logo-professioneel-begeleidenlogo-professioneel-begeleiden
Filters
  • Alle artikelen

    «1|2|...|13

    Ruimte (volledige uitgave, 10 artikelen)

    Als 68-jarige ervaar ik het thema ‘ruimte’ nadrukkelijk. Door het wegvallen van verplichtingen en vanzelfsprekendheden ontstaat er ruimte in mijn leven. Wat te doen: vertrouwd werk doorzetten, nieuwe dingen aanpakken, de verveling koesteren? Ruimte ervaren is enerzijds een vervulling van een langgekoesterde wens, anderzijds is er ook sprake van ‘horror vacui’, de angst voor de leegte. Een begrip dat staat voor de neiging van een kunstenaar om elk leeg plekje op te vullen: witangst. Meer filosofisch gaat het om het zoeken van mensen naar zekerheid op basis van angst voor het onbekende, voor het leven met onbeantwoorde vragen. Verlangen en angst: ruimte is een paradoxaal begrip en tegelijkertijd ook onderdeel van onze dagelijkse taal als begeleiders. Boeiende kost en U zult zien dat elke bijdrage aan dit (overigens op gerecycled papier gedrukte) nummer een eigen licht werpt op dit thema. Het hoofdartikel van Joris Brenninkmeijer en Mieke Voogd laat zien op welke manier vragen stellen reflectieve ruimte kan bieden aan cliënten – ruimte voor leren. De column van Ferry Wilting zet ons aan het denken door te wijzen op de gelaagdheid van het begrip ruimte met het onderscheid in bedachte, waargenomen en geleefde ruimte. Michiel de Ronde houdt, via ‘muzisch onderzoeken’, een pleidooi voor het creëren van ruimte door middel van spel. Spelen is verleidelijk, geheimzinnig en plezierig en het leidt ons naar een ander weten. Michelle Kurzenacker sluit hier op aan met een voorbeeld vanuit haar werkplaats. Haar stelling: ‘Hoe beter je jezelf en je lichaam kent, hoe groter de handelingsruimte.’ Cees Sprenger benadrukt de noodzaak van ruimte voor rust en herstel van mensen, organisaties en onze planeet. Dit om de eigen stuurkracht te verstevigen. Een andere invalshoek, die van een specifieke doelgroep, bieden Joy Boelens en Marga Kelbling door aandacht te besteden aan de ruimte voor hoogsensitieve mensen binnen ons begeleidingskundige werk. In het interview komt Margriet Wentink aan het woord; ze is specialist in traumabehandeling. Ruimte maken voor het verwerken van trauma’s betekent de weg weer vrij maken voor levensenergie, stelt ze. Jikke de Ruiter en Sijtze de Roos vragen aandacht voor de politieke, de maatschappelijke ruimte van onszelf en onze cliënten: ‘We hebben niet de psyche maar de macht zichtbaar te maken.’ André Wierdsma benadrukt in De Weg de ruimte tussen mensen, de kwaliteit van het ‘in between’ van relaties en verbindingen. De boekenbespreking van Jacco van Uden wijst ons ten slotte op het gebruik van metaforen om speelruimte te creëren binnen organisatieontwikkeling. Heel veel leesplezier! Kees Faber

    lees meer

    Op het randje (volledige uitgave, 9 artikelen)

    Als begeleiders werken we met personen en groepen op kwetsbare momenten. Dat legt de lat hoog. Alleen het allerbeste en professioneelste is goed genoeg. Cliënten zijn ten slotte geen ‘proefdieren’. En tegelijkertijd zijn ze dat ongewild natuurlijk wel. Elke begeleider neemt intuïtief weleens een afslag waar hij of zij eigenlijk geen uitgewerkte methodische notie bij heeft. Soms is dat goed, als de intuïtie of het hart betere aanwijzingen geeft dan de methode. Maar het kan ook een lelijke miskleun betekenen. Om met cabaretier en filosoof Tim Fransen te spreken: ‘Ik stuntel dus ik ben.’ Jonge adviseurs, coaches en begeleiders kunnen hun vak sowieso niet leren zonder vlieguren te maken. Dat kan maar deels onder de hoede van mentoren. Het zijn de geslaagde en de mislukte experimenten, vaak over de rug van cliënten, die tot de grootste professionele groeisprongen leiden. Ga maar na in je eigen loopbaan. Soms volg je wel een methode, maar word je anders begrepen of aangevoeld dan je beoogd had en gaat het mis. En wat te denken van adviseurs en trainers die voor miljoenen aan veranderprogramma’s ‘uitrollen’ in organisaties, wat nauwelijks meer teweegbrengt dan BOHICA (ofwel ‘Bend over, here it comes again’) en cynisme? Wel goed onderbouwd en zeer gelikt uitgewerkt, natuurlijk. Wat is dan eigenlijk ‘professioneel’ of ‘op het randje’? Wim T. Schippers stelde onlangs dat vernieuwing nooit ontstaat vanuit professionals. Die blijven altijd binnen hun aangeleerde en gestolde succesframes opereren. Het zijn de amateurs, buitenbeentjes en buitenstaanders die vernieuwing brengen. Zo blijkt hardlopen, dansen of lichaamswerk soms effectiever dan praten. Het opstellingenwerk komt van Bert Hellinger, een filosoof. Luisteren met het hart of mindfulness is soms effectiever dan analyseren. Maar soms hebben experimenten dramatische gevolgen, zoals bij elektroshocktherapie of de sensitivitytrainingen uit de vorige eeuw. Wat is dus eigenlijk ‘het randje’ en wie bepaalt dat? Wat is het verschil tussen over het randje - dus fout en stout - en het sociaalwenselijke buiten de lijntjes kleuren en out of the box-denken? Of het verschil tussen je aan professionele normen houden en braaf binnen de lijntjes kleuren? Toch hebben we allemaal sterke normatieve opvattingen als het om begeleiden gaat en vinden we dat professioneel normbesef belangrijk is. Kortom, dit nummer gaat over het spanningsveld tussen ethiek en experimenteren. Wat gebeurt er bij onze klanten en onszelf, op ’t randje van voorspelbaar, veilig en ‘bewezen’, en van grensverleggend en soms grensoverschrijdend uitproberen? Paul Kloosterboer

    lees meer

    Veiligheid ( volledige uitgave, 10 artikelen)

    lees meer

    Thema: Verhalen, maart 2019

    Inhoudsopgave: KENNIS EN KUNDE Werken met verhalen in organisaties De trainer als troubadour COLUMN Show, don’t tell ONTMOETING In gesprek met Michaël Derkse De Weg (aflevering PRAKTIJK EN PROFESSIE Werken met het DialoogLab Zeven sleutels naar het verhaal Verhalen in supervisie GELEZEN Perfect imperfect Het zetten van ‘kraken   Redactioneel Verhalen horen bij het leven van de mens. Vroeger waren er verhalenvertellers die hun verhalen als verteller of troubadour ten gehore brachten en zo van stad naar stad reisden. De ‘orale overlevering’ was anoudsher bedoeld om verhalen van generatie op generatie over te brengen in een overwegend analfabetische  samenleving. Tegenwoordig kunnen we misschien meer spreken van een digitale traditie die de orale overlevering voedt. Verhalen zijn op afroep, via diverse kanalen en in diverse kleuren, beschikbaar. Hierdoor worden we beïnvloed en beïnvloeden we ook weer anderen. In de praktijk van begeleiding hebben verhalen eveneens een plek. We werken met het verhaal van de cliënt, waarbij we ook onze eigen verhalen inbrengen. Daarom leek het ons als redactie een mooi en belangrijk thema. We belichten dit vanuit diverse perspectieven. In het hoofdartikel ‘Een veelheid aan verhalen: rijkdom of rumoer’ richten Martijn van Ooijen, Saskia Tjepkema en Koen Weber zich op het werken met verhalen in de begeleiding van organisaties. Zij geven ook handreikingen om narratieve technieken toe te passen. Marcel van de Pol neemt ons mee in het werken met het DialoogLab, waarbij hij een aantal fasen doorloopt om een verhaal vanuit verschillende perspectieven te zien en beleven, waardoor nieuwe gezichtspunten ontstaan. In ‘De trainer als troubadour’ beschrijft Michiel de Ronde de rol van de trainer in het licht van de orale traditie. Joke Goudswaard belicht zeven sleutels om de ‘verhaalruimte’ te openen, waarbij zij een inkijk biedt in haar manier van narratief werken bij begeleiding. Mila Volf belicht inspirerend hoe verhalen ook een plek in supervisie kunnen hebben. Voor de rubriek Ontmoeting praatten we dit keer met Michaël Derkse, grondlegger van de Pulsar Visie. Op indringende wijze maken we kennis met zijn verhaal en ideeën over de rol van verhalen in begeleiding. Shirine Moerkerken en Barbara van der Steen recenseren op een reflectieve en persoonlijke manier elkaars boeken ‘Perfect imperfect’ en ‘Hoe ik verander’. We complementeren dit nummer met een scherpe column van An Kramer en een mooie bijdrage aan De Weg van Marianne Banning-Mul. Bij mijn debuut als coördinator van een themanummer kan ik zeggen dat ik trots ben op het resultaat. Ik realiseer me des te meer dat ik mij met alle ervaringsverhalen van anderen een beeld kon vormen van wat ik onderweg zou kunnen tegenkomen. En ik realiseer me, door alle mooie artikelen, dat het aanreiken van (ervarings)verhalen ook een belangrijke rol van de coach is bij begeleidingsvraagstukken.   Tijn Ponjee

    lees meer

    Wijsheid ( volledige uitgave, 9 artikelen)

    lees meer

    Macht ( volledige uitgave, 10 artikelen)

    lees meer

    Begeleiden vanuit het geheel (volledige uitgave, 9 artikelen)

    lees meer

    De staat van supervisie (volledige uitgave, 10 artikelen)

    lees meer

    ZKM Magazine: Verhaal halen in het onderwijs

    INHOUD THEMA ‘VERHAAL HALEN IN HET ONDERWIJS (januari 2019) Visie op de ontwikkeling van kind naar student naar volwassene, Els Holland & Els Voorhorst Vruchtbare samenwerking met de ZKM als basis, Mirjam Hermsen & Mirjam Sibbel Wat het primair onderwijs nodig heeft. Interview met Hank Beermann, Els Voorhorst & Els Holland ZKM leiderschap, Richard van de Loo Verhalen van ver, verhalen van nu; verhalen als spiegel voor zelf-verstaan, Ina ter Avest Zelf Konfrontatie Methode – een dialogical selfie? Ina ter Avest Somberheid en de school, Jan F. Nauta Preventie psychische aandoeningen J.J.L. Derksen, Els Voorhorst Bedreigde psychodiversiteit - Pleidooi voor een innerlijke democratie Hubert Hermans, Els Voorhorst In-Spanning: de dialoog tussen docenten en studenten gaat niet vanzelf! Elly van den Berg-Thomassen myInsightOut: een jonge ontwikkeling in de ZKM familie vol potentie, Margreet Poulie & Mirjam Zoestbergen ZKM-Vereniging: de Jaardag 2017, Ina ter Avest, met medewerking van Marjolein Fokkens,Wolf Lejeune, Annerieke Oosterwegel en Margreet Poulie Verenigingsnieuws: Van de bestuurstafel Verhaal halen in het onderwijs Verhalen gaan een steeds prominentere plaats innemen in de samenleving: mensen vertellen elkaar verhalen en willen met hun eigen verhaal gehoord worden. In het onderwijs lijken verhalen echter steeds meer te verdwijnen en plaats te maken voor overzichtelijk systemen die makkelijker te monitoren lijken maar essentiële zaken weglaten. Maar Grote Verhalen spelen in onze multiculturele tijd nog steeds een rol. En de eigen verhalen kunnen een nieuwe kans krijgen in de dialoog tussen docenten en studenten. In twee interviews vertellen drie mensen die midden in het onderwijsveld staan welke rol verhalen en dialoog spelen in hun werk en waarom dat belangrijk is. In dit nummer wordt ook zichtbaar op welke manier de ZKM van belang kan zijn voor het onderwijs. Zowel in organisaties als in individuele trajecten met docenten en met jongeren! Op de onderwijspagina van de ZKMvereniging (https://www.zkmvereniging.nl/over-zkm/zkm-voor-leraren) vertellen leden hoe ze in verschillende situaties en werkvelden ZKM toepassen. Twee bijdragen laten zien dat de methode zich ontwikkelt en steeds nieuwe wegen zoekt. Tenslotte twee boekbesprekingen: Het boek van Jan Derksen over preventie van psychische aandoeningen, dat aansluit bij het interview met Jan Derksen in een vorig nummer. Het boek van Hubert Hermans over psychodiversiteit en innerlijke

    5,95
    lees meer

    ZKM Magazine: Stem of stempel

    INHOUD THEMA 'STEM OF STEMPEL' (maart 2017) Ik ben mezelf: Achter het masker van schone schijn?, Hubert Hermans Interview met Jan Derksen Somatisch onvoldoende verklaarde lichamelijke klachten, Stefan van Geelen & Lineke Tak Anhedonie als dysfunctie, Jan F. Nauta Sommige verhalen zijn wel te vertellen, Els Holland Iedereen een psychische aandoening? Els de Boom-Voorhorst Uit je hoofd, in je lijf met de ZKM, Frances van Dinther Interview met Rens van Loon, Els de Boom-Voorhorst Review, Assessing and Stimulating a Dialogical Self in Groups, Teams, Cultures, and Organizations, Frans Meijers Creatief schrijven: een eigen stem via meerstemmigheid, Reinekke Lengelle Stimulering van organisatiedialoog met de ZKM-Organisatie, Richard van de Loo ZKM-traject heeft blijvend effect, Anke Abels & Margreet Poulie Ninth International Conference, Jutta König & Peter Zomer Klacht? Mensen willen gehoord worden, Caroline Horikx Verenigingsnieuws Stem of stempel De discussie over diagnoses en behandelingen van psychische problemen wordt in toenemende mate in de media gevoerd op basis van persoonlijke ervaringen en eenzijdige standpunten. Dagelijkse verschijnen er bijdragen over burn-out, depressie, stress, verslaving, compleet met conclusies en onwrikbare standpunten. Tot een dialoog komt het daarbij meestal niet omdat de overtuigingen over medicijnen of therapie vaak lijnrecht tegenover elkaar staan. De beslissingen over behandelingen worden elders genomen: door verzekeraars en door de politiek. Daarbij speelt beheersing van sterk stijgende uitgaven een grote rol. Een belangrijk thema in dit ZKMmagazine is daarom: Stem of Stempel. In het interview met Jan Derksen gaat deze uitgebreid in op de problemen en pleit hij voor methoden waar ruimte is voor het persoonlijke verhaal, zoals de ZKM en andere narratieve werkwijzen. In het boek “Assessing and Stimulating a Dialogical Self in Groups, Teams, Cultures, and Organizations”, dat in dit nummer besproken wordt is een aantal werkwijzen uitgewerkt. In verschillende bijdragen in dit Magazine wordt duidelijk wat de waarde van een narratieve benadering, van (gestructureerd) luisteren naar ‘het persoonlijke verhaal’ kan zijn. Niet alleen in het artikel van Jan Nauta, over depressie, en het interview van Els Holland waar een ex-gedetineerde haar verhaal doet, maar ook in de bijdrage van Stefan van Geelen en Lineke Tak, waar expliciet het lichaam-geest-dualisme aan de orde wordt gesteld. Aansluitend bij het promotieonderzoek van Stefan van Geelen naar het vermoeidheidssyndroom onderzoeken zij op welke manier een speciale ZKM-aanpassing een ander en nieuw licht kan werpen op SOLK (Somatisch Onvoldoende Verklaarde Lichamelijke klachten). Verschillende aspecten van de ZKM komen in dit nummer aan de orde: Hubert Hermans reflecteert over wat “Mezelf mogen zijn’ betekent. Frances van Dinther beschrijft in UIJIJL hoe ze deze werkwijze, waar speciaal aandacht is voor ‘leren voelen’, ontwikkelde vanuit de validatiefase van het ZKM-zelfonderzoek. En in een interview vertelt hoogleraar Dialogical Leadership Rens van Loon (die ooit mede aan de wieg van de ZKM stond) hoe hij door de ZKM leerde echt te luisteren naar het verhaal van mensen ”zonder te interpreteren en te diagnosticeren”. Hij ontwikkelde een eigen werkwijze waarin de generatieve dialoog de hoofdrol vervult en laat zien hoe de dialoog ook algemeen maatschappelijk een belangrijke bijdrage kan leveren.

    5,95
    lees meer

    Schrijf je in voor de nieuwsbrief en blijf op de hoogte!

    Dag van de Coach - 2020

    Thema - WERK-DRUK

    Datum: 4 juni 2020
    Locatie: De Reehorst, Ede

    Informatie & aanmelden »