logo-professioneel-begeleiden logo-professioneel-begeleiden
Filters

Alle artikelen

Omgeving (oktober 2022)

Het is een vraag die al eeuwenoud blijkt te zijn: is gedrag aangeboren of aangeleerd? Het psychologische nature-nurture-debat is van oorsprong een filosofische discussie. In deze discussie stonden ten tijde van de Griekse oudheid de empiristen en rationalisten tegenover elkaar. Volgens de empiristen ontstond al onze kennis uit waarneming, terwijl de rationalisten stelden dat inzicht ook verworven kan worden via nietzintuigelijk vermogen: de rede of ratio. In de loop der eeuwen heeft de vraag zich toegespitst op nature versus nurture. Het is een intrigerende vraag, misschien wel vooral omdat deze zich zo lastig laat onderzoeken zonder bias en zonder ethische grenzen te  overschrijden. Psychiatrisch adviseur Viola Bernard had hier midden 20e eeuw andere gedachtes over. Wat haar betreft was het prima om identieke tweelingen te scheiden bij de geboorte. Deze scheiding zou hen namelijk helpen om een eigen identiteit te creëren, zonder dat ze met elkaar de competitie aan hoefden te gaan voor hun ouders genegenheid. In deze periode zijn in de regio New York daardoor tal van tweelingen apart van elkaar geadopteerd, zonder dat zij of hun (adoptie)ouders daarvan op de hoogte waren. Dat hier verder niet goed over is nagedacht bleek in de jaren daarna. Diverse tweelingen ontmoetten elkaar per toeval, of werden op elkaar gewezen door wederzijdse kennissen. De ethische vragen die de onderzoekers door het advies van Bernard naast zich neer hadden gelegd, riepen toen opeens om een antwoord. Voor veel mensen was direct duidelijk dat hier geen sprake was van ethisch onderzoek. Heeft het onderzoek dan op zijn minst nog nuttige informatie voor het nature-nurture-debat opgeleverd? Het lijkt er niet op. Het onderzoek is niet alleen onethisch, maar ook chaotisch en onvolledig verlopen. Of dit omstreden onderzoek echt niets heeft opgeleverd weten we overigens pas in 2065. De onderzoekers hebben namelijk vastgelegd dat de onderzoeksdata dan pas openbaar gemaakt mogen worden. Naar eigen zeggen om de onderzoeksgroep te beschermen, al lijkt het meer voor de hand te liggen dat ze de magere resultaten liever pas openbaar maken na hun dood. Een ding maakt dit omstreden onderzoek in ieder geval wel duidelijk: de vraag of gedrag aangeboren of aangeleerd is blijft een lastige. Gelukkig blijft er over deze twee onderwerpen los van elkaar ook meer dan genoeg te vertellen. Daarom hebben we voor dit nummer van het vakblad Toegepaste Psychologie gekozen voor het thema ‘Omgeving’. Dit heeft weer een breed scala aan onderwerpen en invalshoeken opgeleverd. Veel leesplezier toegewenst! Petra Kuiper-Idi Moto Hoofdredactie NB Meer lezen over het Amerikaanse onderzoek? Lees het hier.   INHOUD   Professionalisering   TP’er in beeld, Helen Blok Het lukt me niet meer om te studeren…! Diane Manuhuwa Is iedereen in beeld? Mirella Brok TP’er in beeld, Irene Kersten Column, Hoe ver mag je gaan? Marije van den Bos   Praktijk   TP’er in beeld, Jiska Duurkoop COVID: een bedreiging voor de inclusieve samenleving, Mijke O. Hartendorp Gedrag: de zwakste schakel in de circulaire economie? Jeske Nederstigt Hoe creëren we een goede omgeving voor geluk? Akshaya de Groot TP’er in beeld, Ciciel Schrijvers & Sascha Vermeulen   Profilering   Met Toegepaste Psychologie naar ecologisch werk, Jan Willem de Graaf De dikmakende samenleving, Aranka Dol Een omgeving die bijdraagt aan floreren, Matthijs Steeneveld  

€ 6,95

Groei (april 2022)

“Je bent nooit te oud om te leren”. Met die woorden schreef mijn oma zich op haar 82e in voor haar eerste les trekharmonica. En ze bleek gelijk te hebben, want binnen de kortste keren speelde ze mijn opa (die al 40 jaar speelde) eruit. Dat leverde eerst wat frustratie op, maar daarna gelukkig ook vele momenten waarop ze samen de familie trakteerden op de gezelligste inhakers en meezingers. Het spreekwoord dat mijn oma gebruikte past goed bij het adagium van de huidige tijd: een leven lang leren staat centraal. En dat is begrijpelijk wanneer je ziet hoe snel onze maatschappij verandert. Wanneer je nu stopt met leren, is de kans groot dat je vroeg of laat moet afhaken, omdat je al die veranderingen niet meer bij kunt benen. Als we kijken naar de artikelen in deze editie van het vakblad Toegepaste Psychologie kunnen we concluderen dat dat leren voor de meeste mensen geen probleem is. Of je nu nog op de middelbare school zit, een hoogbegaafde ouder of ambitieuze young professional bent: er is alle ruimte voor groei. En wat daarbij zo mooi is, is dat psychologie een belangrijke rol kan spelen in die groei. In het artikel ‘De zin van psychologie in het onderwijs’ (zie pagina 54) wordt bijvoorbeeld onderzoek aangehaald, waaruit blijkt dat systematisch aandacht besteden aan sociaal-emotionele vaardigheden ook een positief effect heeft op de leerresultaten van leerlingen. Het lijkt niet meer dan logisch dat we dit resultaat kunnen doortrekken naar leerprocessen in ons latere leven. Ligt hier niet een mooie rol voor de Toegepaste Psycholoog? De TP’er is bij uitstek iemand met de kennis en kunde om te kunnen ondersteunen in een leerproces. En die kennis kunnen we niet alleen gebruiken voor processen van het individu, maar ook voor de processen die een hele beroepsgroep doormaakt. Want ook in de beroepsgroep Toegepaste Psychologie lijkt immers nog veel ruimte voor groei. Waar staan wij over vijf, tien, vijftien jaar als beroepsgroep? Er zijn nog heel wat vragen te beantwoorden en het is goed om hierover met elkaar in gesprek te blijven. Het thema van dit nummer kwam dus niet uit de lucht vallen. En ook het NBTP-congres van dit jaar (op 21 mei) zal draaien om groei. Benieuwd naar meer over dit onderwerp? Lees dan snel verder! Petra Kuiper-Idi Moto Hoofdredactie P.S. En er zijn gelukkig ook nog tickets beschikbaar voor het NBTP-congres. Kijk op nbtp.nl/events.   INHOUD   Professionalisering TP’er in beeld Annette Silvester Groeien door samen te leren: werken met cliëntfeedback Lineke van Hal & Mechteld Lengkeek Vertrouwen op de lerende professionals van de toekomst Polien Taks & Nienke Meulenbroeks TP’er in beeld Didi Vrinten Groei tijdens de stageperiode Renzo de Groot, Fleur van Herwaarden, Lars Broekhuizen Column Schuren geeft glans Nele Jacobs Praktijk TP’er in beeld Esther Otto Groei in de praktijk: werken met talent Rian van Son Groeien kent geen leeftijdsgrens Noks Nauta & Monique Luyendijk De ruimte van Laban Peter Meijer & Conny van der Heul Column Hoop op meer En wat kan de toegepaste psycholoog daarin betekenen? Markus van Alphen Profilering De zin van psychologie in het onderwijs Petra Kuiper-Idi Moto TP’er in beeld Magda Slimmens Interview met Mieke van Herk: De doorontwikkeling van Toegepaste Psychologie Fenneke Woertman TP’er in beeld Stefanie Coors Interview met woordkunstenaar Luuk Harmsen: “Mijn missie: dat mensen zich niet meer alleen voelen” Johan van der Burgh

€ 6,95

In balans (oktober 2021)

In balans blijven klinkt makkelijk, maar betekent in de praktijk vaak hard werken. Dat merkte ik onlangs zelf nog. Mijn vader overleed en na het regelen van de afscheidsdienst was daar ook nog zijn huis dat leeggeruimd en verkocht moest worden. Ondertussen bleven de brieven van instanties binnenstromen. Van de verzekeringsmaatschappij en de bank, tot het RDW dat waarschuwde dat zijn auto zo snel mogelijk op een andere naam gezet moest worden. Kortom, er was geen tijd voor rouw, want er moesten nog zaken afgehandeld worden. Er was geen tijd om even stil te staan, tot ik op een middag een grote doos van de vliering haalde en opende. De doos bleek vol met foto’s uit mijn jeugd te zitten. Opeens zat ik middenin een ‘trip down memory lane’, die ruimte gaf voor een lach en een traan. En het bijzondere was; na het doornemen van die doos vol foto’s voelde ik me rustiger dan ik me in weken had gevoeld. De balans was weer terug, door het ophalen van al die bijna vergeten herinneringen. Die kracht van herinnering zie je ook terug in het onderzoek waarop Jacky van de Goor onlangs promoveerde. Zij stelde de vraag: als je slechts één herinnering mocht houden, welke zou dat dan zijn? De reacties op die vraag waren indrukwekkend en divers, en het interview dat Stan Kruize met haar hield voor dit nummer is een aanrader. Net als alle andere artikelen trouwens, met als overkoepelend thema ‘In Balans’ en geschreven vanuit verschillende invalshoeken. We hopen je als lezer hiermee handvatten en inspiratie te geven om met dit onderwerp aan de slag te gaan vanuit de Toegepaste Psychologie. Thuis, of juist op de werkvloer. Voor jezelf, of voor je cliënten. Waar dan ook. Balanceren kun je leren! Petra Kuiper-Idi Moto Hoofdredactie P.S. We zijn benieuwd wat je van dit nieuwe vakblad vindt. Is het wat jou betreft al ‘in balans’? Laat het weten via info@nbtp.nl, dan kunnen wij met de feedback aan de slag.   INHOUD Praktijk Zingeving, de mooie weg der moeite, Stan Kruize Het ontstaan en voorkomen van burn-outs veroorzaakt door thuis studeren, Marit Hiemstra TP’er in beeld, Dennis Hibma In balans in een weerbarstige beroepspraktijk, Rian van Son Balanceren in relaties, Mirella Brok TP’er in beeld, Seline van Keulen Professionaliteit Positieve Gezondheid, Esther Bloemen TP’er in beeld, Luuk Elshout Veerkracht vergroten via eHealth, Aniek Lentferink Van leven in uitersten terug naar balans, Interview met TP’er Pleun Peters, Rian van Son Profilering TP’er in beeld, Farley Matagora Talentgericht werken in teams: diversiteit de sleutel naar balans, Marian Thunnissen, Anne-Marie Kuipers & Katja Pardoen Lectoraten Toegepaste Psychologie in Nederland, Laurens F. Ekkel & Agnes Schilder Omgaan met de klimaatverandering, Petra Kuiper-Idi Moto TP’er in beeld, Laura Pelger

€ 6,95

Identiteit (april 2021)

‘Wat doet een toegepast psycholoog eigenlijk?’ Ik ben vast niet de enige die op die vraag regelmatig een haperend antwoord geeft. Want wat dóet een toegepast psycholoog nou eigenlijk precies? Het thema van dit eerste vakblad Toegepast Psycholoog onder leiding van een professionele redactie is niet voor niets ‘identiteit’. Identiteit is ‘Het eigen karakter van een persoon of groep”. En als er iets is waar de beroepsgroep (hbo) toegepast psychologen - kortweg TP’ers - mee worstelt, dan is het wel onze identiteit. Voor die worsteling zijn veel oorzaken te vinden, die mij inmiddels duidelijk zijn geworden in de afgelopen 2,5 jaar van mijn voorzitterschap. Laten we ten eerste niet vergeten dat het echt een jong beroep is. Daardoor hebben we te maken met onbekend maakt onbemind, met alle consequenties van dien. De psychodiagnostisch werkers zijn er bijvoorbeeld al meer dan 50 jaar en die hebben er ook decennia over gedaan om zichzelf op de kaart te zetten. Als voorzitter is mijn belangrijkste taak om aan een sterke positionering te werken. En dus houd ik me o.a. bezig met de strijd voor de bekostiging van TP’ers in de GGZ. Samen staan we sterk en daarom is het belangrijk om als beroepsvereniging veel leden te hebben. We zoeken manieren om laagdrempeliger verbinding te maken door gastlessen overwerk en loopbaan aan te bieden aan de opleiders, zodat bijna afgestudeerden in aanraking komen met de NBTP. Maar ook het overleg met de Hogescholen over een scherpere profilering en aansluiting op de arbeidsmarkt is belangrijk, zodat die toekomstig afgestudeerden wél makkelijk antwoord kunnen geven op de vraag wat ze doen en kunnen. Zo werken we dus aan een versteviging van de identiteit. Wij hebben er daarom voor gekozen om ook het congres op 29 mei daar over te laten gaan, zodat onze professionals sterker, scherper en meer geïnspireerd raken. Veel van de vragen die wij krijgen gaan over “De Arbeidsmarktpositie van de Toegepast Psycholoog”. Verderop in dit vakblad kun je iets lezen van waar de NBTP momenteel allemaal mee bezig is. Een groot verschil met veel andere beroepsverenigingen is dat daar heel veel bestuursleden zijn, met allemaal een eigen taak. Het NBTP-bestuur bestaat nog steeds uit een kleine club mensen, maar daarmee hebben we al wel heel wat voor elkaar gebokst! Toch kunnen we altijd meer hulp gebruiken. Misschien is het iets voor jou? Zelf doe ik dit vrijwilligerswerk omdat ik er iets voor terug krijg: ontmoetingen met nieuwe mensen en nieuwe ervaringen waar ik van leer. Ik ben er dan ook groot voorstander van dat vrijwilligers vooral dat moeten doen waar ze energie van krijgen. Omdat je al goed bent in iets, maar dat niet terugziet in je werk. Of omdat je wilt groeien en nieuwe competenties op je cv wilt kunnen zetten. Dat kan allemaal bij de NBTP! We kunnen namelijk zoveel hulp gebruiken dat er voor iedereen plek is. Misschien kan je goed organiseren, ben je handig in vormgeving, is taal je ding… Eenmalig, een paar keer per jaar of structureel. We zoeken de juiste plek voor je. Koop een ticket voor het congres, meld je aan voor de ALV in de ochtend van 29 mei of zoek op een andere manier contact en verstevig je identiteit als Toegepast Psycholoog. Heel veel plezier met dit vakblad en blijf gezond! Hartelijke groet, Mieke van Herk, Voorzitter NBTP   Wat is de invloed van je werk op wie je bent? Uit een korte peiling in de LinkedIn-groep NBTP blijkt dat voor de helft van de respondenten werk van (grote) invloed is op het zijn. Maar wie ben je eigenlijk als TP’er? Al tijdens de eerste redactievergadering merkten we hoe lastig de TP’er te omschrijven is. Het onderwerp voor deze uitgave van het vakblad Toegepaste Psychologie was dan ook snel gevonden: identiteit. Toch vond ik dat best spannend, want zou de vraag wie de TP’er is eigenlijk wel te beantwoorden zijn? Kijkend naar de artikelen in dit vakblad wordt direct helder dat de zorgen hierover onnodig waren. Want ja, de sectoren waarin TP’ers terecht komen zijn divers, en ook de werkzaamheden lopen flink uiteen. Maar wat alle TP’ers met elkaar delen is een vat vol breed inzetbare competenties. Laurens Ekkel verwoordt dit prachtig in het artikel ‘Wie is de toegepast psycholoog?’: de TP’er is een praktijkoplosser en een goed opgeleid expert. Met de drie pijlers Praktijk, Professionalisering en Profilering als leidraad wordt dit in de overige artikelen steeds weer onderstreept. Laat je op het gebied van de praktijk bijvoorbeeld inspireren door het ondernemerschap van Denise Dechamps. Zorg voor verdere professionalisering door je werkidentiteit aan te scherpen met hulp van Manon Ruijters en Gerritjan van Luin. Of leer van Joop Schippers manieren om je beter te profileren op de arbeidsmarkt. De kans is groot dat je al lezend een belangrijke conclusie trekt: als TP’er mag je trots zijn op je vak. Laten we die boodschap vooral verder uitdragen! Petra Kuiper-Idi Moto, Hoofdredacteur   INHOUD Praktijk Een ondernemende toegepast psycholoog: Interview met Denise Dechamps, Rian van Son Hoe relaties mensen identiteit geven, Mirella Brok De identiteit: waar hebben we het over? Hilde Bolt De identiteit van de positieve psychologie, Jan Auke Walburg Professionaliteit Identiteit = werk, Manon Ruijters & Gerritjan van Luin Een beroep op professionaliteit, Fenneke Woertman TP’er in beeld, Cristel van Helvoort Wie is de toegepast psycholoog?, Laurens F. Ekkel Een ondernemende toegepast psycholoog: Interview met Liesbeth Woertman, Rian van Son   Profilering TP’er in beeld, Marian de Landmeter ‘Bijna alles gebeurt van binnen’ Over de rol die Bildung kan spelen in het versterken van de identiteit, Eveline Kersten Column: Christine Beenhakker, Jan Auke Walburg De TP’er als wijkcoach, Fenneke Woertman TP’er in beeld, Yrenee Koen De veranderende arbeidsmarkt voor toegepast psychologen; Interview met prof. dr. Joop Schippers, Vera Motzheim TP’er in beeld, Helga Evora Morais TP’er met impact: Tijmen Sissing, Johan van der Burgh

€ 6,95

Emoties (november 2022)

Kleur van emoties De eerste keer dat ik het prentenboek De kleur van emoties (Llenas, 2014) zag, was ik er direct van onder de indruk. Via prachtige uitklapbare prenten werden de basisemoties in begrijpelijke taal weergegeven: door de tekeningen kon je je precies voorstellen welke emotie het was en waar hij voor diende. Datzelfde gevoel kreeg ik bij de Disneyfilm Inside Out (Docter, 2015) over het nut van alle emoties; ook bedoeld voor kinderen. In onze L&D-praktijk hebben we niet van die prachtige boekjes en films om ons te leren om te gaan met emoties. We modderen wat aan met de ‘onderstroom’ en weerstand en als het echt lastig wordt dan is er een gespecialiseerd bureau om iets te doen met mediation. Wat ons het meeste tot mensen maakt en ook (werk)plezier geeft is vaak lastig te managen. Kijken we naar de wijze waarop ons brein is opgebouwd, dan is daar wel een verklaring voor te vinden. Ons reptielen- en zoogdierenbrein of limbisch systeem is in het hier en nu een uitstekend systeem om ons te helpen overleven, maar erg redelijk en cognitief is het niet. Die functies bevinden zich meer in de neocortex. Over het algemeen genomen kunnen we er van uitgaan dat diezelfde neocortex een hoofdrol speelt op het werk. Immers we plannen, analyseren en bedenken van alles. En soms wordt dat wreed verstoord door emoties van jezelf of anderen. Overigens niet altijd negatief; we kennen ook allemaal van die eureka- en geluksmomenten waardoor we geïnspireerd raken. Echter de negatieve emoties en weerstand maken het niet altijd makkelijk. Doordat de emoties in een oud deel van ons brein gereguleerd worden (de amygdala) zijn we meestal niet meer voor rede vatbaar: we voelen ons bedreigd en daar willen we vanaf. Het aantal neuronen in het gebied van de amygdala bepaalt mede waarom de een snel in een overleefstand schiet en het bij de ander wat later komt. En dat heeft dan allemaal weer te maken met waar we aan bloot zijn gesteld. Een aantal jaren geleden kwam er naast het IQ (onze cognitieve intelligentie) een nieuw soort intelligentie dat ons in staat zou stellen om succesvoller te functioneren in het werk: de emotionele intelligentie (EQ). Emotionele intelligentie omvat vier elementen (Vingerhoets, 2021): 1. Herkennen van emoties bij de ander: heb je in de gaten wat de ander ervaart? 2. Begrijpen van emoties: inschatten welke situaties leiden tot bepaalde emoties bij de ander. 3. Gebruikmaken van emoties: mate waarin je in staat bent om emoties op te wekken om iets voor elkaar te krijgen in je werk. 4. Beheersen van emoties: ben je in staat om emoties te onderdrukken als de situatie daar om vraagt? Deze vier kwaliteiten zouden moeten leiden tot succesvollere werkrelaties en zijn ook nog eens ontwikkelbaar en te trainen. Vooral die ‘beheersing en discipline’ zou wat mij betreft wat meer ontwikkeld mogen worden. Wellicht moeten we daar eens een prentenboekje over maken! Ria van Dinteren hoofdredacteur van TvOO hoofdredacteur@tvoo.nl   INHOUD   Thema Leren in een rollercoaster van emoties, Niek de Groot & Jan Arnoud Ruiter Er was eens een verhaal dat mensen veranderde, Timon Blok Hoe ga je met elkaar om in teams? Psychologische veiligheid, Hans van der Loo Positief leiderschap en emoties in het onderwijs, In gesprek met Ingrid Tiggelaar, Ria van Dinteren Denken met je lichaam, Leadership presence, Antonie Knoppers Negatieve gedachten de baas, Karin de Galan & Peter Baggen “Ik kan het niet alleen” In gesprek met Richard de Hoop, Jan Arnoud Ruiter Theorie Emoties en leren, Ad Vingerhoets Schaamte als krachtbron voor ontwikkeling, Aukje Nauta Effectief samenwerken zonder ruis, Pleidooi voor herwaardering van discipline, Edwin Zasada Emoties als Prittstift van kennis, Hoe maak je een e-learning die blijft plakken? Nico van der Veen Onvergetelijke leerervaring HRD-tool, Anne van de Wijgert Inspiratie Meezingen om te leren, Emoties in smartlappen, Ria van Dinteren Meer emotietalk op de werkvloer please! Column, Mariska Cornelissen Verbindende dialoog over persoonlijke energie, EnergiePuzzel, Chantalle Weemaes

€ 6,95

Natuur (september 2022)

Natuurlijk leren Het was in de jaren nul dat ik voor het eerst de term ‘natuurlijk leren’ hoorde. Destijds hield dat in dat we de natuurlijke werking van ons brein gebruikten bij het design van ons leerprogramma. Afgelopen jaar heb ik in de Canon van leren & ontwikkelen een stuk geschreven over de grondleggers van het natuurlijk of brain based leren: Renate en Geoffrey Caine. Zij is geboren in Duitsland en al op jonge leeftijd naar de Verenigde Staten vertrokken, waar zij zich heeft gebogen over de ombuiging van het in haar ogen traditionele onderwijs in de VS naar een meer natuurlijke vorm. Haar man is geboren in Zuid-Afrika en geëmigreerd naar Australië waar ze elkaar vonden in het maken van een nieuw onderwijscurriculum voor de staat New South Wales in Australië. Dat project resulteerde in een artikel over de natuurlijke werking van het brein en hoe je dat kon gebruiken bij leren. Een aantal van hun bevindingen is nog steeds relevant, zoals het principe dat bewegen helpt bij leren en dat we ons geheugen moeten stimuleren en patronen maken van dat wat we moeten leren. Ook herhalen is een van hun principes. Het meest belangrijke is wel dat elk brein uniek is en dat we daarom moeten aansluiten bij elk individu en zoveel mogelijk kennis moeten nemen van wat iedereen al weet; inspelen op voorkennis dus. In dit nummer zien we nieuwe en andere manieren om te leren en in te spelen op verschillende culturen. Ook duiken we dieper in de werking van ons brein en leren we hoe we onze omgeving kunnen verrijken om zodoende beter, langer en dieper te leren. Natuurlijk leren kunnen we uiteraard ook letterlijk uitleggen: leren in en van de natuur gebeurt steeds vaker. We trainen op prachtige locaties en coachen in de natuur. Ook het echtpaar Caine moedigde leren in de natuur aan: door buiten te leren kunnen we extra zuurstof naar ons brein toe sturen. Buiten wandelen zet aan tot creatiever denken en beweging stimuleert het hersengebied rondom je hippocampus. Deze hippocampussen zorgen voor opslag en ophalen van zaken uit je geheugen. Een gegeven dat we allemaal wel kennen als we iets kwijt zijn, want de meeste mensen lopen dan even terug naar waar ze waren voordat ze (hun sleutels) kwijtraakten. En wie kent Het geheugenpaleis (Foer, 2011) niet, waarin beschreven wordt hoe we een bekende ruimte kunnen gebruiken om belangrijke begrippen van bijvoorbeeld een speech te koppelen aan deze zelfde ruimte? Moet je dan je speech geven dan ‘loop’ je als het ware door je speech heen. In dit nummer vind je naast weetjes over leren ook allerlei mooie voorbeelden van leren van de natuur. Ria van Dinteren is hoofdredacteur van TvOO hoofdredacteur@tvoo.nl   INHOUD   Thema Natuurlijke inspiratie, Jasmijn Mioch, Olivia Kramers & Sofie Willox Opgroeien terwijl de wereld in brand staat - Jongeren betrekken bij beleid en toekomstplannen, Yvonne van Sark Mentaal en fysiek uit je comfortzone op 3000 meter - Even bellen met Joris Smeyers, Jasmijn Mioch  Een ruimer perspectief op menselijke dilemma’s - De werking van beweging en natuur, Annemarie van Haaren Leren van guppy’s in Burgers’ Zoo - In gesprek met Eric de Blok, Jasmijn Mioch Pelgrimeren is reflecteren - Hoe ik onderweg naar Santiago de Compostela een betere coach werd, Thomas Vencken Theorie Sommige dingen zijn niet meer aan te leren - De (on)maakbaarheid van ons brein, Katelijn Nijsmans Als je in de natuur niet leert, ga je gewoon dood - In gesprek met Ylva Poelman, Olivia Kramers & Jasmijn Mioch Waar ben jij eigenlijk van? In gesprek met Kiki Verbeek, Sibrenne Wagenaar Inspiratie Leren als businesscase - In gesprek met Elaine Biech, Ria van Dinteren Diepere reflectiemomenten in de natuur - Even bellen met Sofie Willox, Jasmijn Mioch Hybride bijeenkomsten: de kracht & de kanttekeningen Matthijs Steeneveld Focus op ontwikkeling - Innovatief performancemanagement bij farming innovator Lely, Jan Vriens  Wat kunnen we leren van digitale nomaden? Column Esther Jacobs Zigzaggend vertragen - Even kletsen met Laura van den Ouden, Sofie Willox

€ 6,95

Hybride (mei 2022)

Hybride Van tevoren krijg ik te horen dat er een deelnemer ziek is, of die dan ook digitaal kan meedoen? O, en ook leuk: de deelnemers hebben geregeld dat er iemand van de raad van bestuur aanschuift bij de discussie vanmiddag. En of ik even een Teams-uitnodiging kan sturen, zodat we de bestuurder op een groot scherm hebben. En heb ik zelf een HDMI-kabel? Deze organisatie heeft niet zoveel met Apple-computers, dus heb je zelf ook een adapter? Komt het jullie bekend voor? En voelen jullie je net als ik soms naast begeleider van een groep ook nog ICT’er, technicus en klusjesvrouw? Het hybride werken heeft zo zijn voordelen, want het maakt meer mogelijk. We kunnen immers ook thuis werken, pakketjes ontvangen en hebben de rust om een stukje te schrijven voor TvOO. Maar de nadelen ervaar ik vooral als ik als mobiele digitale eenheid alle ballen in de lucht moet houden, niet alleen in mijn zaal, maar ook met de mensen thuis, die er zijn en die er nog gaan komen. Deze manier van aandacht verdelen is voor ons brein nu niet bepaald gezond. Teveel ballen in de lucht zorgt dat onze focus verdwijnt, we maken fouten en in plaats van de voordelen van hybride te ervaren, ervaren we alleen nog maar stress of het allemaal wel goed gaat. Of de wifi het doet, de snoertjes aangesloten zijn en/of we onze aandacht wel kunnen verdelen. Daarom ben ik ook zo blij met dit nieuwe themanummer van TvOO, want hierin belichten we de verschillende kanten van hybride werken. Hybride leiderschap of jouw hybride mindset zijn thema’s die aan de orde komen. Het is immers pas sinds kort dat we allemaal kennis hebben gemaakt met hybride werken. Maar even terug naar mijn zaaltje! Als er één ding is dat ik heb geleerd, is dat de combinatie een uitdaging is als je een live groep hebt en een paar mensen online. Online is dwingend qua afspraken, tien minuten pauze is voor onliners heel hard, terwijl live de mensen best iets langzamer kunnen lopen van de koffie naar het zaaltje. Daarnaast is een vraag live ook dwingender dan de online aandacht. Live prikkels zijn nu eenmaal krachtiger, omdat je met meer zintuigen in het zaaltje bent dan alleen met het beeldscherm en af en toe een chat. Mijn gouden tip: benoem deze issues en deel dit met je livepubliek. En als je er helemaal bedreven in gaat worden, zorg dan dat zij allemaal met een telefoon of tablet met iemand online gaan samenwerken. Voor jou als facilitator heb je dan drie goede dingen gedaan: • je profiteert van 100 procent hybride; • je staat met twee benen in je zaal en kunt focussen; • je helpt de mensen in de zaal met leren, want iets uitleggen aan iemand anders helpt jou ook om beter te onthouden. En dan heb ik zomaar het gevoel dat we nog wel vaker het thema hybride op de agenda krijgen. Ria van Dinteren, hoofdredactie, hoofdredacteur@tvoo.nl   INHOUD Thema Klaar voor het hybride werken? Sibrenne Wagenaar & Willem Masman Hybride leiderschap: helder, menselijk en improviserend, Jitske Kramer Even zoomen met... Guus van Deelen Hybride leersessies: wat werkt en wat niet? Sibrenne Wagenaar & Niels Seresia & Joitske Hulsebosch Gamechangers in opvattingen over werk -  Praktijkcase, Jan Vriens & Sandra Baltissen Thuis is de koffie goed, maar op kantoor is hij beter - Waarom we vooral weer naar kantoor moeten gaan, Eefke Klok De goede kant van social media - Column, Henny Hoekstra Theorie Terug naar kantoor - Kickstart naar hybride werk door microlearning en escaperooms, Daniek Bosch & Leontine van Melle De professional is nu aan de macht - Leiderschap is niet langer een functie, maar een rol, Jeroen Busscher Even zoomen met... Dick Krikke Navigeren in een uitdijend universum - Online leren in organisaties, Bieke Schreurs & Frank Cornelissen & Martin Rehm Hybride leeromgevingen - Integratie van onderwijs en beroepspraktijk, Kathinka van Doesum & Jantje Timmerman & Ilya Zitter Inspiratie De toekomst van leiderschap is hybride - HRD-tool, Marjon Margés & Sonja Wekema Zo begin je nooit een lastig gesprek, Jacqueline Hospers De transfertoolbox voor leidinggevenden - HRD-tool, Ilse Goedhart  ven zoomen met... Mireille Beumer

€ 6,95

Oud en Nieuw (maart 2022)

Oud en nieuw   Ik ontvang net een QR-code op mijn telefoon die een directe verbinding maakt met de App Store. Met de QR-code kan ik een app downloaden. De JustIN Mobile-app, die mij straks toegang geeft tot een hotelkamer duizenden kilometers verderop. Vandaag ook een telefoontje op mijn mobiel gehad over een eindgesprek met een klant en vervolgens in twee minuten doorgeschakeld naar een videoconferencingsysteem, omdat we ook nog wat documenten wilden delen. En straks gebruik ik in een sessie voor 150 mensen een app die deelnemers kunnen scannen, waardoor we met 150 mensen op een groot scherm ieders bijdrage kunnen lezen.   Deze mogelijkheden zijn een direct gevolg van een gezondheidscrisis waardoor we massaal de technische mogelijkheden hebben omarmd in ons dagelijks leven. Maar deze tools zorgen er ook voor dat we ons werk anders kunnen organiseren. Hoezo is werk en privé combineren moeilijk? Waarom de file in? We hebben in de tijd dat we probeerden zo goed en zo kwaad als dat kon met COVID-19 te leven een enorme inhaalslag gemaakt in het incorporeren van techniek – in ieder geval in het domein leren en ontwikkelen. En wat alle goeroes eerder aangaven: we zitten nu echt in een versnelling waardoor werk, leren en communicatie anders gaan vanwege de techniek. En of het nu een gezondheidsoorzaak een ecologische of duurzaamheidsetiket draagt, dat maakt niet zoveel uit. We kunnen het en doen dingen nu ook echt anders dan vroeger.   Ook bij TvOO zijn er zaken veranderd. Zoals het was met artikelen zonder interactie, bestaat er nu een LinkedIn-groep en kun je via een QR-code een film of website bekijken. We gaan mee met onze tijd en dat is te zien. Dit nummer heeft ook niet meer het uiterlijk van voorheen, maar zit in een nieuw fris jasje. Deze veranderingen bij TvOO blijven de komende tijd ;-)   Maar blijven al die andere veranderingen nu? Wat maakt dat we bij iets minder besmettingen of een nieuw vaccin of betere geneesmiddelen niet terugveren naar het pre-COVID-tijdperk? Het is, net als met goede voornemens, best lastig om de ‘oude’ groef weer in te schieten. Maar dat hoeft natuurlijk niet. Veel organisaties gebruiken deze periode (of zouden dat moeten doen) om te kijken of ze definitief een aantal herontwerpen kunnen maken over het aantal dagen op kantoor, het thuiswerken, het vormen van de community en een andere manier van leidinggeven. Meer op afstand maar met veel verbinding en contact.   In dit nummer vragen we ons niet alleen af wat er inhoudelijk op het gebied van leren en trainen oud en/of nieuw is. We delen ook de verhalen over hoe je het nieuwe of andere kunt borgen in je organisatie, zodat we de grote sprong voorwaarts vasthouden. En niet omdat het crisis is, maar omdat we het prettig vinden om tussen het werk door te sporten, onze kinderen naar school te brengen, thuis te werken en andere manieren te vinden om meer contact te hebben met collega’s en leidinggevenden. Ik kijk uit naar dit nieuwe normaal.   En af en toe toch nog een reisje met een QR-sleutel lijkt me nog wel fijn. Ik hoop dat dat, wel een beetje minder, toch weer gaat kunnen. Voor nu wens ik je heel veel leesplezier, digitaal of op papier!   Ria van Dinteren, hoofdredactie, hoofdredacteur@tvoo.nl   INHOUD Thema Oud & Nieuw, Robert Dollevoet & Jan Arnoud Ruiter Kanonnen van ons vak, Interview met prof. dr. P. Robert-Jan Simons, Jan Arnoud Ruiter Vensters op een vakgebied in beweging, Derde editie van het Handboek HRD, Joseph Kessels & Rob Poell Heeft een gilde de toekomst? Over vakmanschap bij het Toekomst Gilde Politie, Eveline Baar & Elleke van Gelder Oud & nieuw in het trainersvak, Over technologie, verbinding en ethiek, Robert Dollevoet & Jan Arnoud Ruiter Hóe je leert maakt het verschil, Agile werken als ultieme vorm van leren, Astrid Karsten De crisis als kans, Robert Dollevoet   Theorie Dat doet wat met mensen! Van een oud naar een nieuw ziekenhuisgebouw, Hannelore Schouten Ondernemen van generatie op generatie, Overgangen van oud naar nieuw in familiebedrijven, Judith van Helvert Leren in psychologisch perspectief, Frank de Jong & Marjan Vermeulen Samen slim: oude en nieuwe wijsheden, Interview met Eric Koenen, Robert Dollevoet Jong versus oud, Column, Wilfred Rubens   Inspiratie Oud & nieuw, Column, Evert Pruis Caleidoscopisch samenwerken, Danaë Huijse

€ 6,95

Rituelen (december 2021 )

Handenschudden als ritueel Weet je het nog? Een van de eerste persconferenties van premier Rutte en Jaap van Dissel? Hadden ze net afgesproken dat heel Nederland elkaar de hand niet meer mocht schudden, deden ze het per ongeluk zelf toch nog. Het schudden van handen, dat we nu al bijna twee jaar niet meer doen, is een ritueel. Vanuit de geschiedenis zien we de handdruk al bij de Egyptenaren. De oorspronkelijke betekenis lijkt dat handen schudden een vredesteken is, een gebaar om te laten zien dat je geen wapen in je handen hebt. Ook is het een gebaar dat gemaakt wordt om een afspraak te bevestigen. Ook die betekenis zien we al terug in de oudheid. In Amerika werd handen geven ook gezien als een gebaar om gelijkheid tussen klassen te bevorderen. Immers bij de upper class zagen we als begroeting ook buigingen. Het ritueel van handen schudden zit dus diep in onze samenleving. En mede daarom is het een hele opgave om dat ritueel los te laten. We zagen al snel dat er geprobeerd werd om nieuwe rituelen te maken, zoals ellebogen geven, enkels tegen elkaar en de buiging. Kennelijk blijft het ritueel: ‘let op, ik heb geen kwaad in de zin’, heel belangrijk in het sociale verkeer. Kijken we naar leren, dan is zien we vergelijkbare rituelen terug. De trainer als centrale figuur, leren in een fysieke situatie, een zaaltje et cetera. Ook hier hebben we de afgelopen periode veel in geleerd en veranderd. Rituelen zijn belangrijk omdat ze ons zekerheid en vertrouwen geven. Bij afscheid, bij trouwen, bij een zakelijke overeenkomst. Vertrouwen is de basis van leren en veranderen. Dus als een ritueel wegvalt, dan betekent dat ook wat voor ons vertrouwen. Is online wel net zo goed als in een zaaltje? En waarom doen zij alles anders? Ik dacht dat ik zelf vrij was van rituelen. Allemaal onzin toch? Totdat ik afgelopen tijd weer op een feest kwam waar iedereen getest was en er dus handen gegeven werden. Wat een mengeling aan gevoelens bracht dat teweeg! Ook een beetje eng, want wist je dat we vroeger aan handen roken van vreemden? Vermoedelijk om erachter te komen of er ziektes aanwezig waren... Dat geeft te denken. O, en nog een detail dat me opgevallen is het afgelopen jaar: de kabinetsformatie! Zou die sneller zijn gegaan als we het ritueel handen geven weer in ere hadden hersteld? Ik wens je veel lees- en kijkplezier in dit rijke nummer over rituelen! Ria van Dinteren hoofdredactie, hoofdredacteur@tvoo.nl   INHOUD Praktijk Rituelen voor het leven? Marlieke van Grinsven & Sibrenne Wagenaar & Katelijn Nijsmans Rituelen als basis voor nieuw leiderschap. De ‘FOAM’ van Rituals, Rick de Rijk & Jitske Zengerink De maakbaarheid van rituelen, Joris Smeyers De kunst van ritualiseren, Interview met Ida van der Lee, Sibrenne Wagenaar & Marlieke van Grinsven Rituelen zweverig? Helemaal niet! Creëer in 6 stappen jouw organisatieritueel, Lisa Kortekaas   Theorie Dagelijks ronddwalen. Hoe het bijzondere van een ritueel en de voorspelbaarheid van routine elkaar kunnen versterken, Joeri Kabalt Het rituele karakter van sociale interactie. Wat teams en coaches kunnen leren van Erwin Goffman, Martijn Vroemen Op zoek naar rituelen. Beeldcolumn, Kyra Sacks & Sandra Boer Inspiratie Rituelen: 3x anders, Sibrenne Wagenaar & Katelijn Nijsmans Dansen op je sokken: rite de passage als bron voor groei. Column, Sandra van der Maarel Focus op leren en ontwikkelen. Het nieuwe performancemanagement binnen de publieke organisatie, Marieke van Benten & Peter Steenkamer Teveel van het goede, Ronald Visser

€ 6,95

Viraal (september 2021 )

De plakfactor Het zal zeven jaar geleden geweest zijn toen ik dit verhaal voor het eerst hoorde van een vage kennis. Zijn neef was op zakenreis in Las Vegas en dronk nog een laatste drankje in de bar toen een aantrekkelijke vrouw op hem afkwam en hem een drankje aanbood. Dat kon hij uiteraard niet weigeren. Verder wist hij niets meer van die avond maar de volgende morgen werd hij wakker in een badkuip met ijs en een briefje waarop stond: ‘beweeg niet maar bel het alarmnummer’. Toen hij de alarmcentrale belde en de situatie uitlegde, kreeg hij de vraag of er bij zijn nek iets uitstak. En dat bleek het geval te zijn. De alarmcentrale wist hem te vertellen dat hij slachtoffer was geworden van een bende die nieren roofde. Hij was dus een nier armer en een illusie rijker. Dit is het openingsverhaal uit het boek De Plakfactor van Dan en Chip Heath. Het gaat over waarom en hoe informatie bij mensen blijft plakken en wat je eraan kunt doen om te zorgen dat jouw informatie daarbij zit. Het verhaal van de nierdiefstal is een plakverhaal. Zonder dat ik je ken, weet ik dat je dit verhaal waarschijnlijk zonder enige moeite kunt doorvertellen aan iemand anders. Wat als we de principes van het blijven plakken op leren toepassen? Hoe zorgen we ervoor dat leren viraal wordt en als een niet nader te noemen virus onze organisaties besmet, zodat werknemers voortdurend aan het leren blijven? Hoe leuk is dat? Hierover gaat dit nummer. En over hoe je op LinkedIn in een poll komt (superleuk experiment!). Over transfer van leren, de Ommetjes-app en het Jerusalema-dansje. En ook  over gabbers. Mooie artikelen, waarin we als redactie zelf hebben geëxperimenteerd, maar ook op zoek gingen naar wat ervoor nodig is om leren viraal te krijgen. In die zin sluiten we ons aan bij Malcolm Gladwell, die in zijn boek The Tipping Point drie factoren benoemt die zorgen dat iets op een bepaald moment gebeurt (tipping point): de juiste mensen, de juiste omgeving en de plakfactor. In ons vak lukken de eerste twee vaak nog wel. Althans, we weten dat we goede trainers en leidinggevenden nodig hebben (zie ook het artikel over transfer), maar dat plakken? Behalve voor reclamemakers lijkt het in ons vakgebied niet een factor van betekenis te zijn. Daarom hier de zes ingrediënten uit het boek De Plakfactor: 1. keep it simple, eenvoud dus; 2. verras, onverwacht werkt het beste; 3. concreet, weg met missies en op naar het creëeren van je eigen badkuip met ijs; 4. geloofwaardig, het moet wel een beetje toetsbaar zijn; 5. met gevoel, zorg dat mensen iets voelen bij jouw idee; 6. met een verhaal, storytelling helpt echt! En dan staat niets je in de weg om het leren in jouw organisatie viraal te maken. We wensen je veel leesplezier. Ria van Dinteren hoofdredactie, hoofdredacteur@tvoo.nl   INHOUD   Praktijk Hoe de TvOO Top 20 viraal ging, Jasmijn Mioch & Willem Masman & Niek de Groot Ommetje, Thaise sekte en Jerusalema, Wat kunnen we ervan leren? Jasmijn Mioch Leren in het wild, Bieke Schreurs en Frank Cornelissen Als een Zwitsers zakmes, Waarom je op sociale media niet alleen maar aandacht moet trekken, Joost Verhoeven Influencers, De betekenis ervan voor HRD, William de Kaste & Willem Masman & Donika Lushtaku & Pleun Lentink Van een gabber kun je leren, Over viraal gaan met een nieuwe bedrijfscultuur, Michaël van Damme   Theorie Transfer van training, Jolanda Botke De kunst van samen bepalen wat goed is, Goed werk door opgavegericht teamleren, Freerk Wortelboer & Tom van Oeffelt & Manon Ruijters De veranderaar als ‘patient zero’, Virale organisatieverandering, Thijs Homan Inspiratie De HR-hackaton, HRD-tool, Tom Klomberg Talentenontwikkeling gaat viraal, Ilse Gauthier Verleiden tot leren, Jochem Koole & Wietske van Ierssel Het Pygmalion-effect, Column, Evert Pruis, Jolanda Weiland Podcasts voor L&D, Podcast, William de Kaste

€ 6,95

Schrijf je in voor de nieuwsbrief en blijf op de hoogte!

Op weg naar ruimte en vrijheid

Crisis als aanleiding om inzicht te vergroten in (je) identiteitswerk

Datum:
Locatie:

Download gratis deze white paper