keerzijde… In een wereld waar ‘altijd verbonden zijn’ de norm is, raken we overprikkeld. Notificaties, telefoons, vergaderverzoeken, berichtenstromen – allemaal claimen ze onze aandacht. In plaats van diepe verbinding ontstaat juist fragmentatie. Volgens onderzoek van Motivaction (2020) vindt maar liefst 38% van de jongeren bellen spannend, en verkiest 89% tekstberichten boven een echt gesprek. Verbinding wordt oppervlakkig; cognitieve diepgang verdwijnt. We bevinden ons dus in een paradox. Aan de ene kant hebben we verbinding nodig om te leren; aan de andere kant zorgt constante verbinding voor afleiding en oppervlakkigheid. Hoe lossen we dit op? Mijn antwoord: wandelen zonder telefoon, met een collega. Een eenvoudig ritueel met maximale impact. Kies een buddy uit je team, laat de telefoon achter en ga naar buiten. Bespreek wat je hebt geleerd, waar je tegenaan loopt, of welke ideeën je wilt toetsen. Deze vorm van reflectief lopen verbindt op meerdere niveaus. Op sociaal vlak heb je écht contact, zonder scherm ertussen. Fysiek activeer je je lijf, wat neuroplasticiteit bevordert. En in relatie tot de omgeving helpt de context je herinnering, zoals Baddeley al liet zien – zelfs als je later letterlijk terugwandelt naar die plek. Als L&D-adviseur kun je dit actief faciliteren. Integreer ‘wandelsessies’ in ontwikkelprogramma’s. Laat deelnemers inzichten met elkaar delen buiten het klaslokaal. En bovenal: durf disconnectie te normaliseren als onderdeel van leren. In een tijd waarin technologie vaak de hoofdrol opeist, is verbinding zonder scherm revolutionair simpel. Leren is geen lineair proces, maar een sociaal, zintuiglijk en soms verstillend avontuur. trek dus je jas aan, neem je collega mee en verbind je – met jezelf, de ander en het moment. Daar begint leren dat beklijft. Ria van Dinteren is hoofdredacteur van TvOO hoofdredacteur@tvoo.nl INHOUD Praktijk Verbind en geef door, Inleiding, Sibrenne Wagenaar Speuren naar een professionele standaard, Waarom goede standaarden groeien in de praktijk, Stèphan Petersen & Sjak Meerveld Mentorschap zonder grenzen, Hoe verbinding over organisaties jonge talenten laat groeien en ervaren professionals inspireert, Rebecca Heye & Leon Busschops De kracht van verbinding, Samen leren en ontwikkelen in de mentale gezondheidszorg, Marieke Post Connectie maken als introverte trainer, Column, Ronald Huttinga Van iPad tot inspiratie, Hoe je een community digitale fitheid tot leven brengt, Joitske Hulsebosch Theorie Van sprinkhaanvisie naar breinfeestjes, In gesprek met Theo Compernolle, Ronald Huttinga Logica van de lappendeken, Verbindingswerk rond vraagstukken die van iedereen en van niemand zijn, Sibrenne Wagenaar Nieuwe kijk op samenwerken, Skillful collaboration, Nick Regan & Jackelien van Dijk Tegenstellingen productief maken, Paradoxaal leiderschap, Jackelien van Dijk Inspriatie Waarom angst een slechte raadgever is in het AI-debat, Barend Last Zichtbaar zijn, leren en verbinden, LinkedIn als leerplek, Marjolein Bongers AI als collega: wat HR nu moet doen, Column, Jean-Luc Laval Voor eeuwig verbonden, De vele facetten van onze relatie met technologie, Jackelien van Dijk Verbondenheid is de stuwende kracht achter leren, Portret, Merel Booneke Ketelaars
€ 6,95De verpakking hoort ook bij de inhoud Als ik iets geleerd heb over de werking van ons brein, dan is het wel dat het lui is en het liefste werkt op de automatische piloot. Daarom beslissen we eerst op gevoel en eerdere ervaring (automatisch denken, systeem 1) – van de inhoud van ons boodschappenmandje tot een leerinterventie – om vervolgens pas bij te schakelen als dat onvoldoende informatie oplevert (gecontroleerd denken, systeem 2; Kahneman, 2011). Dan maken we lijstjes, gaan we bewust voor- en nadelen in kaart brengen en overleggen met anderen om tot een juiste beslissing te komen. Je zou denken dat we in de huidige turbulente tijd systeem 2 voortdurend aanspreken. Maar dat is niet het geval, eenvoudigweg omdat dat te veel energie kost. Ons brein maakt slechts 2% van ons lichaamsgewicht uit, maar verbruikt 25% van onze energie. Daarom is de spaarstand onze favoriete modus. Wat heeft dat nu met design te maken? Eigenlijk alles. In 2007 schreef ik al een artikel over waarom de verpakking van leren even belangrijk is als de inhoud. En de reden is de luiheid van ons brein. Het liefste gaan we nieuwe dingen aan in de spaarstand en dat lukt als de inhoud van wat we moeten leren makkelijk toegankelijk is. Dat betekent dat we aandacht besteden aan waar het leren plaatsvindt, een hotel, de werkplek of een LMS - als het maar helder is voor de lerende. Tijd vrijmaken op de werkplek om te leren wordt dan ineens heel logisch. Een andere designfactor is het taalgebruik: gebruik dezelfde woorden in de voorbereiding, de PowerPoint, de leeromgeving en de eventuele boeken die je gebruikt. Als we daar een zoekplaatje van maken omdat de woorden hetzelfde betekenen in onze trainersbreinen, is het voor een leerder bijna onmogelijk om snel te schakelen. Het ‘practise what you preach’ komt ook ineens in een ander daglicht te staan, want uitleggen dat ze deze slides niet hoeven te gebruiken is alleen maar verwarrend. Aandacht voor een speelse herhaling werkt ook heel goed en afwisseling in werkvormen is bijna vanzelfsprekend. Maar de grootste factor in het design is en blijft toch het creëren van een veilig klimaat om te leren. Als je eerst een knoppencursus moet doen vanwege de ingewikkeldheid van een systeem of je wordt direct een rollenspel ingeduwd – enkele voorbeelden die veel stress oproepen – leer je niet optimaal. Wat dan wel? Zorg voor een goede kennismaking, wees zelf toegankelijk , heb oog voor iedereen (diversiteit) en gebruik je een LMS, let dan extra op gebruiksvriendelijkheid van het design. En bewaar dit themanummer, je weet nooit wanneer het van pas komt! Ria van Dinteren is hoofdredacteur van TvOO hoofdredacteur@tvoo.nl INHOUD Praktijk Inleiding: Ontwerp met impact, Leerervaringen die raken, Nynke de Jong, Mariël Rondeel, Jasmijn Mioch, Puck Onnekes & Mees Wolterbeek In gesprek met Jeanne Bakker, Design van leiderschapsprogramma’s die wel werken, Robert Dollevoet Werkplekleren stimuleren? Ontwerp krachtige leerervaringen met AI, Sibrenne Wagenaar Relationeel ontwerpen, Samen leren en ontwikkelen, Mariël Rondeel & Nynke de Jong Een ontwerp met Meyer’s acht dimensies, Interculturele communicatie als spel, Shamal Binnendijk In gesprek met Bianca Schrijvers en Erik Deen over de snelkookpanaanpak, Innovatief ontwerptraject voor praktijkgericht leren, Jasmijn Mioch Theorie L &D Do Good Day, Van vraag naar resultaat in een middag, Puck Onnekes & Nynke de Jong Naar een culturele H RD-benadering, Voorbij het westerse denken, Rob Poell, Valerie Anderson & Roziah Mohd Rasdi Het exitgesprek als aanjager voor organisatieontwikkeling, Maud Brandsen & Wouter Smit Hoe innovatieve meetmethoden de impact van leerprogramma’s versterken, De strategische impact van leiderschapsontwikkeling, Diederick Stoel, Linda Kleijer & Camiel Gielkens Inspiratie De kracht van een goed huwelijk tussen L&D en grafische vormgevingr, Didactische vormgeving, Sven Kalis Column, De toekomst van HR: AI Human Resources? Jean-Luc Laval Mijn reis naar strategisch learning leadership, Van ordernemer naar ondernemer, Marlieke Ketelaars HRD-tool, Maak van elke sessie een impactvolle ervaring met interactieve werkvormen, Eddy Bruin & Jasmijn Mioch Portretten Geeske te Gussinklo Anke van Eck Marie-Louise ter Horst Sharon van der Ham & Laura Lagaaij
€ 6,95Twijfelmoed Mijn eerste baan als leidinggevende herinner ik me nog goed; ik was 23. En al geloofde ik zelf nog niet zo in mijn leiderschapskwaliteiten, mijn directeur deed dat wel. En zo begon ik aan een reis die tot heden duurt. Leider zijn, wat is dat? Toen ik 23 was, dacht ik dat ik de regels bepaalde. Via samen de regels bepalen geloof ik inmiddels wel in talent erkennen, aanmoedigen en ruimte geven. Ruimte voor mensen om zelf te schitteren. Leidinggeven vraagt wat van jou als individu. In mijn n=1 ervaring betekent dat aandacht geven, jezelf kennen – wat zijn jouw aannames? – en vrijheid geven aan teams om te leren en te ontwikkelen. Daarnaast is leidinggeven in de ene context geheel anders dan in de andere context. Soms heb je veel vakkennis nodig om leiding te geven aan een team specialisten. Maar ook de cultuur kan een rol spelen. Zo heeft macht in Aziatische culturen een andere betekenis dan bij ons. Wij ervaren ‘macht’ nogal eens als een beladen woord, ondanks het feit dat het er wel is. Psychologische veiligheid kan af- of aanwezig zijn. Mensen kunnen meer of minder aandacht van je vragen of nodig hebben. Tot slot zijn er de trends, de wereld en de veranderingen om je heen die bepalen hoe je een leidinggevende rol invult. En of die trend nu ChatGPT of duurzaamheid heet, ook deze wereld bepaalt onze rol als leidinggevende. Een belangrijk woord voor de hedendaagse leidinggevende is wellicht ‘twijfelmoed’; in de Volkskrant genoemd door Merel van Vroonhoven (2024) en door het instituut voor de Nederlandse taal uitgeroepen tot woord van de week (Waszink, 2024). Twijfelmoed staat voor de moed om in deze tijden van zwart-witdenken de lokroep van absolute zekerheid te weerstaan en jezelf te dwingen tot eerst luisteren, te wikken en te wegen, en er nog een nachtje over te slapen. De betekenis voor leidinggevenden is helder: het vraagt moed om te twijfelen. Om niet vast te houden aan ingesleten overtuigingen, maar in de breedte te kijken in plaats van door een rietje. In deze veranderende tijden, waarin polarisatie voortdurend lijkt op te spelen, voelen we ons wellicht gedwongen om stelling te nemen. Ook in organisaties. We luisteren minder en betrekken de stellingen van het eigen gelijk. De werkelijke impact van een leidinggevende kan liggen in het tonen van moed om de opgetrokken stellingen te slechten en te bespreken. Kortom, er wordt nogal wat van je gevraagd als leidinggevende. Het thema ‘leiderschap’ is boeiend en belangrijk, want we hebben leiders nodig die ons door trends heen loodsen en het open gesprek faciliteren. Dit nummer zou daarbij wel eens kunnen helpen. Ria van Dinteren is hoofdredacteur van TvOO hoofdredacteur@tvoo.nl INHOUD Praktijk Trends in leiderschap, Corline van Reenen Succesvol leiderschap, Hoe emoties je de weg wijzen, Monique Schuurmans Rol en bijdrage van de executive (team)coach, Eenzaam aan de top? Prof. dr. Yvonne Burger In gesprek met Pieter van den Hoogenband, Het team boven alles, Robert Dollevoet Praktijkverhaal Amsterdamse School, Leiderschapsontwikkeling in het werk bij de gemeente Amsterdam, Dennis Pol In gesprek met Roek Lips, We zijn nog niet van het oeverloos vergaderen af! Mees Wolterbeek & Ria van Dinteren Over duurzaam leiderschap en nalatenschap, The dark side of the moon, Jakob van Wielink & Leo Wilhelm Column, Leiderschap maakt het verschil! Sergio Pandey Theorie Kopstukken, Twaalf bouwstenen voor effectieve vaardigheidstrainingen, Peter Baggen & Karin de Galan In gesprek met Janka Stoker en Harry Garretsen, Goede leiders in onzekere tijden, Robert Dollevoet Inspiratie Leren van jongere medewerkers, Naomi Himmelreich & Evert Pruis In gesprek met Jeanne Bakker, Leiderschapsontwikkeling: zonde van je tijd? Robert Dollevoet De rol van leidinggevenden bij leren en ontwikkelen, Wie in onze organisatie is verantwoordelijk voor leren? Pieter Somberg Column, Een nieuwe tijd voor leren en ontwikkelen, Jean-Luc Laval Live Action Learning, Hoe kan je leren van je verbeelding? Anne van Barlingen & Gijs van Bilsen Leiderschapsontwikkeling voor topambtenaren, De lange lijnen bewaken in een ‘alles-moet-nu-cultuur’, Stefan Kortrijk, Peter Steenkamer & Pieter de Wit
€ 6,95