logo-professioneel-begeleiden logo-professioneel-begeleiden
Filters

Alle artikelen - Abonneer je nu!

Reflecties over Coaching

Reflecties over Coaching: werken met individuen, teams en jezelf is een bundeling van vijfentwintig reflecties. Deze gaan over coaching en Yvonne krijgt doorgaans veel reacties op deze observaties – je zou ze haar ‘fieldnotes’ kunnen noemen – die gaan over de praktijk van coaching en advisering. In deze stukken, die zij in het kader van deze bundel geactualiseerd heeft, refereert ze ook bijna altijd aan een voor haar inspirerende theorie of relevant onderzoek. Kennelijk raken deze bespiegelingen een snaar bij coaches, teamcoaches en adviseurs en geven ze aanleiding tot reflectie op de eigen praktijk. De bijzondere tijd waarin we nu leven nodigt uit tot reflectie: op hoe we met de wereld en met elkaar omgaan, maar ook op de eigen professie en hoe je je daartoe verhoudt. Er is een indeling gemaakt naar drie hoofdthema’s, namelijk: werken met individuen, werken met teams en werken met jezelf. Yvonne Burger Yvonne Burger is hoogleraar aan de Vrije Universiteit, center for executive coaching, en geeft onderwijs en doet onderzoek op het gebied van coaching. Ze is daarnaast vanuit haar praktijk werkzaam als executive (team) coach in de top van organisaties. Ook is ze lid van de Raad van Toezicht van Hogeschool Windesheim en vervult ze diverse andere bestuursfuncties. Yvonne Burger en Eric Vullers van Uitgeverij Kloosterhof namen het initiatief voor een boekje ‘Reflecties over Coaching: werken met individuen, teams en jezelf. Deze reflecties zijn – soms in een andere vorm – eerder gepubliceerd in het Tijdschrift voor Coaching, Management & Consulting of het Tijdschrift voor Ontwikkeling in Organisaties.Er is een indeling gemaakt naar drie hoofdthema’s, namelijk: werken met individuen, werken met teams en werken met jezelf. Al deze thema’s zijn relevant voor de praktijk van coaches en komen ook aan de orde in onze postgraduateopleidingen aan de Vrije Universiteit   
€ 6,95
lees meer

De jeugd (mei 2026)

Het onderzoeksrapport van de onderwijsinspectie is dit jaar alarmerend. Alweer. In de afgelopen jaren is de boodschap telkens dezelfde: de basisvaardigheden blijven achter. De inspectie maakt zich op basis van het nieuwste rapport vooral zorgen om het mbo, omdat daar veel studenten de vereiste taal- en rekenniveaus niet halen en ook het burgerschapsonderwijs niet goed loopt. Daarnaast valt het op dat uitmaakt waar je wieg staat: de kansen die een kind krijgt verschillen sterk per regio.  Het achterblijven van de basisvaardigheden zie ik terug bij mijn eigen kinderen. Ik maak me vooral zorgen om hun leesvaardigheid. Als ouder probeer ik lezen te stimuleren, maar de interesse bij mijn kinderen is hierin helaas niet groot. En als kwaliteit van onderwijs dan ook nog tekort schiet, vraag ik me af hoe groot het gebrek aan kennis is. Aan de andere kant zie ik ook andere ontwikkelingen: dat literaire pareltje hebben ze misschien niet gelezen, maar de inhoud kennen ze wel want ze hebben de verfilming van het boek gezien; ondertiteling bij Engelse series hoeven ze niet te lezen, want hun Engels is door al die internationale TikTokkers en YouTubers prima; en het journaal hebben ze niet gekeken, maar het nieuws kwam ook voorbij in hun feed. In slechts dertig seconden helemaal op de hoogte zijn, dat scheelt ook nog eens tijd. Grote vraag is dus: moet ik me zorgen maken over de ontwikkeling van mijn kinderen en de stand van het onderwijs, of word ik simpelweg oud en ben ik in de fase gekomen waarin geroepen wordt dat vroeger alles beter was? Filosoof en essayist Menno de Bree zal het eens zijn met dat laatste. Hij schreef een boek over de hedendaagse jeugd die opgroeit zonder God. Religie was altijd iets dat houvast gaf. Kijk maar naar de verzuiling in Nederland. Opgroeiend in een zuil was voor een groot deel al duidelijk bij welke groep je hoorde en wat er van je verwacht werd. Tegenwoordig kan je kiezen bij welke groep je wilt horen en dat, door de sociale media via het wereldwijde web, op mondiaal niveau. Lukt het je niet om je plek te vinden? Dan heb je blijkbaar niet hard genoeg je best gedaan. Je kunt je hierdoor afvragen of die ontzuiling een vloek is of een zegen. Opgroeien in deze tijd: ga er maar aan staan. In dit nummer van het vakblad is gelukkig goed terug te zien dat er aandacht is voor onze jeugd. We gaan met ze in gesprek (via PRAATPOWER), letten op ze op straat (lees het interview met Eva Dijkman) en helpen met reflecteren op gedrag. En dan blijkt en passant ook nog dat die al wat oudere president die nog vol zit met (iets te?) jeugdige bravoure een geweldige bron van inspiratie is voor onze ouderenzorg. Lees dus vooral verder, want voor je het weet ben je ervan overtuigd dat het met onze jeugd uiteindelijk wel goedkomt! Petra Kuiper-Idi Moto Hoofdredactie   INHOUD   Praktijk ‘Mijn mond is mijn krachtigste wapen’ Interview met Eva Dijkman, Agnes Schilder Praatpower! Wat houdt jongeren mentaal gezond?  Toeval, taboe of aangeleerd? Waarom de orgasmekloof nog steeds bestaat, Bente de Bruin   Professionalisering Zelfzorgvaardigheden als buffer in een drukke wereld, Jong geleerd is oud gedaan, Evelyne Meens Oproep, Denk mee: interventies voor eerstegeneratiestudenten  Winactie: Reflecteren kun je leren!   Profilering Als ‘ie maar geen voetballer wordt, Over mentale problemen in topsport, Petra Kuiper-Idi Moto Werken met het dimentiemodel van expertisecentrum D-ZEP, Trump als bijzondere inspiratiebron voor de ouderenzorg, Ad Bergsma

€ 6,95

Schrijf je in voor de nieuwsbrief en blijf op de hoogte!

Op weg naar ruimte en vrijheid

Crisis als aanleiding om inzicht te vergroten in (je) identiteitswerk

Datum:
Locatie:

Download gratis deze white paper