logo-professioneel-begeleidenlogo-professioneel-begeleiden
Filters
  • Alle artikelen

    1|...|122|123|124|...|558

    Kwetsbaar leven: over desoriëntatie en heroriëntatie

    In haar boeken, met name ‘Overlevingskunst’, en in haar spreken lijkt prof. dr. Christa Anbeek vooral een zoeker naar betekenis bij levensgebeurtenissen die op voorhand betekenisloos lijken. Ze geeft haar visie op de verhouding tussen dat zoeken naar betekenis waar die schijnbaar niet gevonden kan worden en het heersende vooruitgangs- of maakbaarheidsgeloof.
    1,95
    lees meer

    Executives (volledige uitgave, 19 artikelen)

    INHOUD THEMA 'EXECUTIVES' (september 2014) Geen baby zonder moeder, geen leider zonder context, Jakob van Wielink & Sijtze de Roos Executive coach ben je niet zomaar, Nathalie Eckelkamp & Bertie Bisschops Narcisme en executive coaching, Margreet Steenbrink De schaduwkant van leidinggeven, Erik de Haan & Anthony Kasozi Een echte executive, Saskia Teppema IK-ANDER Gestaltmethodiek bij executive coaching, José Vos-Boven & Marjo Korrel Verborgen alledaags geweld, Ans Tros Doorbraken in executive coaching, Marijke Lingsma Wie heeft er een probleem? Dansen met je coachee, Alexander van den Berg & Pascal van der Zwaan ORGANISATIE Wat doen ceo’s in de praktijk? Ericka Kuyters Leidinggeven vanuit verbinding en hechting, Riet Fiddelaers-Jaspers, Jakob van Wielink & Leo Wilhelm Opdrachtgevers aan het woord, Hans Crum Executive teamcoaching: alle zintuigen open! Yvonne Burger MAATSCHAPPIJ In gesprek met Henk Wesseling, Jikke de Ruiter Meeting Point, Fronnie Biesma De kleurencoach De fenomenologen, Jikke de Ruiter De hbo-docent en zijn identiteit, Ad Maas Jagers Executives zijn een apart volkje. “Het zijn jagers, die anderen opjagen en in ieder geval zelf niet opgejaagd willen worden. Ook niet door zichzelf”, aldus Henk Coehoorn, geciteerd in het artikel van Marijke Lingsma. Iedereen heeft zo z’n beeld bij executives. Uit onderzoek van Erik de Haan en Anthony Kasozi komt naar voren dat ze vaak ambitieus, slim en gedreven zijn. Ze bekleden veeleisende posities, waar ze weinig feedback ontvangen en onder grote tijdsdruk bergen werk moeten verzetten. Omdat ze voortdurend op de toppen van hun kunnen opereren, lopen executives een groter risico om te ontsporen. De schaduwkant van hun persoonlijkheid kan tevoorschijn komen waardoor ze een karikatuur van zichzelf dreigen te worden. De Haan en Kasozi beschrijven grofweg drie ontsporingpatronen van leiders: de ‘doeners en durfals’, de ‘strenge denkers’ en de ‘gevoelige verzorgers’. In deze kringen zijn macht, narcisme en geweld regelmatig terugkomende thema’s die we in deze uitgave samen met Manfred Kets de Vries, Liesbeth Eurelings-Bontekoe en Ans Tros verder uitwerken. Uit de literatuur komt naar voren dat het succes van een executive valt of staat met de manier waarop hij omgaat met anderen. Inzicht in de dynamiek van de eigen persoonlijkheid helpt executives te begrijpen wie ze zijn en hoe ze reageren op de wereld. Dergelijke begeleidingstrajecten vragen om een coach die stevig in zijn schoenen staat en tegen een stootje kan. Yvonne Burger en Jan de Vuijst weten dat uit jarenlange ervaring. Verder lijken coachen in het hier en nu (Marijke Lingsma), reflectie en het vergroten van de self-awareness (José Vos-Boven) de aangewezen leidraden voor de begeleiding. Herkenbaar hier bij uitgeverij Kloosterhof? Ja en nee. Eric Vullers is de directeur. Achttien jaar geleden is hij voor zichzelf begonnen. Hij streefde naar zelfstandigheid en flexibiliteit om van zijn opgroeiende kinderen te genieten. Dit is hem goed gelukt. Opgewekt en vol vertrouwen laat hij taken en verantwoordelijkheden aan ons over en geeft ons veel ruimte en vrijheid. Van een hiërarchie is nauwelijks sprake. Volgens mij heeft hij het af en toe zwaar te verduren met al die wijsneuzige vrouwen om zich heen. Met grote gedrevenheid zet hij zich al meer dan tien jaar in voor de coaches en heeft hij de ambitie om de verschillende stromingen binnen de begeleidingskunde te laten samenwerken en met elkaar te verbinden. ‘Kennis als kern van verbinding’ is ons motto. Ondanks hobbels blijft hij enthousiast en gelooft in zijn missie. De Haan en Kasozi zouden zijn werkwijze vast omschrijven als de ‘charmante ritselaar’. En een jager? Ja, dat is hij ook ... op snoekbaars.
    5,95
    lees meer

    Geen baby zonder moeder, geen leider zonder context

    Met zijn achtergrond als psychoanalyticus schrijft Manfred Kets de Vries over precies dát wat in het werken met leiderschap het meest ongrijpbaar lijkt: de irrationaliteit van (besluitvorming in) organisaties. Om dat mysterie te ontraadselen onderzoekt Kets de Vries al geruime tijd wat hij noemt het innerlijk theater van leiders, zowel in zijn vele ontmoetingen met hen als ook in zijn studeerkamer. Dat innerlijk theater gaat over drijfveren, motivatie, de scenario’s die we in ons hoofd hebben over onze relaties, de toekomst, verwachtingen.
    1,95
    lees meer

    Executive coach ben je niet zomaar

    Is executive coaching een nieuwe trend aan het worden? Bijna 600 van een kleine 1.800 bij de NOBCO aangesloten coaches noemen zichzelf executive coach, maar slechts 10 procent van hen is ook bij de Vaksectie Executive Coaching van de NOBCO aangesloten. “Ik hoop”, zegt professor Jan de Vuijst, “dat het de boardrooms bespaard blijft dat er mensen omheen gaan draaien die er glamour en status in ontwaren om opeens executive coach te zijn.” Als Academic Director Leadership van TIAS School for Business and Society, voormalig partner van Boer & Croon en voormalig directeur van TNO Instituut van strategie weet hij als geen ander wat de rol is van de executive coach. Een gesprek over de executive coach als ‘nar’ in de boardroom, het belang van het organisatieperspectief en de relatie tussen de executive coach en de organisatieadviseur.
    1,95
    lees meer

    Narcisme en executive coaching

    De term narcisme lijkt nu veel vaker voor te komen dan pakweg tien jaar geleden. Hoe komt dat? Wat is narcisme eigenlijk? En wat dienen coaches te weten over narcisme? Professor Liesbeth Eurelings, al jaren werkzaam op het gebied van de persoonlijkheidspathologie en de diagnostiek daarvan, heeft zich gespecialiseerd in dit onderwerp en praat ons bij over narcisme.
    1,95
    lees meer

    De schaduwkant van leidinggeven

    In de afgelopen twintig jaar hebben wij samengewerkt met veel hardwerkende en veeleisende topmanagers en bestuurders. Natuurlijk waren er geen twee hetzelfde, maar enkele overeenkomsten hadden ze wel. Om te beginnen bevonden ze zich allemaal in een bijzonder veeleisende positie waarin ze onder grote tijdsdruk bergen werk moesten verzetten. De meesten van hen waren dan ook ambitieus, slim en gedreven. Allen ervoeren zij grote uitdagingen in relaties met hun directe omgeving. Hun opstelling in de gesprekken met ons was vermoedelijk kenmerkend voor de manier waarop ze met veel collega’s omgingen: uiterst betrokken, stimulerend, effectief en gedreven. Met hun gedrevenheid boekten ze vaak resultaat, en dat resultaat werd even zo vaak verwelkomd door hun omgeving.
    1,95
    lees meer

    Een echte executive

    In zijn grijze Mercedes zie ik Harry komen aanrijden. Een stevige kerel van begin zestig die me twee weken geleden belde. Het ging over de overname van zijn bedrijf door zijn twee zonen. “Dat loopt niet lekker,” zo zei hij. Zijn stem stokte even. “Vorig jaar heb ik nog het bedrijf van mijn buurman gekocht, voor anderhalf miljoen”, hernam hij zich. ‘Ik dacht, mooi voor de jongens: weer tweehonderd productieve dames erbij. Niet verkeerd, toch? Ha, ha! Want... ze doen het goed hoor, die twee, dat is het niet.” Ik hoor zijn twijfel en vraag hem wanneer hij tijd heeft om langs te komen. “Ik zal maar met de deur in huis vallen” zegt hij als hij in zijn koffie roert, “ik weet voor het eerst niet hoe ik het moet aanpakken.” Hij spreekt de taal van de selfmade topondernemer. “Alles heb ik de laatste dertig jaar zelf geregeld en altijd heb ik overal een oplossing voor.” Ik kom er nauwelijks tussen als hij begint te vertellen. Hij roept een voortdurende glimlach bij me op. “Dit is nu werkelijk de eerste keer dat ik met een andere vrouw de zaken bespreek. Het lijkt wel overspel!” Weer die aanstekelijke lach. Dan wrijft hij over zijn kin. “Ik lach wel, maar ik lig hier wakker van. Geen idee hoe ik het moet aanpakken. Jesse werkt fulltime en John de helft van de tijd. Hij loopt nog stage bij een ander bedrijf. Prima constructie, want hij brengt nieuwe kennis in. En bovendien komt hij nog eens ergens. Jesse zit de godganse dag op de tractor.” “De tractor?” Ik moet even schakelen. “Ja, dat weet je toch, of had ik dat niet gezegd? Ik ben boer, agrarisch ondernemer met een mooi woord. Uit de polder, ja?” Ineens vallen er een heleboel kwartjes. Dronten, ja natuurlijk. Dat ik daar niet aan gedacht heb. Grote ondernemers zijn daar natuurlijk boer! Hij moet weer lachen als ik zeg dat ik me niet kan voorstellen dat hij boer is. Als ik hem in de kroeg was tegengekomen, zou ik gedacht hebben dat hij huisarts was, of landschapsarchitect. “Dus mijn vraag is, hoe kom ik hieruit?” Ik pak een paar poppetjes en zet die voor zijn neus. De schaal met koekjes is de boerderij. “Zet dit eens neer, waar sta jij, waar je jongens, waar je vrouw en waar de boerderij?” Letterlijk binnen dertig seconden staat zijn innerlijke dilemma opgesteld. Hij met zijn vrouw vlakbij de koekjes, de jongens achter zijn rug. “En wat is nu je vraag, als het gaat om de jongens?”“Ik wil dat zij hun rol pakken, maar dat doen ze niet.” “Doen ze het niet, of krijgen ze de kans niet?” vraag ik. “Hoe zou je willen dat het over tien jaar is, hoe staat dit dan?” Onmiddellijk verschuift het veld. De jongens staan vooraan en hij en zijn vrouw een heel eind naar achteren. “Als dat over tien jaar zo is, wat zit er dan in de weg om dat eerder te doen, bijvoorbeeld volgende week?” Harry bloost. Dan komt het verhaal. Het verhaal dat ergens verscholen lag. Kijkend naar de nieuwe opstelling, gaat het deksel open. Na een half uur valt hij terug in zijn stoel. “Dank je wel. Ik weet wat me te doen staat. Je hoort nog van me. Enne.. vergeet niet de rekening te sturen.” Saskia Teppema is executive coach en redactielid van het Tijdschrift voor Coaching. www.saskiateppema.nl
    Gratis
    lees meer

    Gestaltmethodiek bij executive coaching

    Executives beschikken over technische vaardigheden en managementvaardigheden maar ontwikkelen zich vaak eenzijdig op het cognitieve vlak door de focus op de strategie van de organisatie. Emotie en awareness zijn ondergeschoven kindjes waardoor de executive de emotionele verbinding met zichzelf en anderen kan verliezen. Daarnaast kunnen leiders door hun positie en de manier waarop anderen hierop reageren in een isolement raken, wat hun ontwikkeling in de weg staat. Uit onderzoek blijkt dat naarmate leiders zich meer bewust zijn wie ze zijn, zij succesvoller opereren. Met behulp van de gestaltmethodiek wordt de aandacht gevestigd op het gewaarzijn van de executive in relatie tot zijn omgeving.
    1,95
    lees meer

    Verborgen alledaags geweld

    Laatst sprak ik Lida. Zij nam ooit ontslag omdat het managementteam waarvan ze deel uitmaakte een wespennest was dat ongepast gedrag liet voortbestaan. Haar voormalig leidinggevende nodigde Lida na zijn pensionering uit voor een gesprek. Hij bood zijn excuses aan, omdat haar feedback destijds terecht was geweest. Hij had er alleen niets mee gedaan omdat hij het niet aandurfde. Herkenbaar? Waarom is het als leidinggevende en medewerker zo lastig om feedback te accepteren, laat staan er iets mee te doen? Collega’s met wie je botst of die je tot wanhoop drijven spiegelen je schaduwkanten, lastige thema’s, zaken waarvoor je je schaamt of die je raken. Elk conflict – van pesterijen tot beschaamd vertrouwen – vraagt ons onze houding opnieuw te bepalen. Het ligt voor de hand om als ‘dader’ of ‘verantwoordelijke’ te reageren. Dat gebeurt met bekende afweermechanismen: ontkennen, argumenteren, negeren, liegen, boos worden. Ja, ook gij, Brutus! En vervolgens doorgaan alsof er niets gebeurd is. Het is op zulke momenten verleidelijk om jezelf als ‘slachtoffer’ te beschouwen. Lida deed dat aanvankelijk ook. Tot ze zich realiseerde dat ze weliswaar steun vond in haar omgeving, maar het probleem daarmee ook liet voortbestaan. Dus nam ze ontslag. Uit dit soort situaties bestaat slechts één uitweg: uit je slachtofferrol stappen en oplossingen zoeken die in jouw allerhoogste belang zijn. Is de organisatie corrupt, wordt je vertrouwen beschaamd, wil men je weg hebben omdat je te lastig bent? Dan is het tijd om afscheid te nemen van illusies over rechtvaardigheid, eerlijkheid en vechten met open vizier. Zulke waarden zijn namelijk ver te zoeken in conflicten. Geweld is vaak verborgen en subtiel aanwezig in organisaties, zoals recent beschreven in het dagboek van Arthur Gotlieb over de Nederlandse Zorg Autoriteit Nza (NRC, 12 april 2014, Niemand luisterde naar Arthur). Gotlieb zag zelfmoord als enige uitweg... Volgens de Jungiaanse psychologie is het conflict vaak te zien als een oproep van ons onbewuste om nieuw gedrag te ontwikkelen of iets ouds los te laten. Zowel ‘dader’ als ‘slachtoffer’ krijgen de kans om iets nieuws te ontdekken over zichzelf. Die verandering vraagt een groot offer. Juist daarom willen we zo lang mogelijk vasthouden aan ons gelijk of ons zelfbeeld van de onkreukbare en integere leider. Dat offer verschilt per persoon. De ‘dader’ dient bijvoorbeeld te erkennen dat hij onethisch heeft gehandeld of onherstelbaar leed heeft berokkend. Het slachtoffer moet een sprong maken van ‘lijderschap’ naar leiderschap en erkennen dat andere oplossingen noodzakelijk zijn. Voorwaarde is de beslissing om te handelen vanuit eigenwaarde en te voorkomen dat mensen nog langer op ongepaste wijze met je omgaan. Een Onafhankelijk Steunpunt van Wijze mannen of Wijze vrouwen zou een soort ombudsfunctie kunnen vervullen bij ongewenst gedrag en geweld op het werk. Niet voor blaming and shaming maar voor indringende gesprekken met leidinggevenden met als doel hen uit te dagen het geweld onder ogen te zien en op te lossen. Want de ervaringen van Arthur Gotlieb zijn helaas geen incident. In veel organisaties worden mensen weggepest door het management dat daar jarenlang ongehinderd mee door kan gaan. En toezichts- en adviesraden of interne vertrouwenscommissies zijn helaas zelden in staat om dit ‘subtiele’ verborgen geweld een halt toe te roepen.  Ans Tros is directeur van de School voor Coaching www.schoolvoorcoaching.nl, creatief directeur van Vista Nova www.vistanova.nl en lid van de adviesraad van het Tijdschrift voor Coaching.
    Gratis
    lees meer

    Schrijf je in voor de nieuwsbrief en blijf op de hoogte!

    Congres Positieve Psychologie

    Thema: Dynamiek in Relaties

    Datum: 29 november 2019
    Locatie: De Reehorst, Ede

    Informatie & aanmelden »