logo-professioneel-begeleiden logo-professioneel-begeleiden
Filters

Alle artikelen

In balans (oktober 2021)

In balans blijven klinkt makkelijk, maar betekent in de praktijk vaak hard werken. Dat merkte ik onlangs zelf nog. Mijn vader overleed en na het regelen van de afscheidsdienst was daar ook nog zijn huis dat leeggeruimd en verkocht moest worden. Ondertussen bleven de brieven van instanties binnenstromen. Van de verzekeringsmaatschappij en de bank, tot het RDW dat waarschuwde dat zijn auto zo snel mogelijk op een andere naam gezet moest worden. Kortom, er was geen tijd voor rouw, want er moesten nog zaken afgehandeld worden. Er was geen tijd om even stil te staan, tot ik op een middag een grote doos van de vliering haalde en opende. De doos bleek vol met foto’s uit mijn jeugd te zitten. Opeens zat ik middenin een ‘trip down memory lane’, die ruimte gaf voor een lach en een traan. En het bijzondere was; na het doornemen van die doos vol foto’s voelde ik me rustiger dan ik me in weken had gevoeld. De balans was weer terug, door het ophalen van al die bijna vergeten herinneringen. Die kracht van herinnering zie je ook terug in het onderzoek waarop Jacky van de Goor onlangs promoveerde. Zij stelde de vraag: als je slechts één herinnering mocht houden, welke zou dat dan zijn? De reacties op die vraag waren indrukwekkend en divers, en het interview dat Stan Kruize met haar hield voor dit nummer is een aanrader. Net als alle andere artikelen trouwens, met als overkoepelend thema ‘In Balans’ en geschreven vanuit verschillende invalshoeken. We hopen je als lezer hiermee handvatten en inspiratie te geven om met dit onderwerp aan de slag te gaan vanuit de Toegepaste Psychologie. Thuis, of juist op de werkvloer. Voor jezelf, of voor je cliënten. Waar dan ook. Balanceren kun je leren! Petra Kuiper-Idi Moto Hoofdredactie P.S. We zijn benieuwd wat je van dit nieuwe vakblad vindt. Is het wat jou betreft al ‘in balans’? Laat het weten via info@nbtp.nl, dan kunnen wij met de feedback aan de slag.   INHOUD Praktijk Zingeving, de mooie weg der moeite, Stan Kruize Het ontstaan en voorkomen van burn-outs veroorzaakt door thuis studeren, Marit Hiemstra TP’er in beeld, Dennis Hibma In balans in een weerbarstige beroepspraktijk, Rian van Son Balanceren in relaties, Mirella Brok TP’er in beeld, Seline van Keulen Professionaliteit Positieve Gezondheid, Esther Bloemen TP’er in beeld, Luuk Elshout Veerkracht vergroten via eHealth, Aniek Lentferink Van leven in uitersten terug naar balans, Interview met TP’er Pleun Peters, Rian van Son Profilering TP’er in beeld, Farley Matagora Talentgericht werken in teams: diversiteit de sleutel naar balans, Marian Thunnissen, Anne-Marie Kuipers & Katja Pardoen Lectoraten Toegepaste Psychologie in Nederland, Laurens F. Ekkel & Agnes Schilder Omgaan met de klimaatverandering, Petra Kuiper-Idi Moto TP’er in beeld, Laura Pelger

€ 5,95

Identiteit (april 2021)

‘Wat doet een toegepast psycholoog eigenlijk?’ Ik ben vast niet de enige die op die vraag regelmatig een haperend antwoord geeft. Want wat dóet een toegepast psycholoog nou eigenlijk precies? Het thema van dit eerste vakblad Toegepast Psycholoog onder leiding van een professionele redactie is niet voor niets ‘identiteit’. Identiteit is ‘Het eigen karakter van een persoon of groep”. En als er iets is waar de beroepsgroep (hbo) toegepast psychologen - kortweg TP’ers - mee worstelt, dan is het wel onze identiteit. Voor die worsteling zijn veel oorzaken te vinden, die mij inmiddels duidelijk zijn geworden in de afgelopen 2,5 jaar van mijn voorzitterschap. Laten we ten eerste niet vergeten dat het echt een jong beroep is. Daardoor hebben we te maken met onbekend maakt onbemind, met alle consequenties van dien. De psychodiagnostisch werkers zijn er bijvoorbeeld al meer dan 50 jaar en die hebben er ook decennia over gedaan om zichzelf op de kaart te zetten. Als voorzitter is mijn belangrijkste taak om aan een sterke positionering te werken. En dus houd ik me o.a. bezig met de strijd voor de bekostiging van TP’ers in de GGZ. Samen staan we sterk en daarom is het belangrijk om als beroepsvereniging veel leden te hebben. We zoeken manieren om laagdrempeliger verbinding te maken door gastlessen overwerk en loopbaan aan te bieden aan de opleiders, zodat bijna afgestudeerden in aanraking komen met de NBTP. Maar ook het overleg met de Hogescholen over een scherpere profilering en aansluiting op de arbeidsmarkt is belangrijk, zodat die toekomstig afgestudeerden wél makkelijk antwoord kunnen geven op de vraag wat ze doen en kunnen. Zo werken we dus aan een versteviging van de identiteit. Wij hebben er daarom voor gekozen om ook het congres op 29 mei daar over te laten gaan, zodat onze professionals sterker, scherper en meer geïnspireerd raken. Veel van de vragen die wij krijgen gaan over “De Arbeidsmarktpositie van de Toegepast Psycholoog”. Verderop in dit vakblad kun je iets lezen van waar de NBTP momenteel allemaal mee bezig is. Een groot verschil met veel andere beroepsverenigingen is dat daar heel veel bestuursleden zijn, met allemaal een eigen taak. Het NBTP-bestuur bestaat nog steeds uit een kleine club mensen, maar daarmee hebben we al wel heel wat voor elkaar gebokst! Toch kunnen we altijd meer hulp gebruiken. Misschien is het iets voor jou? Zelf doe ik dit vrijwilligerswerk omdat ik er iets voor terug krijg: ontmoetingen met nieuwe mensen en nieuwe ervaringen waar ik van leer. Ik ben er dan ook groot voorstander van dat vrijwilligers vooral dat moeten doen waar ze energie van krijgen. Omdat je al goed bent in iets, maar dat niet terugziet in je werk. Of omdat je wilt groeien en nieuwe competenties op je cv wilt kunnen zetten. Dat kan allemaal bij de NBTP! We kunnen namelijk zoveel hulp gebruiken dat er voor iedereen plek is. Misschien kan je goed organiseren, ben je handig in vormgeving, is taal je ding… Eenmalig, een paar keer per jaar of structureel. We zoeken de juiste plek voor je. Koop een ticket voor het congres, meld je aan voor de ALV in de ochtend van 29 mei of zoek op een andere manier contact en verstevig je identiteit als Toegepast Psycholoog. Heel veel plezier met dit vakblad en blijf gezond! Hartelijke groet, Mieke van Herk, Voorzitter NBTP   Wat is de invloed van je werk op wie je bent? Uit een korte peiling in de LinkedIn-groep NBTP blijkt dat voor de helft van de respondenten werk van (grote) invloed is op het zijn. Maar wie ben je eigenlijk als TP’er? Al tijdens de eerste redactievergadering merkten we hoe lastig de TP’er te omschrijven is. Het onderwerp voor deze uitgave van het vakblad Toegepaste Psychologie was dan ook snel gevonden: identiteit. Toch vond ik dat best spannend, want zou de vraag wie de TP’er is eigenlijk wel te beantwoorden zijn? Kijkend naar de artikelen in dit vakblad wordt direct helder dat de zorgen hierover onnodig waren. Want ja, de sectoren waarin TP’ers terecht komen zijn divers, en ook de werkzaamheden lopen flink uiteen. Maar wat alle TP’ers met elkaar delen is een vat vol breed inzetbare competenties. Laurens Ekkel verwoordt dit prachtig in het artikel ‘Wie is de toegepast psycholoog?’: de TP’er is een praktijkoplosser en een goed opgeleid expert. Met de drie pijlers Praktijk, Professionalisering en Profilering als leidraad wordt dit in de overige artikelen steeds weer onderstreept. Laat je op het gebied van de praktijk bijvoorbeeld inspireren door het ondernemerschap van Denise Dechamps. Zorg voor verdere professionalisering door je werkidentiteit aan te scherpen met hulp van Manon Ruijters en Gerritjan van Luin. Of leer van Joop Schippers manieren om je beter te profileren op de arbeidsmarkt. De kans is groot dat je al lezend een belangrijke conclusie trekt: als TP’er mag je trots zijn op je vak. Laten we die boodschap vooral verder uitdragen! Petra Kuiper-Idi Moto, Hoofdredacteur   INHOUD Praktijk Een ondernemende toegepast psycholoog: Interview met Denise Dechamps, Rian van Son Hoe relaties mensen identiteit geven, Mirella Brok De identiteit: waar hebben we het over? Hilde Bolt De identiteit van de positieve psychologie, Jan Auke Walburg Professionaliteit Identiteit = werk, Manon Ruijters & Gerritjan van Luin Een beroep op professionaliteit, Fenneke Woertman TP’er in beeld, Cristel van Helvoort Wie is de toegepast psycholoog?, Laurens F. Ekkel Een ondernemende toegepast psycholoog: Interview met Liesbeth Woertman, Rian van Son   Profilering TP’er in beeld, Marian de Landmeter ‘Bijna alles gebeurt van binnen’ Over de rol die Bildung kan spelen in het versterken van de identiteit, Eveline Kersten Column: Christine Beenhakker, Jan Auke Walburg De TP’er als wijkcoach, Fenneke Woertman TP’er in beeld, Yrenee Koen De veranderende arbeidsmarkt voor toegepast psychologen; Interview met prof. dr. Joop Schippers, Vera Motzheim TP’er in beeld, Helga Evora Morais TP’er met impact: Tijmen Sissing, Johan van der Burgh

Gratis

Rituelen (december 2021 )

Handenschudden als ritueel Weet je het nog? Een van de eerste persconferenties van premier Rutte en Jaap van Dissel? Hadden ze net afgesproken dat heel Nederland elkaar de hand niet meer mocht schudden, deden ze het per ongeluk zelf toch nog. Het schudden van handen, dat we nu al bijna twee jaar niet meer doen, is een ritueel. Vanuit de geschiedenis zien we de handdruk al bij de Egyptenaren. De oorspronkelijke betekenis lijkt dat handen schudden een vredesteken is, een gebaar om te laten zien dat je geen wapen in je handen hebt. Ook is het een gebaar dat gemaakt wordt om een afspraak te bevestigen. Ook die betekenis zien we al terug in de oudheid. In Amerika werd handen geven ook gezien als een gebaar om gelijkheid tussen klassen te bevorderen. Immers bij de upper class zagen we als begroeting ook buigingen. Het ritueel van handen schudden zit dus diep in onze samenleving. En mede daarom is het een hele opgave om dat ritueel los te laten. We zagen al snel dat er geprobeerd werd om nieuwe rituelen te maken, zoals ellebogen geven, enkels tegen elkaar en de buiging. Kennelijk blijft het ritueel: ‘let op, ik heb geen kwaad in de zin’, heel belangrijk in het sociale verkeer. Kijken we naar leren, dan is zien we vergelijkbare rituelen terug. De trainer als centrale figuur, leren in een fysieke situatie, een zaaltje et cetera. Ook hier hebben we de afgelopen periode veel in geleerd en veranderd. Rituelen zijn belangrijk omdat ze ons zekerheid en vertrouwen geven. Bij afscheid, bij trouwen, bij een zakelijke overeenkomst. Vertrouwen is de basis van leren en veranderen. Dus als een ritueel wegvalt, dan betekent dat ook wat voor ons vertrouwen. Is online wel net zo goed als in een zaaltje? En waarom doen zij alles anders? Ik dacht dat ik zelf vrij was van rituelen. Allemaal onzin toch? Totdat ik afgelopen tijd weer op een feest kwam waar iedereen getest was en er dus handen gegeven werden. Wat een mengeling aan gevoelens bracht dat teweeg! Ook een beetje eng, want wist je dat we vroeger aan handen roken van vreemden? Vermoedelijk om erachter te komen of er ziektes aanwezig waren... Dat geeft te denken. O, en nog een detail dat me opgevallen is het afgelopen jaar: de kabinetsformatie! Zou die sneller zijn gegaan als we het ritueel handen geven weer in ere hadden hersteld? Ik wens je veel lees- en kijkplezier in dit rijke nummer over rituelen! Ria van Dinteren hoofdredactie, hoofdredacteur@tvoo.nl   INHOUD Praktijk Rituelen voor het leven? Marlieke van Grinsven & Sibrenne Wagenaar & Katelijn Nijsmans Rituelen als basis voor nieuw leiderschap. De ‘FOAM’ van Rituals, Rick de Rijk & Jitske Zengerink De maakbaarheid van rituelen, Joris Smeyers De kunst van ritualiseren, Interview met Ida van der Lee, Sibrenne Wagenaar & Marlieke van Grinsven Rituelen zweverig? Helemaal niet! Creëer in 6 stappen jouw organisatieritueel, Lisa Kortekaas   Theorie Dagelijks ronddwalen. Hoe het bijzondere van een ritueel en de voorspelbaarheid van routine elkaar kunnen versterken, Joeri Kabalt Het rituele karakter van sociale interactie. Wat teams en coaches kunnen leren van Erwin Goffman, Martijn Vroemen Op zoek naar rituelen. Beeldcolumn, Kyra Sacks & Sandra Boer Inspiratie Rituelen: 3x anders, Sibrenne Wagenaar & Katelijn Nijsmans Dansen op je sokken: rite de passage als bron voor groei. Column, Sandra van der Maarel Focus op leren en ontwikkelen. Het nieuwe performancemanagement binnen de publieke organisatie, Marieke van Benten & Peter Steenkamer Teveel van het goede, Ronald Visser

€ 5,95

Viraal (september 2021 )

De plakfactor Het zal zeven jaar geleden geweest zijn toen ik dit verhaal voor het eerst hoorde van een vage kennis. Zijn neef was op zakenreis in Las Vegas en dronk nog een laatste drankje in de bar toen een aantrekkelijke vrouw op hem afkwam en hem een drankje aanbood. Dat kon hij uiteraard niet weigeren. Verder wist hij niets meer van die avond maar de volgende morgen werd hij wakker in een badkuip met ijs en een briefje waarop stond: ‘beweeg niet maar bel het alarmnummer’. Toen hij de alarmcentrale belde en de situatie uitlegde, kreeg hij de vraag of er bij zijn nek iets uitstak. En dat bleek het geval te zijn. De alarmcentrale wist hem te vertellen dat hij slachtoffer was geworden van een bende die nieren roofde. Hij was dus een nier armer en een illusie rijker. Dit is het openingsverhaal uit het boek De Plakfactor van Dan en Chip Heath. Het gaat over waarom en hoe informatie bij mensen blijft plakken en wat je eraan kunt doen om te zorgen dat jouw informatie daarbij zit. Het verhaal van de nierdiefstal is een plakverhaal. Zonder dat ik je ken, weet ik dat je dit verhaal waarschijnlijk zonder enige moeite kunt doorvertellen aan iemand anders. Wat als we de principes van het blijven plakken op leren toepassen? Hoe zorgen we ervoor dat leren viraal wordt en als een niet nader te noemen virus onze organisaties besmet, zodat werknemers voortdurend aan het leren blijven? Hoe leuk is dat? Hierover gaat dit nummer. En over hoe je op LinkedIn in een poll komt (superleuk experiment!). Over transfer van leren, de Ommetjes-app en het Jerusalema-dansje. En ook  over gabbers. Mooie artikelen, waarin we als redactie zelf hebben geëxperimenteerd, maar ook op zoek gingen naar wat ervoor nodig is om leren viraal te krijgen. In die zin sluiten we ons aan bij Malcolm Gladwell, die in zijn boek The Tipping Point drie factoren benoemt die zorgen dat iets op een bepaald moment gebeurt (tipping point): de juiste mensen, de juiste omgeving en de plakfactor. In ons vak lukken de eerste twee vaak nog wel. Althans, we weten dat we goede trainers en leidinggevenden nodig hebben (zie ook het artikel over transfer), maar dat plakken? Behalve voor reclamemakers lijkt het in ons vakgebied niet een factor van betekenis te zijn. Daarom hier de zes ingrediënten uit het boek De Plakfactor: 1. keep it simple, eenvoud dus; 2. verras, onverwacht werkt het beste; 3. concreet, weg met missies en op naar het creëeren van je eigen badkuip met ijs; 4. geloofwaardig, het moet wel een beetje toetsbaar zijn; 5. met gevoel, zorg dat mensen iets voelen bij jouw idee; 6. met een verhaal, storytelling helpt echt! En dan staat niets je in de weg om het leren in jouw organisatie viraal te maken. We wensen je veel leesplezier. Ria van Dinteren hoofdredactie, hoofdredacteur@tvoo.nl   INHOUD   Praktijk Hoe de TvOO Top 20 viraal ging, Jasmijn Mioch & Willem Masman & Niek de Groot Ommetje, Thaise sekte en Jerusalema, Wat kunnen we ervan leren? Jasmijn Mioch Leren in het wild, Bieke Schreurs en Frank Cornelissen Als een Zwitsers zakmes, Waarom je op sociale media niet alleen maar aandacht moet trekken, Joost Verhoeven Influencers, De betekenis ervan voor HRD, William de Kaste & Willem Masman & Donika Lushtaku & Pleun Lentink Van een gabber kun je leren, Over viraal gaan met een nieuwe bedrijfscultuur, Michaël van Damme   Theorie Transfer van training, Jolanda Botke De kunst van samen bepalen wat goed is, Goed werk door opgavegericht teamleren, Freerk Wortelboer & Tom van Oeffelt & Manon Ruijters De veranderaar als ‘patient zero’, Virale organisatieverandering, Thijs Homan Inspiratie De HR-hackaton, HRD-tool, Tom Klomberg Talentenontwikkeling gaat viraal, Ilse Gauthier Verleiden tot leren, Jochem Koole & Wietske van Ierssel Het Pygmalion-effect, Column, Evert Pruis, Jolanda Weiland Podcasts voor L&D, Podcast, William de Kaste

€ 5,95

Kleurrijk (juni 2021)

Bridgerton Op Netflix is er een serie die in rap tempo op nummer 1 terechtkwam: Bridgerton. Overigens heb ik geen idee hoe de logaritmes van Netflix werken, want wellicht stond de serie alleen bij mij op 1. Het verhaal is niet zo bijzonder. Het gaat om adellijke dames en heren die een levenspartner zoeken en vinden. De bouquetreeks is er niets bij, want een beetje zoetsappig is het wel. Wat heel fascinerend is aan de serie is dat er door alle lagen, edelen, koningen en bedienden alle kleuren door elkaar lopen. Er zijn dus gekleurde edelmannen en witte bedienden. Zeker door de setting van de 18de-eeuwse kledij werkt dit in eerste instantie heel bevreemdend. Maar dat hield bij mij tijdens de eerste aflevering al op… Want hoe normaal is het eigenlijk dat kleur en verschil niet uitmaken? Bij de aanvang van dit nummer hebben we veel discussie gehad over kleuren, over diversiteit en paradijsvogels. We hebben vooral de gedachte onderzocht hoe het toch kan dat we allemaal anders willen zijn, maar dat anders-zijn soms toch zo moeilijk te accepteren is. Dat het nog steeds niet gewoon is dat vrouwen evenveel verdienen als mannen en dat gekleurde mensen nog steeds moeite moeten doen om niet op kleur, maar op kwaliteit beoordeeld te worden. Misschien ben ik daarom wel zo onder de indruk van deze Netflix-serie, wetende dat de regisseur erg zijn best heeft moeten doen om deze cast bij elkaar te krijgen. De gedachte erachter is dat elke acteur een personage moet kunnen spelen, ongeacht zijn of haar kleur. En dat gevoel is ook echt overgekomen. Ik ben onder de indruk omdat het zo snel gewoon voelde na aanvankelijk ongemak. Dat snelle verdwijnen van het ongemak van een ander beeld dan anders, gun ik elke paradijsvogel en elke organisatie. Hoe mooi zou het zijn als wij als HRD-professionals een Bridgerton konden maken in elke organisatie, waarin het na een week heel normaal zou aanvoelen dat er plek is voor iedereen? In dit nummer vind je daarom ook de praktijkverhalen van organisaties die zich hiervoor inspannen en wat hun ervaring daarmee is. Omgaan met ongemak, dat is te leren denk ik, en als we er echt niet uitkomen, dan is er nog een ruime keuze uit kleurenmodellen die gebruikt worden om de veelal complexe werkelijkheid af en toe te duiden. Kortom voor iedereen wat. En ik? Ik verheug me op de volgende afleveringen van Bridgerton. Ria van Dinteren hoofdredactie, hoofdredacteur@tvoo.nl   INHOUD Praktijk Kleurrijk, Waardevol ongemak voor mens en organisatie, Olivia Kramers & Carlo Strijk Diversiteit en inclusie bij het Van Gogh Museum, De kunst van het meten, Marjelle Vermeulen & Brian Doornenbal & Hans van Dijk & Susan Aukema Leren van een ‘vreemde vriend’, Over hoe kunstenaars en wijkagenten samen leren en creëren, Marjon van Gelderen & Arnoud Grootenboer Diversiteit voorbij de hokjes, Marten Bos Kleur bekennen, Column, Jitske Kramer Alle stemmen horen voor een betere wereld, In gesprek met Fonda Sahla, Olivia Kramers & Ria van Dinteren De Trainingsachtbaan, Hrd-tool, Arie Speksnijder Theorie Diversiteit en inclusie in de praktijk, In gesprek met Jacqui Brassey, Olivia Kramers & Ria van Dinteren Een woud van kleuren, Kleurendenken in het ontwikkelen van mensen, teams en organisaties, Jaap Boonstra Welles nietes, Over quota voor vrouwen in topmanagementfuncties, Mijntje Lückerath-Rovers Inspiratie Beweeg naar digitaal, maar niet altijd, Yvette Burger Diversity dividend, een andere kijk op diversiteit, Column, Carlo Strijk Organisatieontwikkeling begeleiden met leerlijn, Els Vernooij & Peter Steenkamer Kleurrijk in de praktijk, Carlo Strijk Dankzij de witte bankman, Column, Leontine Bibo

€ 5,95

Feiten (maart 2021)

Feit of fictie? Op 20 januari zat ik aan de buis gekluisterd om de inauguratie te zien van Joe Biden als nieuwe president van de Verenigde Staten. Ik denk dat ik met eigen ogen wilde zien dat het gebeurde. Dat het echt was en niet de zoveelste hoax en fake news. En ja het is gelukt, Biden is de nieuwe president. Ik heb het met eigen ogen gezien. De krant staat er vol mee, dus ik denk dat het feitelijk gebeurd is ;-) De nieuwe president heeft een zware taak. Zijn voorganger was er veel aan gelegen om het denken van de Amerikanen aan het wankelen te krijgen door zijn voortdurende roep om alles wat hem niet beviel nepnieuws te noemen. Niet op feiten gebaseerd en dus niet waar. Corona? Nee dat was er niet. De verkiezingen verloren: nee ook dat klopte niet. En zo kunnen we wel even doorgaan. De New York Times heeft de moeite genomen om alle als nepnieuws bestempelde feiten op een rij te zetten en dat is een hele lange lijst van opmerkingen van de vorige president op Twitter. Als iemand zo lang blijft roepen dat iets niet waar is, ga je er op een zeker ogenblik ook in geloven. En dat miljoenen mensen dat deden, konden we begin januari zien bij de bestorming van het Capitool. Ook in ons vakgebied is er sprake van nepnieuws. Van modellen die feitelijk niet meer juist zijn of van resultaten die toch net niet behaald zijn. Het was een goede training, want dat zeiden de deelnemers. Die soms zelfs gestuurd werden. Leren en ontwikkelen heeft, net als de Amerikaanse president, echte, betrouwbare feiten nodig om haar belang te laten zien aan organisaties. In deze tijd van online werken, doen bedrijven en mensen die goed kunnen schakelen naar de nieuwe realiteit het beter dan mensen die elke morgen opstaan en hopen dat het dan weer als vanouds was. Dus leren en ontwikkelen is van belang, maar dan wel bij een ‘betrouwbare partner’. In ons werk is vertrouwen een belangrijk feit om aan te werken. Of evidence based-praktijken laten zien. Goed meten hoort daarbij, zodat je ook echt kunt zeggen dat het ertoe deed wat je hebt gedaan. En dat je het kunt aantonen. En om er maar wat actuele feiten aan toe te voegen: laten we eens kijken naar het nieuwe online leren… Als er één ding is dat meegevallen is in 2020-2021 is het wel online leren. We willen nog wel terug naar normaal, maar zoals onderzoek (echte feiten) van het Nationaal Regieorgaan Onderwijsonderzoek (NRO, 2020) aantoont, heeft de nieuwe blended vorm echt zijn voordelen. We moeten dus vooral niet blijven hangen in de discussie online versus offline en vooral beide doen. Dit eerste nummer van 2021 gaat echt over feiten. Over meten, over ertoe doen. En dat is en blijft een mooi streven. De bloemlezing in dit nummer is actuelerer dan ooit en een beter begin van 2021 hadden we ons niet kunnen wensen! Veel leesplezier! Ria van Dinteren hoofdredactie, hoofdredacteur@tvoo.nl Hier kun je het rapport van het NRO terugvinden: https://www.nro.nl/sites/nro/files/migrate/Blended-Learning.pdf. En hier de uitspraken van Trump: https://www.nytimes.com/interactive/2021/01/19/upshot/trump-complete-insult-list.html.   INHOUD Praktijk Data en feiten, Wouter Willemsen & Robert Dollevoet & Iris Koolen PSV: data als bron van leren; Interview met Ruud van Elk, Robert Dollevoet & Wouter Willemsen Data is de nieuwe olie, Kirsten Brandt Top 5 van learning tools, Wouter Willemsen Leiderschap ontwikkelen en meten bij OSRAM, Marcel Thierry & Linda Kleijer De valkuil die Kirkpatrick heet; Beland tussen vertrouwen en zeker weten, Diederick Stoel Hrd-tool; Hoe kies je een Learning Record Store? Max Mertens Theorie Digitale fitheid werkend Nederland niet op orde; Interview met denker Martijn Aslander, Iris Koolen & Robert Dollevoet  Van onderaf beginnen; Over datagedreven werken in een VUCA-wereld, Danny Oosterveer & Marco Derksen Inspiratie Column; Werkplekleren: 5 moments of need, Alfred Remmits  Meer uitzondering dan regel; Good performing teams, Cees van der Zwan Werken aan een futuristische mindset; Interview met Tessa Cramer, Katelijn Nijsmans & Ria van Dinteren Werken met de onderstroom; Leerinterventie in organisaties, Janita Moes  

€ 5,95

Toekomst (december 2020)

Later als je groot bent   Terwijl we opgroeien, krijgen we vaak een verwijzing naar de toekomst waarin alles helder zal worden, we meer zouden mogen en zelf steeds vaker aan het stuur zitten. Zeker als het gaat om eigen ontwikkeling en leren. Terwijl ik dit schrijf, zitten we in de tweede lockdown en ziet het leven en vooral de toekomst er heel spannend en anders uit. De toekomst voorspellen, ook al willen we dat heel graag, blijkt lastig en we gebruiken enorm vaak het verleden als bron. Om er vervolgens achter te komen dat het er toch ook heel anders uit kan komen te zien.    Ik heb dan ook een grote bewondering voor mensen die innoveren en daarmee een hele grote stap vooruit nemen, waar de rest van de wereld dan weer jaren achter aan strompelt. Een van mijn helden daarbij is Sugata Mitra een Indische onderwijskundige die het internet zag als middel om veel mensen te laten leren. Ook voor diegenen die niet de beschikking hadden over leraren en scholen, maar wel beschikten over internet. Zijn schools in the cloud zijn wereldberoemd geworden. Kinderen lossen met behulp van internet met elkaar vraagstukken op zonder leraar. Wel met de aanmoediging van een aantal mensen die via beeldbellen zo nu en dan de klas inkomen. Ik heb veel moeten denken aan deze schools in the cloud; immers met al het afstandsonderwijs zijn we ook aan het zoeken naar wat nu de beste manier is om dit vorm te geven. Om aan te geven hoe ons denken zou moeten verschuiven, gebruikte Sugata Mitra een geweldige metafoor, waarbij de eerste auto’s (kijk de afbeeldingen op internet er maar eens op na) precies leken op een paardenkoets. We konden immers niet bedenken wat die motor meer aan mogelijkheden had. De zelfrijdende auto (die we natuurlijk nog niet volledig operationeel hebben) is ook weer een denkverschuiving of paradigmaverschuiving, waarbij de vraag of we daar dan wel in mogen zitten na een gezellig avondje weer een nieuwe toekomstige vraag is, waar we eerder nooit over na hoefden te denken.    Enerzijds heb je dus mensen die de veranderingen aan zien komen en soms heel ver vooruit zijn, zoals Sugata Mitra, en anderzijds is er de bijna onmogelijkheid om iets compleet opnieuw te ontwerpen. Omdat we het verleden meenemen in ons denken. Ook in dit nummer blijkt uit veel bijdragen dat we niet veel kunnen zeggen over de toekomst en wat we zouden moeten leren om futureproof te zijn. En toch ergens ben ik jaloers op de Sugata Mitra-kwaliteiten die al 30 jaar geleden op het idee kwam om online onderwijs aan te bieden. Hadden we toen maar geluisterd, dan waren we nu voorbereid geweest. Ik weet wat me te doen staat. Ik ga nu alvast luisteren naar iemand anders met een briljant over-de-top-idee. Want wie weet wat er gebeurt als ik later groot ben. Voor als je niet zo lang wilt wachten: in dit nummer vind je toekomstdenkers, adviezen, onderzoek en meer om zelf alvast mee aan de slag te gaan! Veel leesplezier!   Ria van Dinteren hoofdredactie, hoofdredacteur@tvoo.nl   INHOUD Praktijk Toekomstbestendig in 5 oefeningen, Interview met Mike Hoogveld, Katelijn Nijsmans & Ria van Dinteren  Later is al lang begonnen, Katelijn Nijsmans & Jan Arnoud Ruiter Gevangen in de vrijheid van de straat, Interview met Bram Doolaege, Jan Arnoud Ruiter & Katelijn Nijsmans  Windvaantjes in de storm, Hoe je turbulente tijden trotseert, Marianne Eussen Meer lef en innovatie zonder crisis, Egbert Edelbroek & Lennert Böhmer Alles begint met kunnen en willen leren, Petra Tijmstra & Espérance Blaauw   Theorie Column, Relaties: that is where the magic happens, Lideweij van der Sluis Safety first, Van risico naar veiligheid in een vernieuwde context, Anne Boon & Wouter Robijn Van comparatieve naar persoonlijke excellentie, In gesprek met Marianne van Woerkom, Jolanda Botke Werken en leren in tijden van corona, Onderzoeksresultaten, Cristel van de Ven De toekomst van organisatieontwikkeling, Inspiratie bieden door spel en speelsheid, Jaap Boonstra   Inspiratie Een leeromgeving voor 12.000 medewerkers, Betrekken van medewerkers in het proces van behoeftebepaling tot inrichting, Inge Pool & Manon van der Boom & Stephanie van Rossum Beter bestand tegen crisis, Tjebbe Verwest en Wouter Smit De toekomst is voorspelbaar, Ger Driesen Column, Niet-goed-geld-terug-garantie voor L&D? Sofie Willox

€ 5,95

Taal (september 2020)

Taal   Afgelopen week was ik op het Wassenaarse strand en had ik mijn eerste livebijeenkomst weer sinds tijden. Heerlijk om weer mensen te zien met benen en geen talking heads meer. Iedereen genoot weer volop van het bij elkaar zijn en de ruimte gonsde van de gesprekken. Toen er een opdracht kwam om iets met elkaar uit te wisselen, wist de groep dan ook niet van ophouden. Wat bij een van de deelnemers de reactie ontlokte: “Toch jammer dat we ze niet even kunnen muten.” We begrepen direct wat hiermee werd bedoeld. Terwijl het drie maanden daarvoor geen gebruikelijk woord was. Net als alle andere covid-19-woorden die we voorbij hebben zien komen. Zoals coronakapsel, quarantinderen (daten via Tinder tijdens quarantaine), hoestschaamte, anderhalvemetersamenleving en meer. Er bestaat zelfs een heus coronawoordenboek dat bijgehouden wordt en waar per dag woorden bijkomen. Het Nederlands leent zich uitstekend voor dit soort nieuwe woorden omdat we steeds nieuwe samenstellingen kunnen bedenken. Dit geeft maar aan dat de taal een levend iets is dat zich steeds doorontwikkelt. Taal vormt onze gedachten en ons brein; als we ergens taal voor hebben, kunnen we het loskoppelen van emoties. Taal regelt ook hoe we omgaan met elkaar, hoe we de geschiedenis beleven en of we al dan niet aan een nieuwe opdracht beginnen op ons werk. We kunnen dezelfde woorden gebruiken zonder het over hetzelfde te hebben. In ons werk merk ik dan ook dat een gezamenlijke taal superbelangrijk is om stappen te zetten. Of het nu gaat over organisatieontwikkeling of samenwerking. Elkaar begrijpen is de basis. Taal vormt de basis van leren. Als we letterlijk elkaars taal niet spreken, hoe kunnen we dan van elkaar leren? In een van de eerdere nummers van TvOO wist columnist Paul Verburgt van taal iets moois te maken en in het bijzonder van managementtaal. Zijn boekje Bazenbargoens is nog steeds één van mijn favorieten. Hij beschrijft de taal die managers en  consultants vaak gebruiken – en die in ieder geval weinig duidelijk maakt. Wat te denken van: ‘ik hoor wat je zegt’ (houd je kop!) of ‘mijn besluit staat vast’ (ga weg, laat me met rust) of ‘hoe vind je dat het zelf gaat’ (ik vind dat het niet lekker loopt). In zijn boekje beschrijft hij wat we ermee bedoelen en dat dit vaak niet is wat we zeggen. Volg je het nog? Dus als wij het al niet begrijpen, hoe zit het dan met laaggeletterden en mensen met dyslexie? Vooral in deze tijd waarin we veel digitaal werken en we de lichaamstaal niet meer kunnen zien. Belangrijk dus om aandacht te geven aan alle aspecten van taal. En dat doen we in dit nummer. Veel leesplezier gewenst! Ria van Dinteren hoofdredactie, hoofdredacteur@tvoo.nl Meer over coronataal vind je in het coronawoordenboek op www.taalbank.nl/coronawoordenboek.   Inhoud   Praktijk Over de grenzen van taal… Marlieke van Grinsven & Olivia Kramers Dansen, denken, doen! Patronen doorbreken en blinde vlekken zichtbaar maken door dans, Peter Rombouts & Jan Pieter van Lieshout Vergroot je impact, Maartje van Bavel Column; Op zoek naar je Engelstalige ik, Esther van Berkel  1 + 1 = 3 Integratie van taal en werkplek versterkt taalvaardigheid, Nina Meilof & Nicole Mol Column; Sekseverschillen ontmaskeren met taal, Ineke Verdoner Programmeren als taalvaardigheid, In gesprek met David Giron, Marlieke van Grinsven Hrd-tool, Hoe bouw je een interne academie die werkt? Judith Barneveld, Matthias Kalwij & Miranda Hoogenhout   Theorie De meerstemmige medewerker, Nirav Christophe Column; Taal onder de waterlinie, Mireille Ollivieira Wat je zegt, ben je zelf! Narratieve identiteit in (organisatie) verandering, Marlieke van Grinsven De schoonheid van imperfectie in het werk; Ontrafelen met behulp van een narratieve methode, Martijn van Ooijen & Barbara van der Steen Mentale tijdreis naar je future work self, Inge Brokerhof   Inspiratie Column; “Yes we can!” Evelien van der Veen Taal is ook maar een afspraak, Anne Ligtenberg Hoe maak je het werk van de mensen? Werken in een RH Playground, Inge van Nispen Psychologische Veiligheid, Sofie Willox Directeur (m/v/x) gezocht, Over het nut van genderneutraal taalgebruik, Vivien Waszink Een goed gesprek met Iris, Interview met Margot van Leeuwen en Carolina van den Hoven, Olivia Kramers

€ 5,95

Pret (juni 2020)

Pret, humor en geluk in crisistijd Alhoewel pret en humor niet op eenzelfde lijn zitten, activeren ze wel belangrijke hersensystemen in ons brein. Daardoor kunnen we leren in lastige omstandigheden als we stress ervaren. Hoe werkt dat nu, zul je denken. Heel simpel is ons brein zo ingericht dat we beloning willen maximaliseren en dreiging zoveel mogelijk uit de weg willen gaan. Dus als er iets op ons afkomt wat stressvol is, zoals COVID-19, een wild dier of een hard rijdende auto, willen we weg. Ditzelfde mechanisme kan ook geactiveerd worden door nieuwe werkzaamheden, veranderingen en het leren van nieuwe dingen. Een gevolg van die dreiging is dat onze prefrontale cortex het opgeeft en niet meer verbonden is met ons limbisch systeem. Dat heeft allerlei vervelende gevolgen. Creativiteit, ons oplossend vermogen en ons vermogen tot samenwerken vermindert. We zien geen oplossingen meer en voelen ons lamgeslagen. En hoe langer het duurt, hoe lastiger het wordt om uit deze impasse te komen. Overigens zijn er ook mensen die een mindset hebben waarbij bij tegenslag juist het tegenovergestelde gebeurt. Die oplossingsgericht worden en uitdagingen zien. Je kunt dus zelf ook nog wel invloed uitoefenen op je eigen gedrag en hoe je omgaat met dreiging. Maar voor iedereen, ongeacht je mindset, zijn er strategieën die je kunt toepassen om tijdens een stressvolle periode de prefrontale cortex juist weer wel te activeren en te gaan leren. We kunnen dat doen door te labelen wat we voelen, dus met een woord aangeven welke emotie we voelen. We kunnen onze prefrontale cortex ook activeren door aan iets anders te denken. En – je voelt hem vast al aankomen – door humor te gebruiken en pret te ervaren. Daarmee komt ons brein weer in de creatieve oplossende stand die we nodig hebben om nieuwe dingen te leren. Humor werkt ook nog eens heel erg belonend voor ons brein, waardoor we positiever kunnen omgaan met wellicht lastige omstandigheden. Tijdens de coronacrisis zien we dat door de gedeelde grapjes en filmpjes op internet. Grapjes en humor zorgen ervoor dat er neurotransmitters vrijkomen die een geluksgevoel geven. En dat gevoel zorgt er dan weer voor dat je in de actie- en leerstand komt. Alle reden dus om in dit themanummer aandacht te besteden aan pret, humor en geluk als manier om beter te leren en wellicht ook te gebruiken in deze verwarrende en stressvolle tijd. We wensen je veel leesplezier toe. Ria van Dinteren hoofdredactie, hoofdredacteur@tvoo.nl   Inhoud   PRAKTIJK Het kan niet alleen maar leuk zijn! Niek de Groot & Sibrenne Wagenaar Leerplezier door gamification Maarten Molenaar Samen pret maken! Charlotte Langemeijer Basisbehoeftes gaan voor! Pret en humor als prettig gevolg Sasja Dirkse & Angela Talen Maak er een spel van! Spelenderwijs gedragsverandering aanmoedigen Bojan Marcus & Anouk Vermeeren Met een bal kun je zo veel meer! Interview met Rocky Hehakaija Niek de Groot & Ria van Dinteren Dit is geen geintje! Humor in een zakelijke context Jim Morris   THEORIE Pret is privé Dajo de Prins Waardevolle flauwekul. Meer dan een lolletje Maurice van Dinther De chief happiness officer Hype of verrijking? Onno Hamburger   INSPIRATIE Humor maakt je training licht Karin de Galan “Plezier is een keuze” In gesprek met Michiel Drijber Niek de Groot 4 portretten van chief happiness officers Sibrenne Wagenaar & Niek de Groot Trendcatcher HRD-pretpakket Wouter Reynaert Column Zo PRET-tig is het allemaal niet! Ben Kuiken

€ 5,95

Conflict (maart 2020)

Leve het conflict! We gaan vloggen!” roept Wouter, één van onze redacteuren. “En wel elke keer, bij ieder themanummer!” Nog niet iedereen is overtuigd. Maar niemand is tegen het goede idee. Vooral als we naar de ‘nieuwe’ lezer kijken, is het noodzakelijk om nieuwe media te gebruiken om succesvol te blijven. Het inbrengen en uitvoeren van ideeën gebeurt bij ons regelmatig. Het leidt bijna altijd tot een resultaat. En soms ook niet omdat het onuitvoerbaar blijkt. Conflicten levert het zelden op. Maar wel levendige discussies. Wij mensen in het algemeen houden niet van conflicten. Ze kunnen ons zelfbeeld verstoren en onze relaties met andere mensen. Conflicten kosten ook geld. Denk aan ziekte als gevolg van een langlopend verschil van mening of minder presteren doordat mensen zich niet durven uit te spreken. De consequenties op korte termijn (misschien vinden ze mij dom) wegen dan niet op tegen de oplossingen voor de lange termijn. Wat we nodig hebben om beter te leren, presteren en met conflicten om te gaan, is psychologische veiligheid. Amy Edmondson (2019) heeft daar baanbrekend onderzoek naar verricht. Ze ontdekte dat er in een team waarin psychologische veiligheid aanwezig is zelfs meer conflicten zijn dan bij andere teams waarin die veiligheid er niet is. Met als gevolg dat goede ideeën eerder naar voren kunnen komen en kunnen leiden tot betere processen. De voorbeelden die ze aangeeft, overtuigen. Zo geeft een veilige omgeving ruimte om je idee naar voren te brengen, ook al ben je maar voor 40 procent zeker. Hoe fijn is dat? Ook in het presteren van teams blijkt dat bijvoorbeeld diversiteit soms wel en soms niet werkt en dat veiligheid de variabele is die het verschil maakt. De ruimte om plannen, ideeën en suggesties te doen en daarover kunnen  discussiëren. Psychologisch veilig betekent geenszins dat we alles prima vinden en tolereren, maar juist als we de veiligheid combineren met hoge standaarden blijkt het een recept te zijn voor beter presteren en innoveren. Dat vraagt wel wat van organisaties waarin met het hoofd boven het maaiveld uitkomen soms gelijk staat met professionele zelfmoord. De rol van de leidinggevende is daarin doorslaggevend, zo blijkt uit Emondsons onderzoek. En er is hoop: steeds meer bedrijven onderscheiden zich door te werken aan leiderschap en de omgeving. Dat kan door te investeren in een feedbackcultuur. We gaan dus de goede kant op,  zo blijkt ook uit de bijdragen in dit nummer, en we leren steeds meer hoe conflicten de start kunnen zijn van leren. Ik wens iedereen veel conflicten in een psychologisch veilige omgeving. En die vlogs? Die staan inmiddels op de TvOO-pagina op LinkedIn (www.linkedin.com/company/tijdschift-voor-ontwikkeling-in-organisaties-tvoo). Referentie  • Edmondson, A.C. (2019). De onbevreesde organisatie. Creëer psychologische veiligheid op de werkvloer om innovatie en groei te stimuleren. Amsterdam: Business Contact.  Ria van Dinteren hoofdredactie, hoofdredacteur@tvoo.nl   Inhoud PRAKTIJK Conflict, Robert Dollevoet & Judith Droste Bonje met bazen, Joep Schrijvers Leidt conflict tot leren of andersom? Robert Dollevoet & Judith Droste Conflicten te lijf met provocatie, Adélka Vendl Zonder wrijving geen glans, In gesprek over conflicten bij functiewaardering, Robert Dollevoet & Ria van Dinteren Conflicten en escalatie, Als je het aandurft, is er een wereld te winnen, Maurits Jan Vink THEORIE Conflict versus werkgeluk, Sophie Sisouw de Zilwa & Martijn Burger Olifanten in de boardroom; Conflicterende belangen in het familiebedrijf, Janneke Schenning Conflicten leren hanteren: mission impossible? Martin Euwema Jong geleerd, oud gedaan? Generatieconflicten ontwikkelen en tegenhouden, Aart Bontekoning & Bart Hessing INSPIRATIE Zeven hints voor diversiteit en inclusie, Saniye Çelik Hoe ontwikkel je authentiek zelfvertrouwen? Wees minder bang om fouten te maken, Jacqueline Brassey & Ria van Dinteren Veranderingen succesvol maken, Walter Wittkamp & Norbert Huijzer Hrd-tool; Zien wat je deelnemers zien: eyetracktechniek, Peter Steenkamer

€ 5,95

Schrijf je in voor de nieuwsbrief en blijf op de hoogte!

Op weg naar ruimte en vrijheid

Crisis als aanleiding om inzicht te vergroten in (je) identiteitswerk

Datum:
Locatie:

Download gratis deze white paper